'Die goal had nooit mogen tellen'

Niemand in Nederland had ooit gedurfd een strafschop in twee keer te nemen, tot Johan Cruijff op 5 december 1982. Dertig jaar later is ex-doelman Otto Versfeld nog steeds 'Otto van de penalty'.

'Ik ben pakketbezorger bij UPS, met een vaste route in Helmond. Soms kom ik bij een bedrijf een pakketje afleveren als ze net een relatie op bezoek hebben. 'Ken je hem?', vragen ze dan, wijzend naar mij. 'Dat is Otto. Otto van de penalty.

'Elke dag komt het ergens wel een keer ter sprake. En altijd stellen ze dezelfde vraag: 'Otto, wat dácht je nou toen Cruijff hem in tweeën nam?' Begin ik weer met het hele verhaal. En dat al dertig jaar lang. Als ik voor elke keer een tientje had gevraagd, was ik nu miljonair geweest.

'Toen mijn dochter met haar nieuwe vriend thuiskwam, vroeg hij als eerste: 'Bent u nou die meneer van die penalty?' Twaalf jaar geleden was ik met mijn vrouw op vakantie in Mexico. Er zat al enkele dagen een jongen naar me te loeren. Na een week had hij al zijn moed verzameld en vroeg hij me: 'Bent u die keeper van die penalty?' Ik zei: 'Ja jongen, dat ben ik.' Nou, foto, handtekening, je kent het wel.

'Als de verjaardag van Cruijff er aankomt en de telefoon gaat hier, zeg ik al tegen mijn vrouw: daar zul je ze weer hebben, die aasgieren van de pers. Laatst vertelde mijn schoonzoon dat hij had meegedaan aan een voetbalquiz. Een van de vragen was: in welk jaar nam Johan Cruijff een penalty in tweeën? Dat wist-ie wel, ja. Toen ik bij zijn ouders op bezoek ging, moest ik het verhaal ook vertellen. Als ik doodga, dan kom ik op tv, dat weet ik zeker.

'Ik had er tot aan de wedstrijd tegen Ajax nog nooit van gehoord, een strafschop in tweeën. Het mag. Een penalty is direct, maar je mag hem ook indirect nemen, net als een vrije trap. Geen mens die daaraan dacht. Ja, Cruijff dus. Ik ben later Aad de Mos tegengekomen. Hij was destijds trainer van Ajax en gaf toe dat hij ook niet wist dat Cruijff dit zou doen. Het enige dat hij zich kon herinneren, was dat hij Cruijff en Olsen een paar weken daarvoor een beetje geheimzinnig bezig had gezien tijdens de training.

'Iedereen wil altijd weten wat ik dacht op dat moment. Cruijff liep naar de bal. Dat was al bijzonder, hij nam zelden een penalty. Ik was vooral bezig met de vraag: in welke hoek schiet hij de bal? Hij legt hem neer. Zijn handen gaan naar de bal. Op dat moment dacht ik: 'Hij legt de bal nog een keertje goed.' Maar toen speelde hij hem naar links, naar Jesper Olsen. In eerste instantie reageer ik nog goed, dat zie je ook op de beelden. Toen Olsen de bal weer terugspeelde naar Cruijff, stopte ik. Ik was stomverbaasd. Ik dacht: 'Wat gebeurt hier in hemelsnaam?' En toen lag-ie er al in.

'Zal ik je eens iets zeggen? Dat doelpunt had nooit geteld mogen worden. Als ik dat zeg, krijg ik heel Amsterdam over me heen, maar dat moet dan maar. Kijk de beelden er maar op na: op het moment dat Cruijff scoort, staat Olsen voor hem. Hij is de voorste aanvaller in het veld. Buitenspel dus. Hinderlijk of niet, dat maakt niet uit. Zo was de regel op dat moment. Ja, nu val jij stil hè...? Maar er is niets tegenin te brengen.

'Nee, ik heb Cruijff nooit over de penalty gesproken. Hij is een keer bij Helmond Sport geweest omdat wij op Cruyff-voetbalschoenen speelde. Hij vroeg me wat ik van die schoenen vond. 'Slecht' zei ik. 'Iedereen heeft blaren door die schoenen van jou.' Dat is de enige keer dat ik Cruijff heb gesproken.

'Ik las laatst dat de penalty in the Wall of Fame is opgenomen. Ik ben dus wereldberoemd, maar bij de bakker krijg ik er niet eens een halfje wit voor. Die penalty heeft me beroemd gemaakt, niet rijk. Na mijn sportieve loopbaan ben ik taxichauffeur geworden. Als ik dan in de kroeg kwam, riepen ze: 'Otto, heb jij nou zo weinig verdiend met voetballen?' Doet pijn hoor.

'Tien jaar geleden ben ik in elkaar geklapt. Ik zat thuis op de bank en kreeg een zware aanval van hyperventilatie. Dat kwam door het vele werken, ik was soms 70, 80 uur per week in touw. In mijn vrije tijd was ik bij Helmond Sport keeperstrainer, scout en verzorger. Dat was een beetje te veel allemaal. Mijn vrouw heeft toen gezegd: 'Otto, wordt het niet tijd je voetbalschoenen op te bergen?' Toen is mijn liefde voor het voetbal gedoofd. Het interesseerde me gewoon niet meer.

'De laatste twee jaar komt het weer een beetje terug. Ik krijg ook steeds sterker de wens met Cruijff die penalty eens over te doen. In De Meer kan dat niet meer, dat stadion is afgebroken. Het mooiste lijkt me naar Barcelona te gaan, naar Camp Nou.

'Cruijff heeft destijds tegen verslaggevers gezegd dat die penalty een cadeautje voor de toeschouwers was, vlak voor de feestdagen. Ik zou graag van hem willen weten of dat echt zo was. Ik heb later gehoord dat de Belg Rik Coppens de eerste was. Heeft hij dat idee van hem afgekeken? Of was het een ingeving? Daar ben ik benieuwd naar.

'Ik heb nooit het gevoel gehad dat Cruijff me voor schut wilde zetten. Ik moest eens een pakje bij een bedrijf afleveren en werd toen door de baas naar boven geroepen. Hij had net een Amsterdamse zakenrelatie over de vloer. Aan hem werd gevraagd: ken je deze man? Toen mijn naam viel, riep hij in plat Amsterdams: 'O, was jij degene die zo voor lul werd gezet.' Ik zei: 'Weet je wie voor lul stond? Cruijff! Als je zo goed kunt voetballen, waarom heb je dan twee man nodig om een keepertje van Helmond Sport vanaf 11 meter te passeren?' Toen werd-ie boos. Hij snapte niet dat ik het in mijn hoofd durfde te halen om de heilige Cruijff aan te vallen.'

undefined

Meer over