De muur!

Het is moeilijk geworden in Nederland...

Er is iets dat je als immigrant het gevoel geeft niet thuis te zijn in dit land. Een rare gewaarwording dat de trein niet van jou is, de regen ook niet. Er wordt in het donker aan een hoge muur gebouwd, net zo hoog als de muur die Sharon in Israbouwt.

Je ziet het niet, maar je botst op tegen die muur, op school, in de bioscoop, en in de supermarkt. 'Jij daar, ik hier!' is de boodschap.

Er worden zware eisen aan de immigranten gesteld en brutale mensen krijgen de ruimte, ze steken je als een bij op de markt.

Spreek je in je eigen taal, dan ben je verdacht. Er wordt van je verwacht dat je je gewoontes kwijt raakt, zelfs je huidskleur als het kan. Je moet de Nederlandse manieren overnemen, anders doen ze de ijzeren ketting 'allochtoon' om je nek, die je zelfs in je graf moet dragen.

Het is duidelijk geworden dat de immigranten de Nederlandse taal moeten beheersen, en het is goed dat men over onderwerpen als de hoofddoek, de zwarte scholen en de bruiden die uit het vaderland komen, spreekt. Ook kan het geen kwaad dat men met harvande woorden de leer van de islam afkeurt, maar er is iets anders aan de hand, men gebruikt die onderwerpen om je te vernederen, om jou te slaan.

Er worden zo veel opiniepeilingen over appels en peren gehouden in dit land, het zou beter zijn als men een keertje een opiniepeiling onder de immigranten houdt.

I. Voel je je thuis II. Voel je je onderdrukt III. Voel je je beledigd IV. Voel je je gebeten, gestoken V. Voel je je onzeker VI. Voel je angst Het is ernst, het is niet de eis die de straat stelt, of de regels die de asociale mensen op de markt willen laten gelden, maar het is het kabinet.

Balkenende ziet de immigranten niet, hij is blind voor de burgers met een donkere huidskleur. Hij hoort ze niet en hij heeft nog nooit een woord met ze gesproken. Zijn blik is dood als hij het over de immigranten heeft. Hij draait zijn gezicht om en staat met zijn rug naar hen toe.

Zijn kabinet brengt telkens een nieuwe meetlat tevoorschijn om de maat van de taal, de cultuur, de baard, de schoenen, de wortels

hun kiezen, te meten.

Nog nooit heeft een kabinet zo normloos, waardeloos en harteloos de donkere Nederlanders behandeld.

Geduld hebben! Dat zijn mijn woorden voor de allochtonen.

Recht je rug! Werk hard. Negeer de brutale mensen die je willen vernederen! Een ijzeren ketting? Vergeet het maar. Zonder jou, zonder ons is Nederland een saai en verloren land. Wij komen hier om de weilanden, de treinen en de rivieren te verjongen, om die dode politiek weer in beweging te brengen.

Onze donkere kleur is schitterend en het geeft allure aan de school, aan het park, en aan het koninklijk huis. Je moet het nooit vergeten. We zijn onmisbaar en noodzakelijk voor dit land.

Voeg het ritme van je taal in de vochtige Nederlandse taal en help haar overeind. Laat Balkenende voor wat hij is. Jij hebt je eigen cultuur meegenomen en je hebt de Nederlandse cultuur erbij gekregen, maak er iets moois van.

Ik hoor de voetstappen van de lente, ruik de geur van de roos. Immigrant, je bent thuis! Wortel diep! Deze grond is van jou!

Meer over