Column

'Die lui van Alpe d'HuZes, die hadden toch een imagoprobleem?'

Een schrikbarend groot deel van de uitzending over Alpe d'HuZes ging op aan uitleggen dat de organisatie vanaf dit jaar ongelooflijk transparant is, schrijft Martijn Simons.

Deelnemers in actie op de Alpe d'Huez tijdens het jaarlijkse fietsevenement Alpe d'HuZes. Beeld anp
Deelnemers in actie op de Alpe d'Huez tijdens het jaarlijkse fietsevenement Alpe d'HuZes.Beeld anp

Gisteren was het weer zover. Duizenden Nederlanders beklommen, zo goed en zo kwaad als het ging, op een supersonische carbonfiets of een geleend oudje van een buurman, maar uiteraard voor het goede doel, De Nederlandse Berg, die voor een dag Alpe d'HuZes mocht heten. De NCRV/KRO deed verslag.

Ik dacht direct: die lui van Alpe d'HuZes, die hadden toch een imagoprobleem? Dat wisten ze bij de organisatie ook, dat ik dat dacht, want al in de eerste minuut van de jaarlijkse voorbeschouwing die afgelopen woensdag werd uitgezonden om het fietsvuur - maar vooral de Oranjekoorts - voor de thuisblijvers nog wat aan te wakkeren, verklaarde één van de deelnemers: 'We zijn hier voor ome Engeltje, mijn schoonzus en onze oppas, en de commotie van afgelopen jaar is voor ons geen reden geweest om niet deel te nemen aan Alpe d'HuZes. Sterker nog, reden te meer om juist wél deel te nemen.' De man meende het vast, maar toch klonk het alsof een pr-meisje buiten het zicht van de camera het bord met de tekst omhoog hield.

Toch waren er dit jaar ruim dertig procent minder deelnemers. En dus minder geld voor kankeronderzoek. Ook het NOS Journaal probeerde, hoewel rijkelijk laat, nog de beeldvorming te beïnvloeden.

Dan het programma. Doel van een dergelijk programma: mensen bewust maken en ervoor zorgen dat ze volgend jaar ook meedoen aan Alpe d'HuZes en superveel geld ophalen, of anders wel donateur worden van KWF Kankerbestrijding.

De soepele presentatie was in handen van Herman van der Zandt en Caroline Tensen. Daarvan holde ik niet direct naar de pinautomaat. Integendeel: bij de aanblik van Carolines gelaatskleur begon ik te vermoedden dat ze met deze presentatieklus het onderzoek stond te stimuleren naar de ziekte die haar vroeg of laat zelf zou treffen. En dat zorgde er weer voor dat ik dacht: als het over HIV/aids ging, zou ze er dan ook staan? Maar dat is niet netjes om te zeggen.

Herman benadrukte nogmaals dat het een turbulent jaar was geweest voor de stichting, die niet kon verhinderen dat er flink minder deelnemers waren. Dat ging, verzekerde Herman ons, niet ten koste van het enthousiasme. En van de prestaties.

De lokale middenstand liet desgevraagd weten wat de talloze Hollanders allemaal bij hen aanschaffen tijdens het evenement (medicijnen in de apotheek, bier en melk in de supermarché). Maar een schrikbarend groot deel van de uitzending ging op aan uitleggen dat de organisatie vanaf dit jaar ongelooflijk transparant is. Er is een raad van toezicht en van elke euro kunnen ze vertellen waaraan hij is uitgegeven. Het was een groot, wilskrachtig charmeoffensief. Samen gaan we de strijd aan.

Laatste vraag: zouden er ook deelnemers zijn die na zes beklimmingen voor het laatst op de top aankomen, hun fiets in het gras van de berm laten vallen, hun helm losgespen, de laatste inmiddels warm geworden slok water uit hun bidon opslurpen, en met een bezweet voorhoofd en de kramp nog in hun vingers een welverdiende sigaret opsteken?

Martijn Simons is schrijver en columnist van Volkskrant.nl.
@MartijnSimons

null Beeld anp
Beeld anp
Meer over