De liefde komt vanzelf

De jongeren van de nieuwe Indiase middenklasse mogen dan westers lijken, de overgrote meerderheid trouwt met iemand die de ouders hebben uitgezocht....

Vivek was al bang dat ze erover zouden beginnen. Hij is 26 en dat is oud, heeft zijn moeder gezegd. Over een paar jaar kan hij geen fatsoenlijk meisje meer krijgen, omdat iedereen dan denkt dat er iets mis is met hem. 'Ze geven me nog een jaar', zegt Vivek somber. 'Als ik niet zelf met een meisje kom, zoeken zij iemand uit.'

Trouwen heeft in India meestal weinig met liefde te maken. Het gaat niet zozeer om een verbintenis tussen twee mensen, maar om die van twee families. Zo'n belangrijke beslissing kun je beter niet overlaten aan de onbezonnen jeugd. De partner moet iemand zijn met de juiste achtergrond, het juiste geloof, de juiste familie en het juiste inkomen. Wie weet beter wat er goed voor je is dan je ouders? Als zij een geschikte bruid voor hem vinden, komt de liefde vanzelf, heeft Viveks moeder hem verzekerd.

Daar zit hij dan, bier te drinken met een groep vrienden in het café van een vijfsterrenhotel. Vivek vindt zich veel te jong om zich voor de rest van zijn leven vast te leggen, maar hij durft niet tegen zijn ouders in te gaan. Uiteindelijk zal hij wel zwichten voor de druk, net als bijna al zijn leeftijdgenoten.

De jongeren van de nieuwe Indiase middenklasse lijken modern en westers, ze studeren in het buitenland, dragen liever een spijkerbroek dan traditionele kleding en gaan in het weekeinde uit met vrienden van beide seksen. Maar uiteindelijk trouwt de overgrote meerderheid met iemand die de ouders hebben uitgezocht.

Volgens een onderzoek van het tijdschrift The Week geeft 67 procent van de jongeren de voorkeur aan een gearrangeerd huwelijk. Deze uitkomst presenteerde het blad als een revolutionaire verschuiving van de normen en waarden. 76 Procent piekert er niet over te gaan samenwonen en 82 procent zegt geen seks te willen hebben voor het huwelijk.

'Ik heb mijn man Rajinder een maand voor ons huwelijk leren kennen', vertelt de 26-jarige Jasleen. Ze is afkomstig uit het stadje Chandigar, maar woont nu mijlenver bij haar familie en vrienden vandaan in New Delhi, bij haar echtgenoot en zijn ouders in huis. Jasleen heeft sinds haar huwelijk, twee weken geleden, geen bekende gezichten meer gezien. 'Natuurlijk is het even wennen', zegt ze. 'Ik ken hier niemand en ik verveel me dood. Maar Rajinder is heel lief voor me en zijn moeder is de kwaadste niet. Het enige dat ik een keer per dag moet doen, is de voeten van mijn schoonouders aanraken. Om respect te tonen. '

Net als veel andere Indiase huwelijken is dat van Rajinder en Jasleen begonnen met een advertentie in de krant. Duizenden moeders schuiven elke zondag met hun wijsvinger langs de oproepen 'Ouders zoeken voor hun zoon of dochter', een rubriek die keurig netjes is ingedeeld naar kaste, de groep waarin je volgens het hindoe-geloof wordt geboren en die je maatschappelijke status bepaalt. Een Brahmaan trouwt met een Brahmaan, een Khatri met een Khatri.

Er wordt wat beloofd in de advertenties. Ieder meisje is mooi, slank, licht van huid en goed opgeleid. Alle mannen zijn ambitieus, verdienen veel geld en hebben invloedrijke ouders. Als de familie is geïnteresseerd, moet ze een brief met foto en horoscoop opsturen naar het postbusnummer. Wellicht wordt de familie dan uitgenodigd voor een gesprek. 'Op die foto's moet je niet te veel afgaan', zegt Vivek. 'Van ieder lelijk kreng kun je in de donkere kamer een prachtige vrouw maken.'

'Dat is een beetje overdreven', zegt G. Ritesh van Rama Color Foto Studio in New Delhi. 'Maar we helpen de meisjes wel een beetje.' De studio van Ritesh is een geliefd adres voor aanstaande bruiden, hij adverteert met de foto's die tot een huwelijk hebben geleid. 'De meisjes worden door een expert opgemaakt en wij zorgen dat de foto een beetje wazig is. Een heel donkere huid vinden de meeste mannen niet aantrekkelijk, dus die lichten we op. Als een meisje te kort en te dik is, kunnen we dat met de computer een beetje oprekken. Oplichterij? Het is voor de goede zaak, de liefde mag je best een handje helpen.'

Nog belangrijker dan de foto is de horoscoop. Als die niet goed is, gaat het huwelijk niet door. 'Dat heeft niets te maken met die prietpraat die je in tijdschriften ziet staan. Wij beoefenen een heuse wetenschap', zegt Pandit R.N. Sharma, de huisastroloog van Rajinder en zijn familie. Omdat alle informatie vertrouwelijk is, kan hij niet specifiek over Rajinder en Jasleen praten, 'maar ik heb inderdaad hun horoscopen getrokken en gezien dat hun huwelijk gunstig is.'

