De meest gekleurde wijk van Parijs door de ogen van Parr, dit keer zonder ironie

De Britse fotograaf Martin Parr heeft de bewoners vastgelegd van de wijk la Goutte d'Or in Parijs. Dinsdag opende zijn expositie.

PARIJS - Met Driekoningen wordt in Frankrijk de galette des rois gegeten. In die taart van spijs en bladerdeeg zit altijd een klein cadeautje van steen. Dat kan een bakkertje zijn, of een molen of een kleine Sarkozy. Wie dat steentje vindt, krijgt de kroon van Driekoningen.

De foto van de dame met de hoofddoek in panterpatroon is er dus een van de multiculturele droom. Onmiskenbaar moslima, draagt ze dit goed-roomse kroontje met kennelijk plezier. De mannen op de andere foto maken zich op voor het vrijdaggebed. Ze doen dat buiten, omdat de moskee te weinig plaats heeft. De moskee zorgt dat er tapijtjes op straat liggen, zodat de mannen niet op het asfalt hoeven te knielen. Tijdens het gebed is de straat een uur afgesloten voor auto's.

De Britse fotograaf Martin Parr laat graag de achterkant van onze verzorgingsstaat zien. Dan fotografeert hij toeristen die aan het fotograferen zijn, restaurantmaaltijden in close-up, of uitpuilende stranden. Maar in la Goutte d'Or, de meest gekleurde wijk van Parijs, heeft hij vooral de bewoners willen vastleggen. En zijn gebruikelijke ironie liet hij achterwege.

Het was niet altijd makkelijk werken. Golven van argwaan hebben de Franse moslims wantrouwig gemaakt. En ook de hosselaars met sigaretten ('Winston Winston'), parfum en metrokaartjes die aan de randen van de wijk opereren, zitten niet bepaald op een fotograaf te wachten. Parr werd van een camera beroofd en maakte al met al weinig straatfoto's.

Toch laat hij een vrolijk beeld van de wijk zien. Hij fotografeerde Eric, al zeventien jaar de slager van la Cochon d'Or, achter een toonbank vol hammen in een moslimwijk. Hij zag ook de bizar gekleurde theepotten, de wijkkerk die zelfs bij de mis bijna verlaten is, de West-Afrikaanse man in zijn grijze streepjeskostuum met pochet die lid is van de mooie-pakken-sociëteit, hij zag de dames met losse haren die met een handdoek om hun middel druk praatten in de hammam.

Dinsdagavond werd de expositie geopend, in het Institut des Cultures d'Islam, een door de stad Parijs opgezet centrum dat begrip wil kweken voor de islam in al zijn vormen. Dat centrum had Parr ook de opdracht gegeven. Er kwamen veel hippe Parijzenaars op de vernissage af, en ook wel buurtbewoners.

Tolerantie

Nadat een sociologe een keurig verhaal over tolerantie had afgestoken, greep een ravenzwarte jonge moslima onverwacht de microfoon. 'Hier wordt gesproken over islams', zei ze met felle stem. 'Islams, dat bestaat niet. Het doet me pijn zoiets te horen. Er is één islam, waarbinnen verschillende culturen zijn.'

Daarna sloeg ze haar armen om twee oudere dames in djellaba en met hoofddoek. 'Deze vrouwen', vervolgde ze, 'moeten lijden voor hun geloof. Elke dag in het openbaar vervoer worden ze beschimpt of uitgelachen. U zou voor hen moeten applaudisseren.'

Even was de spanning van het godsdienstdebat ook hier voelbaar. Want op het moment dat de expositie van Parr een verdraagzaam venster op het samenleven opende, voerde regeringspartij UMP in Montparnasse, enkele kilometers verderop, een debat over de plaats van de islam in Frankrijk.

Een bijeenkomst onder hoogspanning: op de daken om het conferentieoord waren scherpschutters opgesteld.

Daar werden 26 voorstellen aangenomen, variërend van de verplichting voor iedereen (lees: moslima's incluis) mee te doen aan schoolzwemmen tot aan het verbod op halal eten in schoolkantines.

Enige opsteker: van het bidden op straat wil de UMP geen halszaak maken. 'Dat is een kwestie van de openbare orde handhaven', vond de partijleider.

Martin Parr: The Goutte d'Or. Institut des Cultures d'Islam, 19 Rue Léon, Parijs. Tot 2 juli. Wo t/m zo 15 - 20 uur. www.institut-cultures-islam.org

undefined

Meer over