Derby komt in Eindhoven alleen vooraf tot leven

Twee dagen voordat PEC Zwolle - Ajax zou worden gespeeld, toonde het bekervoetbal zich dinsdagavond in Eindhoven van zijn charmantste kant....

Buikige blauwwitters en slanke roodwitters liepen dwars door elkaar zonder tegen elkaar op te botsen. De lichamelijke verhoudingen zeiden ook alles over de krachtsverhoudingen die in 5-0 juist weerspiegeld zijn, maar de eindstand vertelt niet het echte verhaal van de wedstrijd.

Blauw-wit versus rood-wit, dat klinkt nog voetbalelementairder dan blauw-zwart versus rood-wit of groen-wit versus rood-wit. Maar de Lichstadderby, voor het eerst in ruim twintig jaar weer een officiële wedstrijd, leek gisteravond in niets op Il derby della Madonnina of the Old Firm.

De Lichstadderby was eigenlijk het aardigst voordat die begon. EVV Eindhoven was gedwongen door de verbouwing van het eigen stadion en de grote belangstelling uit te wijken naar het Philips Stadion dat inderdaad met 27 duizend toeschouwers behoorlijk vol was gelopen. Het oneigenlijke PSV-voordeel was zelfs zoveel mogelijk ongedaan gemaakt.

De businessseats waren gelijkelijk verdeeld, de uitspelende club hoorde zijn eigen stadionspeaker en buiten dat herbergde het PSV-stadion ook meer blauw-wit dan het sportpark aan de Aalsterweg had kunnen herbergen. Een kleine achtduizend Eindhovenaren hadden hart voor EVV.

Daardoor werd in elk geval de indruk gewekt van een echte bekerstrijd, Engelse toestanden zelfs, maar daarmee raak je meteen de kern van het Nederlands voetbal.

In Engeland, maar ook in Duitsland of zelfs België, zou een kleine club in zo'n ambiance werkelijk een kans maken. Maar in de Nederlandse competitie is die kans verwaarloosbaar. Alleen de conditie al is daarin een doorslaggevende factor.

Oké, eerste-divisieclub Heracles won een paar jaar geleden van Ajax in het bekertoernooi, maar dat was een uitzondering als bevestiging van de regel.

Ajax verkeerde op dat moment bovendien in een diepe crisis en PSV is daaruit een paar maanden geleden juist weer tevoorschijn gekomen.

Nadat scheidsrechter Jol gisteravond voor de eerste keer gefloten had, hield Eindhoven - PSV op een wedstrijd te zijn. Eindhoven kon niet beter en PSV wilde niet beter, opereerde in een te laag tempo en liet daarbij bovendien de vleugels ongebruikt.

Daardoor kwam de bal steeds in een trechter terecht waar Kemble en Thijssens, het centrale verdedigingsduo van Eindhoven, de steun kregen van de ijverige middenvelder Van Gils. Bovendien wekte Luc Nilis nooit de indruk met veel plezier aan het bekerduel te zijn begonnen en dat zegt, zoals bekend, veel over de kracht van PSV.

Na het eerste kwartier schadevrij te zijn doorgekomen, schudde Eindhoven de zenuwen van zich af en ontplooide ook een enkele aanval. Maar daarmee werd PSV in de kaart gespeeld. Nadat de Belg Van der Borght een voorzet van landgenoot Thijsbaert miste, lag de ruimte aan de andere kant. Dat resulteerde in een vrije trap die door Nilis werd ingeschoten via het lichaam van doelman Van der Sleen. Toen was er overigens al ruim een half uur gespeeld.

Kort daarna had Eindhoven-spits Bert Zuurman een mooie kans de wedstrijd weer eventjes op te poetsen. Hij reageerde net iets sneller dan zijn bewaker Skerla op een voorzet van Van Tuinen, maar trof slechts de paal.

Nog voor rust werd het 2-0. Rechtsback Van der Weerden bereikte met een lange pass Van Nistelrooy die zich eindelijk eens goed had vrijggelopen. Hij omspeelde Van der Sleen en trof eenvoudig doel.

De topscorer van PSV weigerde de felicitaties van zijn ploeggenoten te aanvaarden en dat zei alles over de ondermaatse prestatie van Eindhovens rijkste club.

Maar de 2-0 tussenstand maakte het PSV wel mogelijk om in alle rust de voorsprong te kunnen uitbouwen. Al na zes minuten kopte Khokhlov ongehinderd raak uit een corner van Nilis. Vervolgens doodden de beide coaches de tijd met het maximaal toegestane aantal wissels.

Ondanks de verse krachten eiste de vermoeidheid haar tol bij Eindhoven.

Gilles de Bilde, in het veld gekomen voor Nilis, kreeg daardoor alle ruimte om de PSV-supporters weer eens aan zich te verpichten met twee doelpunten. Zijn eerste was het mooist: een wippertje over Van der Sleen.

Vlak voor het laatste fluitsignaal van Jol probeerde het Eindhoven-legioen de avond nog wat op te fleuren met een wave, maar die brak in het PSV-vak.

Meer over