ReportageNapels rouwt om Maradona

De Napolitanen huilen om Maradona, hun koning, hun zoon, hun broer, hun god

Napels rouwt om Diego Armando Maradona. Na het nieuws van zijn dood gingen supporters de straat op om de laatste eer te bewijzen aan de Argentijnse voetballegende. Hij gaf Napels niet alleen twee landstitels en een Uefa Cup, maar nog iets veel groters: een nieuw gevoel van eigenwaarde.

Een gigantische muurschildering van Maradona, in de rauwe buitenwijk San Giovanni. Beeld Giulio Piscitelli
Een gigantische muurschildering van Maradona, in de rauwe buitenwijk San Giovanni.Beeld Giulio Piscitelli

‘We zijn hier om dichtbij Diego te zijn, zoals hij altijd dichtbij ons geweest is’, zegt Roberto Pagano (33) geëmotioneerd. Hij zit op zijn scooter, de rode helm nog op het hoofd. Achterop zit zijn zoontje Mario (9). Dat het een frisse novemberavond tijdens een lockdown is, kan niemand iets schelen bij het Stadio San Paolo in Napels. Vanavond geldt de avondklok niet. De politie kijkt van een afstandje toe, maar laat de supporters ook na tien uur rustig begaan.

Na het nieuws van Maradona’s dood kwamen woensdagavond meteen honderden mensen naar het stadion, Napoli-mondkapjes op. Clubsjaaltjes hebben ze niet meer om hun hals, want die zijn in groten getale aan het ijzeren hek voor het stadion geknoopt. Ervoor staat een zee aan kaarsen in rood glas.

‘The King’ is te lezen op het grote spandoek aan de buitenkant van het stadion. Vanavond branden de lichten er speciaal voor Maradona. De burgemeester van Napels heeft direct na het nieuws van zijn overlijden beloofd dat het San Paolo-stadion binnenkort omgedoopt zal worden tot het Diego Maradona-stadion.

Zeldzame lichtpunten

De Argentijnse voetballegende bezorgde SSC Napoli – dat nog nooit een kampioenschap had gewonnen – in 1987 de eerste landstitel, in 1989 de Uefa Cup en in 1990 werd de club voor de tweede maal landskampioen. Voor de inwoners van Napels betekenden deze overwinningen een ongekende vreugde, zeldzame lichtpunten na ellendige jaren vol maffiageweld en een zware aardbeving in 1980.

‘Hij heeft de stad een enorme impuls gegeven’, zegt Lucia Enrico (48), die samen met haar dochter Yasmina (15) naar het stadion is gekomen. ‘Daarvoor kenden mensen Napels alleen van de Gomorra. Maradona heeft ons de kans gegeven ons los te maken van die vooroordelen. Hij bracht de zon mee.’

Zijn overlijden slaat in als de dood van een familielid, zeggen veel supporters. Wat Maradona voor hen betekent? Ingenieur Vittorio Puoti (55), gekomen met zijn twee zoons, staart lang voor zich uit. Hij neemt zijn bril van zijn neus, knippert met zijn ogen en zet hem weer op. ‘Hij was de beste, maar wilde hier in Napels komen spelen. Stel je voor, alsof Lionel Messi nu naar FC Groningen zou gaan.’

Maradona-museum

Ook donderdagochtend is de stad nog in diepe rouw gedompeld. Bij een gigantische muurschildering van Maradona, in de rauwe buitenwijk San Giovanni, hebben zich ’s ochtends vroeg al fans verzameld. Voor de vervallen flatgebouwen bekijken ze samen de voorpagina’s van de sportkranten en halen ze hun herinneringen op aan de Napolitaanse God van het voetbal.

‘Als jongetje van 10 spijbelde ik van school en nam ik de metro, om te gaan kijken naar de training en vooral om Maradona te zien’, vertelt Angelo Ambrosetti (44). ‘Het was onze grootste wens dat hij ooit zou terugkeren als trainer.’

Voetbalschoen

Die hoop koesterde ook Massimo Vignati (46). Vignati bestiert een Maradona-museum in de kelder onder zijn ouderlijk huis in Miano, een buitenwijk aan de andere kant van de stad. Hij erfde het museum van zijn vader, Saverio, die 37 jaar lang werkte als opzichter in het San Paolo-stadion.

De blauwgeverfde kelder is volgebouwd met Napoli-parafernalia. Van verschrompelde leren ballen tot gesigneerde shirts, van een origineel houten bankje uit de kleedkamer tot de percolator waaruit Maradona zijn koffie dronk. In een vitrine staat een rechtervoetbalschoen van Diego, ernaast een ingelijste kopie van zijn eerste contract bij Napels.

Vignati’s moeder Lucia hielp Maradona in het huishouden, dus de 10-jarige Massimo had het geluk dat hij vrije toegang had tot de topvoetballer. In het gezin van elf kinderen werd de Argentijn opgenomen als twaalfde. ‘Ik heb geen tranen meer over. Gisteren heb ik een broer verloren, en mijn moeder een zoon’, zegt Vignati droevig. Hij herinnert zich hoe vaak Diego bij hen thuis pizza, pasta, of Napolitaanse vissoep kwam eten. Gevraagd naar zijn liefste bezit in het museum, schudt hij zijn hoofd. Hij kan niet kiezen, alles is belangrijk.

Maffiabanden

Over de doden niets dan goeds, en zeker over Maradona valt in Napels geen kwaad woord te horen. De drugs, de vele escapades met vrouwen en banden met de maffia zijn voor de Napoli-fans bijzaken die in het niet vallen bij de vreugde die hij hen op het veld gegeven heeft. ‘Natuurlijk had hij banden met de maffia, om drugs te krijgen, want hij was verslaafd’, erkent Bruno Alcidi (50). Alcidi is de eigenaar van Bar Nilo, een Maradona-heiligdom in het centrum van Napels.

Naast de toog staat een kleine glazen kubus met daarin een paar zwarte haren, daarachter een verzameling foto’s van Maradona. Alcidi zat ooit achter de voetballer in een vliegtuig en pikte de haren op nadat Maradona al opgestaan was. ‘Maar Diego heeft nooit iemand kwaad gedaan.’

Niet iedereen in Italië denkt er zo over. Zangeres Laura Pausini beklaagde zich donderdagmiddag over de vele aandacht voor Maradona, ‘een geweldige voetballer maar daarbuiten een weinig bewonderenswaardige man’, terwijl er woensdag ook tamelijk onopgemerkt twee Italiaanse vrouwen omkwamen door huiselijk geweld, nota bene op de internationale dag tegen geweld tegen vrouwen.

Periode van rouw

Die relativering kan in Napels op weinig begrip rekenen, want vergeleken bij de dood van god valt alles vanzelfsprekend in het niet. En de periode van rouw is nog lang niet voorbij: donderdagmiddag steken fans vuurwerk af bij het stadion en ’s avonds staat de Europa League-wedstrijd van Napoli in het teken van Maradona.

Maar ook daarna zal Pluisje nog decennia voortleven in de harten van de nieuwe generatie Napolitanen, zoals de 9-jarige Mario Pagano, die woensdagavond ver na bedtijd achterop de scooter bij zijn vader zit. Met glimmende ogen en schorre stem van het meezingen zegt hij stellig: ‘Maradona is beter dan Messi, Cristiano Ronaldo en Neymar. Hij is een fenomeen.’

Meer over