ReportageVakantie in eigen land

De handelaar in mondkapjes beleefde in Heeg de mooiste weken van zijn leven

Kaya Bouma en Hassan Bahara beschrijven vanaf campings en vakantieparken hoe Nederland ‘noodgedwongen’ vakantie in eigen land viert. In deze aflevering: waarom een handelaar in mondkapjes de vier mooiste weken van zijn leven doorbracht in Heeg.

Vrouwen genieten in de zon op het terras aan het water in de passantenhaven van Heeg aan het Heegermeer.Beeld Foto Raymond Rutting / de Volkskrant

Aan boord van de Dolce Vita ligt de 56-jarige Bert Hesselink te speculeren over de hemel. Hoe het er uitziet daarboven weet hij niet, maar veel beter dan hier kan het nooit worden. Hier, dat is in zijn 19 meter lange, glanzende jacht met acht slaapplekken, twee badkamers, een jacuzzi en een goed gevulde wijnkoelkast.

Hier, op misschien wel het mooiste plekje van de passantenhaven van het Friese Heeg. Precies aan de goede kant van de haven, maar een paar minuten lopen van het pittoreske centrum. In het drukke deel, de hele dag komen bootjes voorbij. Valt er altijd wat te zien. En ook nog optimaal in de zon.

Het regent momenteel, maar aan boord zitten ze droog. Ze, want zijn 15-jarige dochter Fleur zit naast hem, te scrollen op haar telefoon. ‘Pap’, zegt ze, als ze opkijkt en ziet hoe haar vader, gekleed in een zeesterrenzwembroek en bodywarmer, op zijn zij ligt uitgestrekt over de bank, ‘ga nou normaal zitten’.

Hesselink krabbelt overeind en vertelt dat hij dit voorjaar op deze plek de vier mooiste weken van zijn leven heeft beleefd.

Ze komen uit Oldenzaal, Twente. Fleur heeft net 4 vwo afgerond. Morgen komt haar vriendje naar de Dolce Vita. ‘Hoe lang zijn jullie nou al aan het friemelen?’, vraagt haar vader. ‘Pap’, zegt Fleur met een grijns, ‘doe normaal’. Over een paar dagen gaat ze met haar moeder op vakantie. Sinds de scheiding gaat het elk jaar zo. Met haar moeder meestal naar het buitenland, met haar vader altijd naar Heeg.

Vader Hesselink zit ondertussen te bellen over een partij mondkapjes. Hij heeft zijn telefoon op luidspreker gezet en houdt het apparaat voor zich. ‘Ja’, roept hij. ‘72 duizend stuks.’

Na jaren groenten verkopen op de markt begon hij dertien jaar geleden een eigen winkel. Medikamente Die Grenze, een soort kruising tussen Action, Kruitvat en Douglas. Medicijnen die zonder recept verkrijgbaar zijn, parfums en een wisselend assortiment van restpartijen die hij goedkoop inkoopt. Zoiets bestaat in Duitsland niet, dus trekt hij veel klanten van over de grens. Inmiddels heeft hij 38 vestigingen in het oosten van het land en kan hij zijn werk overal doen, zolang hij bereik heeft. 

Een run op de handgel

Corona maakt van consumenten grillige wezens. Het begon in maart, met een run op desinfecterende handgel. Daarna kwam het hamsteren van paracetamol, mochten klanten tijdelijk maar één doosje per keer kopen. Moest hij een paar weken lang beveiligers inhuren voor al zijn winkels omdat ze het personeel begonnen te bedreigen vanwege die pijnstillers.

Daarna zakte zijn omzet even in, maar nu gaan de mondkapjes opeens hard. Hij heeft er vorige week 540 duizend verkocht, een record. Vanaf de Dolce Vita koopt hij nu nieuwe partijen op. In totaal heeft hij deze week er al 1,2 miljoen gekocht. ‘Morgen komen ze zeker’, roept Hesselink naar zijn telefoon. ‘Geen paniek.’

Fleur scrollt onverstoorbaar verder op haar telefoon. Zo gaat het altijd.

Zo ging het ook dit voorjaar. Toen de scholen dicht gingen vroeg haar vader of zij, haar zus en haar broertje naar Heeg wilden komen. Ze wonen bij hun moeder, maar onderwijs op afstand konden ze net zo goed vanaf het water volgen, vond Hesselink.

Ze gingen. Vier weken lang zaten ze met z’n vieren op de boot. Drie kinderen en hun vader. Overdag werk en school. ’s Avond spelletjes en snoep. Soms maakten ze een tochtje het Heegermeer op. Of ze pakten ’s morgens vroeg het zeilbootje, samen de zonsopgang bekijken. De vorige keer dat ze met z’n vieren bij elkaar waren, was in Disneyland Parijs. Zes jaar geleden.

‘Heel gezellig’, zegt Fleur. ‘De vier beste weken van mijn leven’, zegt haar vader. De hemel is Heeg. 

EERDER IN DEZE SERIE

Joke en Peter puffen op de camping uit van de afgelopen maanden. ‘Ik geloof dat we nu op de achttien doden zitten.’

Vakantie vieren betekent dit jaar ook regels volgen. Een combinatie die tot grote boosheid kan leiden. 

‘Of je nou in Benidorm zit of hier in Center Parcs, uiteindelijk moet je er zelf wat van maken.’

Geen metalfestivals deze zomer? Dan maar naar Center Parcs.

Op jongerencamping Dennenoord staan dit jaar ook 50-plussers. ‘We houden wel van een feestje.’

Zorgmedewerkers en docenten komen tot rust tussen de hossende jongeren op camping Dennenoord.

Hoe glamoureus kan Flevoland eigenlijk zijn? ‘In de avond wijntjes drinken. Overdag de omgeving verkennen’

Op vakantie-excursie naar de glamping in Horsterwold.

Meer over