Een horoscoop is volgens Sharma belangrijk omdat je nooit bij een mens naar binnen kunt kijken. 'Iemand kan van alles beweren, maar wij zien of die persoon de waarheid spreekt. Daarnaast kijken we naar de financiële vooruitzichten, de mentale en fysieke gezondheid, mogelijke ongelukken in de toekomst en het aantal kinderen dat iemand kan krijgen. Als al deze zaken bij partners overeenkomen, geven wij een positief advies. Als de huisastroloog van de andere partij hetzelfde advies geeft, kan het huwelijk doorgaan.'

De mening van de pandits wordt heel serieus genomen. Negen van de tien keer vindt Sharma dat een koppel niet bij elkaar past en gaat het huwelijk niet door. 'Al zijn er nog wat trucjes', zegt hij geheimzinnig. 'Als in de horoscoop van de man bijvoorbeeld staat dat zijn eerste echtgenote snel zal overlijden, zal geen vader zijn dochter aan die persoon uithuwelijken. In dat geval adviseer ik dat de jongen trouwt met een pop die vervolgens met een molensteen om de nek in de rivier wordt gegooid. Daarmee is zijn eerste vrouw dood en loopt een tweede echtgenote geen gevaar meer.'

Als het papierwerk (de foto, de horoscoop en de bewijzen dat iemand inderdaad uit de juiste kaste afkomstig is) eindelijk rond is, maken de families zich op voor bezoek. 'Onze moeders hadden elkaar al eerder gezien en toen dat klikte mocht ik er tien minuten bij zijn', vertelt Jasleen. 'Daarna zijn we nog een keer uiteten gegaan in New Delhi en heb ik zijn familie ontmoet. De volgende dag gingen we naar de tempel, daar gaf Rajinder me deze ring.'

Trots laat de jonge vrouw haar vinger zien waaraan een exemplaar glanst dat in een soap niet zou misstaan. 22-Karaats goud met een 1-karaats diamant, zegt ze blozend.

Een dergelijke ring had Rajkumar Roy zijn aanstaande ook al om de vinger geschoven, maar op het laatste moment verbrak hij de verloving. 'Ik kon het niet', zegt hij. 'Ze was te lelijk.' Hij zit op de bank bij zijn zus Monica die rondloopt in een spijkerbroek en een oude trui. Met een sip gezicht laat ze de jurk zien die ze vandaag eigenlijk zou dragen, tijdens de tempelceremonie waarmee het huwelijk zou worden bezegeld.

Rajkumar vertegenwoordigt de duizenden jonge Indiërs die een tijd in het westen hebben geleefd en, net als Vivek, plotseling weer volgens de tradities moeten gaan leven waar ze niet meer mee uit de voeten kunnen. 'Mijn ouders hebben nog veel meer geduld gehad dan die van Vivek', zegt Rajkumar als hij diens verhaal aanhoort. 'Ik ben al 32, wat in India stokoud is voor een vrijgezel. Maar ik ben na mijn studie aan Harvard in Amerika blijven hangen, waardoor mijn ouders veel minder druk op me konden uitoefenen.'

Een half jaar geleden kreeg ook Rajkumar het gevoel dat hij de boot niet langer kon afhouden. 'Mijn moeder zei dat ze nu echt een advertentie ging zetten en dat ik de meisjes dan zelf kon bekijken als ik een paar weken op vakantie naar India zou komen. Je wilt je ouders niet teleurstellen. Ik dacht dat ik nog Indiër genoeg zou zijn om er vrede mee te krijgen. Miljoenen mensen worden heel gelukkig in een gearrangeerd huwelijk en evenveel zijn er ongelukkig in een liefdeshuwelijk, redeneerde ik.' Dus kwamen er vier meisjes langs, van wie er drie met een keurig excuus werden afgewezen. De vierde zag Rajkumar ook niet zitten, maar toen begon het gejammer van zijn moeder. Onder grote druk besloot hij het toch te doen.

De hele week heeft Rajkumar getwijfeld. 'Het was heus niet alleen omdat ze niet mooi was, dat was een grapje', zegt hij. 'Ze paste niet bij me. We hadden elkaar absoluut niets te vertellen. Ze gaf me geen trots gevoel. En ze moest met mij mee naar de VS waar ze helemaal niemand kent. Om haar leven te delen met een man die niet van haar houdt. Ik heb nachten niet geslapen en uiteindelijk besloten dat ik hier niet mee moest doorgaan. Vreselijk natuurlijk, voor beide families. Maar we hebben het uitgepraat. Ik denk dat het beter is er nu uit te stappen dan over een paar jaar, als er ook nog eens kinderen in het spel kunnen zijn.'

Rajkumar vertrekt over twee dagen weer naar Amerika, blut vanwege de enorme afkoopsom die hij de familie van het meisje heeft moeten betalen. 'Wie weet kom ik daar ooit een leuke vrouw tegen met wie ik mijn leven wil delen. Maar ik ben te lang weg geweest en ik wil alleen nog maar iemand van wie ik echt houd.'

Jasleen knikt als ze het verhaal van Rajkumar hoort. Ze begrijpt het wel, zegt ze, maar zelf heeft ze nooit uit liefde willen trouwen. 'Dat schept alleen maar hoge verwachtingen die negen van de tien keer toch niet worden waargemaakt.

'Bij een gearrangeerd huwelijk verwacht je niets. Als het dan misgaat', zegt ze met een grote grijns, 'kun je jezelf niks verwijten. Dan is het de schuld van je ouders.'

Meer over