NIEUWS

De Tupperwareparty is over: directe verkoop in Nederland stopt

Het was en bleef een uniek marketingconcept: de Tupperwareparty. De producent van de bekers en bakjes van Poly-T – tevens ooit uitvinder van slipvaste jarretelhaakjes – stopt met de directe verkoop in Nederland.

Tupperwareparty in de jaren zestig in Amerika. Beeld Tupperware
Tupperwareparty in de jaren zestig in Amerika.Beeld Tupperware

Ze vergezelden de Amerikaanse eeuw: Tupperware bekers en bakjes die lucht- en waterdicht konden worden afgesloten. Praktische gebruiksvoorwerpen in combinatie met een ander voortbrengsel van de Amerikaanse eeuw: de ijskast. Maar voor het tijdschrift House Beautiful stond Tupperware in 1947 voor iets hogers: ‘Kunst voor 39 cent, naadloos en zacht als jade, licht reflecterend zoals albast of parels.’

Tupperware is ook nog eens onlosmakelijk verbonden met een nieuw (direct) marketingconcept: huiskamerbijeenkomsten waar Tupperware-consulenten het gebruiksgemak van de producten demonstreerden. Op een zeker moment werd ergens op de wereld elke 2,6 seconden wel zo’n Tupperwareparty belegd – ook in Nederland gingen consulenten tot vorig jaar nog op pad. Hier is het feest, vanwege tegenvallende marktontwikkelingen, met ingang van 1 maart voorbij. Tupperware stopt met de directe verkoop in Nederland, liefhebbers moeten voortaan uitwijken naar België of Duitsland.

Voor Earl Silas Tupper (1907-1983) was het zaak dat de naar hem vernoemde artikelen niet oogden als plastic, en – vooral – dat de etenswaren die erin werden opgeborgen niet róken naar plastic. Nee, zijn Tupperware – waarmee hij in 1945 de consumentenmarkt betrad – was vervaardigd van Poly-T, ‘material of the future’. De voornaamste grondstof daarvan was polyethyleen, restproduct van een olieraffinaderij bij hem in de buurt, Farnumsville Massachusetts.

null Beeld Tupperware
Beeld Tupperware

Blindedarm

Met Tupperware deed hij niet zijn eerste gooi naar fortuin en eeuwige roem. Eerder was hij boomchirurg geweest, en had hij geprobeerd met uitvindingen in uiteenlopende behoeften te voorzien: een diervriendelijke dierenval, gekleurde breipennen, slipvaste jarretelhaakjes, celluloid nepnagels, de ‘Komoflage comb’ (een combinatie van een nagelvijltje en een kam, verpakt als een vulpen), en een instrument waarmee de blindedarm via de anus kon worden verwijderd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog voorzag hij het Amerikaanse leger van kunststof onderdelen voor gasmaskers.

Maar met zijn bekers en schaaltjes van Poly-T boorde hij een immense markt aan: die van de middle class huisvrouw. Hijzelf had er op voorhand alle vertrouwen in, getuige de naam van de eerste serie Tupperwareproducten: Millionaire Line – zoveel hoopte Tupper er (minstens) mee te verdienen.

In eerste aanleg zag het daar niet naar uit. Consumenten waren nog niet klaar voor het gebruik in de keuken van Poly-T, dat zij voor ordinair plastic hielden. Bezwaarlijk was ook dat het revolutionaire deksel van Tupperware enige oefening van de gebruikers vergde. Van deze nood maakte de eerste Tupperware-consulente, Brownie Humphrey Wise, een deugd: zij belegde huiskamerbijeenkomsten om afnemers (uitsluitend vrouwen) van het gebruiksgemak van Tupperware te overtuigen. De hele verkoopstrategie en de organisatiestructuur van het bedrijf is op dat model geënt. Consulenten – doorgaans freelancers – konden zich opwerken tot leaderconsulent, unitmanager, prominent manager, teamleider en uiteindelijk distributeur.

Vanuit feminien perspectief lopen de opvattingen over de verdiensten van Brownie Wise nogal uiteen: sommigen prijzen haar omdat ze vrouwen in de gelegenheid heeft gesteld een eigen inkomen te vergaren. Anderen verguizen haar omdat ze vrouwen naar de keuken zou hebben verbannen. Hoe het ook zij: in Nederland is haar rol blijvend uitgespeeld.

Tupperwareparty in de jaren vijftig in Amerika.
 Beeld TCS
Tupperwareparty in de jaren vijftig in Amerika.Beeld TCS
Meer over