De plek van Jeroen Spitzenberger: Isla Mujeres

Jeroen Spitzenberger (36) is acteur en nu te zien in de films Süskind en Tony 10. Begin maart speelt hij in DeProoi, een toneelstuk over de ondergang van ABN Amro.

EILEEN ROS

Waar zit je het liefst?

Ergens aan het water in de zon.

En specifiek?

Een mooie plek om in de zon te liggen is Mexico, en dan met name Isla Mujeres, letterlijk vrouweneiland. Vlieg eerst naar Calcun - daar wil je echt niet dood gevonden worden, verschrikkelijk toeristisch. Dus neem vanaf daar zo snel mogelijk de ferry. Met een half uur à drie kwartier ben je op een prachtig rustig eiland. Je kunt er verschrikkelijk goed duiken en zwemmen, lekker eten, wandelen, naar de zee staren. Dromen over een ander leven.

Je vrouw is Mexicaanse. Heb je het eiland via haar ontdekt?

Nee, zij kende het alleen van naam, verder niet. Ze komt uit Mexico City, een miljoenenstad, en Mexico zelf is erg groot. Mexicaanse vrienden tipten ons over zogeheten boetiekhotels. Kleine, knusse hotels, exclusiever dan grote resorts; je hebt er een speciale website voor. Enfin, we werden we verliefd op een plaatje van het eiland op de site. We belden, er was nog plek, en reisden er in 2009 per binnenlandse vlucht voor het eerst naartoe. Het eiland is hemels. Je hebt er prachtige zonsondergangen en de warmte voelt als een klamme deken, heerlijk. We overnachtten in hotel Secreto, een minimalistisch vormgegeven gebouw met veel wit en een zwembad dat in zee uitmondt. Vrij luxe allemaal. In het laagseizoen heb je kans op korting, aan te raden! Elk hotel op het eiland verhuurt golfkarretjes. Daar tuf je dan mee over de brakke weggetjes van het eilandje. En denk je bijna alleen aan dingen als: wat zullen we vanavond eten? Vis of pasta?

Het eiland is nog kleiner dan Vlieland. Dat gaat niet vervelen?

Ik weet niet hoe het is om er vier maanden te zitten, maar twee weken is perfect. Je kunt er des te beter lezen en tot rust komen. Afgelopen zomer zijn we gaan zwemmen met walvishaaien. Het klinkt gevaarlijker dan het is. Tenminste, de lokale mensen die er honderd dollar aan verdienen zeggen dat het niet gevaarlijk is. In een bootje dreven we de zee op, totdat we de kust niet meer konden zien. Gek eigenlijk, dat ik geen enkel moment heb gedacht aan gevaar. Zulke beesten zijn dan wel plankton-eters; hun bek is drie meter groot! Dat bedenk je dan achteraf. Toen kieperden we zo met onze snorkeltjes over de reling het water in. De zee was heel troebel, we zagen bijna niks. Totdat ik na een tijdje naar beneden keek. Geruisloos zwom er zo'n kolos onder me door, het einde was acht meter verderop. Het is heel stil wanneer het gebeurt. Daar dobber je dan, terwijl er een gebouw van een beest onder je door glijdt. Het heeft iets majestueus.

Vertel eens iets over Mexicanen dat Nederlanders niet weten.

Ik kom als man van een Mexicaanse op plekken waar toeristen niet komen. Verjaardagen, nationale feesten, huisbezoeken... Mexicanen houden van een feestjes, zijn minder georganiseerd en wat wolliger dan Nederlanders. Er wordt veel waarde gehecht aan symboliek en bijgeloof. In Nederland bestaat meer ironie, denk ik, meer botheid. In het vliegtuig terug naar Nederland hou ik me voor minder hard te lopen als ik thuis ben, wat vaker te genieten en naar de zee te gaan. Maar dat me lukt hier gewoon niet. Het is natuurlijk ook het verschil tussen vakantie en het dagelijks leven. Toch droom ik er soms van alles achter te laten en midden in de Mexicaanse natuur te gaan wonen. En dan een ecologische sauna op te richten, of iets dergelijks. Misschien word je na een half jaar alsnog gillend gek. Laten we het hierop houden: reizen is gewoonweg heel fijn. De overgang, het bleue gevoel als je net terug bent, hoort erbij, denk ik.

undefined

Meer over