De opvouwrollator

Een paar weken geleden zijn in Los Angeles de alternatieve Nobelprijzen weer uitgereikt, de Ig-Nobels. Meestal horen we daar niet zoveel over, omdat de bekroonde onderwerpen te flauw zijn voor woorden....

Martijn van Calmthout

Dit jaar ging de Ig-Nobel voor Geneeskunde inderdaad naar de auteurs van een artikel uit 1984 over hoofdtrauma door vallende kokosnoten. Lachen.

Bij nader inzien hebben we echter een belangwekkende bekroning over het hoofd gezien: John Keogh uit Melbourne kreeg de Ig-Nobel voor Technologie voor het patenteren van het wiel. Circular transportation facilitation device noemt hij het. In Australië is de pleuris uitgebroken over dat octrooi. Wat zegt immers een patent nog als iemand rechten kan doen gelden over een oeroude en alom gebruikte vinding? Precies overigens waar Keogh, octrooigemachtigde van beroep, het eens over wilde hebben.

Soortgelijke gevoelens bekruipen ons aanvankelijk bij Nederlands octrooi 1014025 van Johannes Stefanus van 't Schip uit Zuid-Scharwoude, Jan in het dagelijks gebruik. Zijn octrooi betreft volgens de titel een rijdbare loopsteun en op het plaatje is duidelijk een rollator te zien, zo'n rijdend looprek voor ouderen. Heeft Van 't Schip, van Novitech Engineering Beheer bv, de rollator opnieuw uitgevonden?

Ja en nee, zegt de bedenker, die werktuigkundige blijkt en de baas is van zijn eenmansbedrijf. 'De rollator is een Zweedse vinding van zo'n twintig jaar geleden. Wat ik heb gedaan, is in opdracht van een Chinese cliënt een driedimensionaal opvouwmechanisme ontwikkelen. Dat is wel nieuws.'

Vergrijzend Nederland heeft namelijk een probleem, weet Van 't Schip. De rollator – ook de Nederlandse types worden in het Verre Oosten gemaakt – is razend populair geworden. Zelfs mannen willen er best mee gezien worden. Van 't Schip: 'Dat is op zichzelf heel goed, maar het gevolg is dat de gangen in verzorgingshuizen verstopt staan met rollators.'

De huidige generatie looprekje heeft vier wielen en is hooguit in één richting inklapbaar: de breedte of de lengte. Veel kleiner wordt het ding daar niet van en het gevolg is dat ouderen ze in de bus vaak al niet mee mogen nemen. Ook taxi's schijnen te sputteren.

Constructeur Van 't Schip bedacht een schaarmechaniek waarmee het karretje zowel in de lengte als de breedte inklapt, zodat de vier wielen op een kluitje zitten en er een langwerpig pakketje overblijft. Terwijl het toch gemakkelijk te bedienen is, stabiel blijft en voldoet aan wettelijke normen.

Het octrooi, gepubliceerd op 12 juli, is vorig jaar januari aangevraagd. Sindsdien is het wat stil uit het oosten. Van 't Schips cliënt Chen Chi Shen, een Taiwanese rollatorbouwer die nu in Sjanghai opereert, maakt even geen haast met de marktintroductie.

Van 't Schip wacht op beslissingen uit China. Hij bedenkt ondertussen slimme golfkarretjes voor een Maleise klant. En er is natuurlijk altijd nog zijn verbeterde remgreep voor een rollator, die niet aan te slepen is. Met al dat geschuifel op straat kan hij daar aardig van eten, al zegt-ie het zelf.

Meer over