De Wiegelianen weten van geen wijken

Hans Wiegel heeft als commissaris bij Wessanen zo'n beetje alles meegemaakt. Een voorkenniszaak, een mislukte fusie met Bols, een mislukte verkoop van Bols - want nog geen twee jaar later bleek de drankenfabrikant twee keer zo veel waard - en een al jaren gestaag dalende beurskoers....

'Meneer Wiegel, wordt het niet eens tijd om op te stappen?' wordt hem vaak gevraagd door geplaagde aandeelhouders. Maar Wiegel blijft gewoon zitten. Al elf jaar lang.

Zijn gedrag is exemplarisch voor Nederlandse commissarissen. De gemiddelde commissaris is zo gehecht aan het pluche of aan de enkele tienduizenden euro's, die hij jaarlijks opstrijkt, dat opstappen gewoonweg niet in zijn hoofd opkomt.

Toch lijkt er iets te veranderen. Maandag maakte Dick de Kat, president-commissaris bij Vopak, bekend dat hij opstapt, nog geen drie jaar na zijn benoeming. De aanhoudende kritiek van aandeelhouders had hem hiertoe gebracht, zei hij zelf.

De Kat kan net als veel van zijn collega's maar niet wennen aan de grote mond die aandeelhouders tegenwoordig opzetten. En vooral niet aan die brutale vlegel Peter Paul de Vries van de Vereniging van Effectenbezitters (VEB), die bijna elke commissaris tegenwoordig aan een kruisverhoor onderwerpt. 'Verwacht u echt dat ik hiervoor verantwoording af ga leggen', vroeg De Kat zich tijdens de vorige aandeelhoudersvergadering hardop af. Hij kon het niet geloven. Een commissaris is er toch om toezicht te houden, niet om het beleid te verdedigen?

De Vries en veel aandeelhouders zien dat anders: commissarissen controleren bestuurders en sturen ze desnoods weg en aandeelhouders controleren commissarissen en sturen ze desnoods weg. Dat laatste lukt nu echter zelden. Zelfs als de Ondernemingskamer oordeelt dat er sprake is van wanbeleid, zoals bij HBG, blijven de commissarissen gewoon zitten.

Maar er is hoop. De SER werkt aan een voorstel, waarin aandeelhouders bijna dezelfde rechten krijgen als Tweede Kamerleden. Als tweederde van de verzamelde aandeelhouders voor het aftreden van de Raad van Commissarissen stemt, dan moeten types als Wiegel hun biezen pakken.

Voorwaarde is wel dat tenminste eenderde van de aandeelhouders naar de vergadering komt. En dat is vaak niet het geval. 'Het zijn onhaalbare percentages', vindt De Vries. Voorlopig rest hem niets anders dan de commissarissen weg te pesten.

Meer over