De klokkenluider heft het glas met Van Vollenhoven

JOHN SCHOORL

VELSEN-ZUID - En zo stond Ad Bos opeens grappend aan het bier met Pieter van Vollenhoven, in de voortuin van Landgoed Beeckenstein. Op de achtergrond was het voormalige symbool van de neergang van de klokkenluider van de bouwfraude te zien: een vijf meter lange tweedehands Eifelland-camper, type Ducato Maxi.

Daarin was hij terechtgekomen, in 2007, nadat zijn vermogen was verdampt, en hij al zijn bezittingen had verkocht. Bos had 'm nu prominent in de tuin geparkeerd en het was zelfs mogelijk om binnenin te koekeloeren en met eigen ogen te zien welke ontberingen Bos moest lijden, als gevolg van zijn onthulling van de bouwfraude in 2001.

Diezelfde camper staat ook op de cover én achterkant van het indrukwekkende boek Klokkenluider dat Rosa Koelemeijer over het leven van Ad en Joke Bos heeft geschreven. Woensdag werd het eerste exemplaar aan Pieter van Vollenhoven overhandigd.

Van Vollenhoven kwam met een plan om voor eens en voor altijd de positie van de klokkenluider te verstevigen. Hij pleitte voor een onafhankelijk instituut, gelijkend op de Onderzoeksraad voor Veiligheid, waar een klokkenluider zijn verhaal kan doen en er puntig onderzoek wordt gedaan naar diens gebeier.

'Ik wil niet leven in een land van verklikkers', zei Van Vollenhoven, 'maar wil dat mensen ons waarschuwen als we onze verantwoordelijkheid als burger niet nemen. We moeten het goed regelen.'

Ad Bos kon enkel instemmend knikken, in de tuin, zeker toen Van Vollenhoven er aan toevoegde: 'De waarheid is niet geliefd.'

Bos' waarheid was dat de bouwwereld op grote schaal samenspande, de prijzen opdreef om collectief de overheid te benadelen, voor vele honderden miljoenen. Na een uitzending van Zembla in 2001 was het bal: justitie, de Nederlandse Mededingsautoriteit (NMa) en de Tweede Kamer deden grootschalig onderzoek.

In het boek van Koelemeijer worden minutieus de gangen van Ad en zijn vrouw Joke beschreven, het aanhoudend geploeter, terwijl de bouwfraude zich ontwikkelde tot een kolossale kwestie. Bos werd zelf onderwerp van strafrechtelijk onderzoek en dat traject is nog steeds niet afgerond - hoewel het kabinet hem in 2009 een ruime schadevergoeding toekende.

Joke kreeg de afgelopen jaren nog meer last van de ziekte ME, en borstkanker. Ad kreeg een hartaanval. De kinderen hadden er last van op professioneel gebied, want zij waren kinderen van Ad Bos van de bouwfraude. Zijn eigen politieke loopbaan liep uit op een drama.

Toen hij in de camper terechtkwam, en voorop de Volkskrant zijn treurige en opgejaagde relaas deed, stroomden er honderden reacties binnen bij de krant. Een daarvan was van de dichteres Elly de Waard en haar vriendin Marijke. Bij hun onderkomen in Noordhollands duinreservaat het Vogelwater was ruimte genoeg. Joke liet zich daar met haar leesclub in poëzie onderrichten door Elly en Ad mocht samen met Elly graag voetbal kijken.

De Waard droeg gisteren een gedicht voor, met daarin de afsluitende regel: 'O hijgend, zingend vechten wij,/die strijdig onafscheidelijk zijn.' En daar bleek het uiteindelijk om te gaan, in de strijd van de afgelopen jaren, hetgeen ruiterlijk terugkomt in het boek van Koelemeijer: Ad en Joke Bos, twee rasoptimisten, die zingend vechtend onafscheidelijk zijn.

undefined

Meer over