‘Die Libanezen willen het strand overnemen’

Voor de tweede achtereenvolgende dag eisten relschoppers bij Sydney, met het bier achter de kiezen, het strand terug van de Libanezen....

De 91-jarige Ralph kan maandag weer over de boulevard van Cronulla wandelen. Zondag verhinderden ernstige rassenrellen dat hij zijn straat in de voorstad van Sydney kon verlaten. De politie had alles geblokkeerd en helikopters vlogen boven zijn huis. ‘Dit is het ergste dat er ooit in New South Wales is gebeurd’, zegt de aangeslagen man, die hier al sinds 1948 woont.

Maar dezelfde avond is het weer raak. Opnieuw trekken blanke jongeren met honkbalknuppels door zijn wijk en het verderop gelegen Caringbah. Hun woede ontstak dit weekeinde, toen Libanezen twee strandwachten in elkaar hadden geslagen. Zo’n vijfduizend jongeren jaagden op iedereen die er Arabisch uitzag, vaak dronken en getooid met de Australische vlag om de rug.

Slachtoffers werden met bierflessen achtervolgd, in elkaar geslagen of van het strand verjaagd. Ook politieagenten die hen beschermden en medisch personeel dat gewonden afvoerde, kregen de volle laag van de relschoppers. Ze eisten het strand terug, zo vlak voor de zomervakantie.

‘Begrijpelijk’, vindt Gabriel (17), die op de boulevard met zijn vrienden kijkt naar de cameraploegen. ‘De spanning loopt hier al jaren op. Meer en meer Libanezen uit de stad komen naar dit strand. Ze willen het strand overnemen.’ Hij vindt het geweld afschuwelijk. ‘Ik was erbij ja, maar om te kijken’, zegt de tiener. ‘Het gedrag van de Libanezen is ergerlijk.’

Zijn vriendin Myncala (18): ‘Ze zeiden vervelende, seksistische dingen tegen mij. Gisteren was het eerst gezellig op het strand. Ineens ging het fout. Het was een kleine groep die geweld gebruikte. De meeste mensen keken toe.’

Ook premier John Howard is ervan overtuigd dat het een kleine minderheid betrof die ‘ziekmakend’ aan het rellen was geslagen. ‘Ons land is de afgelopen veertig jaar in staat geweest miljoenen mensen van over de hele wereld in ons midden op te nemen’, zei hij gisteren. Hij ontkende dat er een golf van racisme door Australië trekt. ‘En verborgen racisme accepteer ik niet.’

Racistisch geweld is geen oplossing, dat weten de jongeren in Cronulla ook. ‘Het komt boven als er oplossingen uitblijven.’

Toen de rust zondagnacht was teruggekeerd, had de politie zestien mensen gearresteerd en waren er enige tientallen gewonden gevallen, van wie één ernstig, een blanke Australiër die kennelijk uit wraak was neergestoken. Nadat de Libanezen waren verjaagd uit Cronulla, gingen ze hun gram halen in andere buurten. Maandagavond gooiden honderden mannen met een Arabisch uiterlijk stenen naar agenten die de moskee waarin zij zich ophielden, wilden beschermen.

Veel kijkers die maandag naar de kilometers bijna lege lange zandstrook zijn gekomen, zijn ongerust. Dit is sinds 1860, toen boze mijnwerkers twee Chinezen vermoordden, niet meer voorgekomen. ‘En het is niet over’, weet de bejaarde Ralph. ‘Volgende week zondag is het weer raak.’ Hij kreeg zelfs die avond nog gelijk.

Vorige week ging het fout met de ‘Lebs’, de grootste etnische groep uit het Midden-Oosten in Australië. Twee jonge strandwachten, vrijwilligers die in hun karakteristieke geel-rode uniform waakten over de veiligheid op het strand, zouden in elkaar zijn geslagen. Ze hadden aan Libanezen gevraagd elders te gaan voetballen omdat ze andere gasten hinderen. ‘Dit incident was de vonk’, zegt burgemeester Kevin Schreiber van de deelgemeente Sutherland, waaronder Cronulla valt, die maandagmiddag op het strand aanwezig is voor overleg met politie en de premier van New South Wales.

‘Australië is een groot land en heeft vrijwilligers nodig. De veelal jonge strandwachten zorgen ervoor dat iedereen veilig kan zwemmen. Dat zij klappen krijgen, is ongekend.’ Hij schudt zijn hoofd. ‘Daarmee wil ik niet goedpraten wat er is gebeurd. Ik ben ontdaan over wat er zich gisteren in mijn gemeente heeft afgespeeld. Dit kan niet in Cronulla, kan niet in Australië. Het is ongehoord dat de ene groep Australiërs de ander verjaagt. Het strand is voor iedereen.’

De burgemeester weet dat ultrarechtse groeperingen van de onvrede gebruik maken om mensen op te zetten. Er is het weekeinde een volgens hem ‘idiote’ sms rondgestuurd met de oproep om zondag naar Cronulla te komen om de Libanezen een lesje te lezen.

Van genieten op het strand is voorlopig geen sprake. Er zijn maandagmiddag nauwelijks badgasten, ondanks het mooie weer. John, een Libanees van de tweede generatie, is aan het werk. Hij is in Sydney geboren, zijn ouders zijn in de jaren zeventig naar Australië gekomen. ‘Eikels zijn het, die Libanezen’, is zijn bondige commentaar op het geweld op het strand. ‘Ze moeten zich aanpassen aan het leven hier, net zoals ik heb gedaan.’

Meer over