De super-allochtonen

NRC Handelsblad kwam op het aardige idee om nog eens te bellen met John Peet, de redacteur van The Economist die in 2002 in zijn weekblad louter lof had gezongen over het Nederland van Paars II....

Twee jaar geleden!

Kennelijk reden de treinen toen nog op tijd. Maar had iemand al wel eens gehoord van Afshin Ellian? Was Sylvain Ephimenco al uit de kast gekomen als de verbeten tegenstander van een multiculturele samenleving? En werd Ayaan Hirsi al erkend als de first lady van de VVD-fractie?

Die drie namen schieten me natuurlijk niet toevallig te binnen. We hebben hier te maken met belangrijke denkers, wier invloed reikt van de kwaliteitspers tot het Binnenhof, en die twee dingen gemeen hebben.

Om te beginnen komen ze van oorsprong uit een niet-Nederlandse, niet-westerse, wat heet: zelfs nietchristelijke beschaving. Als ze wat meer van de straat waren geweest zouden ze 'allochtonen' zijn genoemd, en door LPF-aanhangers misschien wel zijn weggewoven als producten uit een achterlijk klimaat.

Maar gelukkig kwamen ze toch nog goed terecht, ze ijverden alledrie (tweede wat ze gemeenschappelijk hadden) voor een rechtstatelijke reincultuur, en maakten proselieten onder blanke Nederlandse intellectuelen als Geert Wilders, Paul Scheffer, Arend-Jan Boekestijn, Freek de Jonge en Paul Cliteur.

Los daarvan aanvaardde John Peet de uitnodiging van NRC Handelsblad, en schreef eerlijk op wat hij nu van ons vond.

'Als ik mijn artikel nu had moeten schrijven', liet hij weten, 'was het heel wat minder optimistisch uitgevallen dan twee jaar geleden.'

Want:

'Het meest verontrustend vind ik eigenlijk de toon van de regering. Ze lijkt me populistischer, meer tegen buitenlanders gericht (en trouwens ook tegen de Europese Unie), minder tolerant en minder pragmatisch dan de meeste van haar voorgangers.'

En ook nog: 'Ik betreur deze verschuivingen, want ze wijzen op een uitholling van de verdraagzame souplesse die ik in Nederlanders zo bewonder.'

Ik had er eerlijk gezegd al een voorgevoel van, maar het doet toch even pijn.

Peet eindigde zijn bijdrage met een vroom appaan ons allemaal: 'Herontdek alstublieft uw oude, voorbeeldige liberale pragmatisme!'

Maar wie zal er naar luisteren? Wie kan de herontdekking ter hand nemen? Wie deelt in Nederland aupt nog de lakens uit?

Zoals gezegd: een geboren Irani een geboren Algerijnse Fransman en een geboren Somalische maken daar de meeste aanspraak op, en dat is maar goed ook als je nagaat hoe wij autochtonen het er v tijdens en na Paars bij hebben laten zitten.

Zou Peets wens dan misschien verhoord worden als we de oude Hollandse poldergeest z'n gang laten gaan?

Dwars tegen het onverbiddelijke allochtoonse conservatisme in was daar ineens de Eindhovense ontwerpster Cindy van den Bremen, die speciaal voor islamitische gevangenisbewaarsters een hoofddoekje heeft bedacht dat vanzelf losschiet als een boef er aan zou willen trekken, en dat op een haast speelse en modieuze manier toch uiting kan geven aan haar diepste religieuze gevoelens.

Getest door TNO!

En zscheiden dat Verlichte Filosofen als Afshin Ellian, Sylvain Ephimenco en Joost Eerdmans ongeveer in zo'n meisje zouden moeten kruipen om er aanstoot aan te kunnen nemen.

Maar wat ik al vreesde: het nieuws over de even ingenieuze als artistiek verantwoorde trouvaille was nog niet bekend, of mevrouw Hirsi Ali verklaarde:

'Omdat ze een publieke functie vervullen, moeten die mensen in hun kleding volstrekt neutraal zijn.'

En als Ayaan zoiets zegt, zullen Ellian, Ephimenco, Wilders, Scheffer, Boekestijn en Cliteur het morgen in koor beamen.

John Peet moet over een paar jaar nog maar eens terugkomen.

Meer over