De hand van Maradona en de voet van Duscher

Om te beginnen zou, als sprekendste voorbeeld van de ernstig verstoorde Argentijns/Engelse betrekkingen, het bedrog van Diego Armando Maradona kunnen worden genoemd, de Hand van God in 1986....

Of, heel wat aardser, de Falkland-oorlog in 1982.

De rode kaart voor David Beckham in Saint Etienne na de theatrale val van Diego Simeone, 1998.

Het woord waarmee de Engelse manager Alf Ramsey in 1966 tijdens het wereldkampioenschap de Argentijnen omschreef: `Animals'. (Na afloop verbood Ramsey, woedend en geschokt, zijn spelers hun shirts te ruilen met de tegenstander.)

De `roof' door de Engelsen van de natuurlijke rijkdommen van Argentinië, om iets anders te noemen, en hun exploitatie van het volledige spoorwegnet.

Argentinië versus Engeland is een voetbalwedstrijd die zijn gelijke niet kent; bruisend vanwege de animositeit, uniek vanwege de intercontinentale rivaliteit en legendarisch vanwege de talrijke incidenten, zoals de Hand van God.

In de wedstrijd tegen Engeland bij het WK in Mexico scoorde Maradona door de bal langs doelman Peter Shilton te slaan. Wat in de rest van de wereld als een schandelijk staaltje bedrog werd veroordeeld, werd in Argentinië bewonderd; niet omdat Maradona op weg naar de wereldtitel een obstakel had weggehaald, maar omdat de Engelsen werden vernederd en, prettige bijkomstigheid, woedend reageerden.

De coach die de nationale ploeg van Argentinië in 1978 naar de wereldtitel leidde, Cesar Luis Menotti, gaf dat een paar jaar geleden in de Engelse krant The Observer volmondig toe.

`De mensen in Argentinë vonden het geweldig. Het was des te beter dat het doelpunt zo dubieus was, en zo wreed, omdat het daarom de Engelsen meer verwondde.'

In de ogen van sommige spelers was het WK op dat moment al geslaagd. Voor Argentijnen is Brazilië de Zuid-Amerikaanse rivaal. Engeland is de Europese aartsvijand, The Old Enemy.

De sport werd in 1891 in het land geïntroduceerd, uitgerekend door een Engelse onderwijzer. Terwijl andere landen in Zuid-Amerika de Engelse termen in het Spaans vertaalden, bleef in Argentinië de afstamming hoorbaar.

Een corner is een corner, een penalty een penalty en de toonaangevende clubs dragen namen als Racing, Newell's Old Boys en River Plate. Los Ingleses, de Engelsen, zijn in Argentinië nooit ver weg. Deels werd hun cultuur geadopteerd. Nog steeds sturen (rijke) ouders hun kinderen naar scholen die op Engelse leest zijn geschoeid.

Engelsen vormden jarenlang de overheersende klasse die samenspande met de rijken. Als in het voetbal de Argentijnen de Engelsen verslaan, winnen de leerlingen het van hun schoolmeesters. Zo zien althans de Zuid-Amerikanen het.

Engeland heeft, als de aloude vete zoals die tijdens deze WK-weken weer oplaait, de neiging zich nog steeds achter Ramsey te scharen: `Animals.' Dan worden, door de tabloids, incidenten van lang geleden in bloemrijke, soms oorlogszuchtige taal opnieuw beschreven.

De tabloids hoeven nooit lang te zoeken. Ze beginnen hun overzicht van de vijandelijkheden meestal in 1966 als het WK-duel in de kwartfinale tussen Engeland en Argentinië op Wembley uit de hand loopt.

Scheidsrechter Kreitlein stuurde in de tweede helft de Argentijn Antonio Rattin uit het veld. Pas na tien minuten was Rattin bereid het veld te verlaten.

Een reeks overtredingen van de tegenstander inspireerde Ramsey tot een opmerking die tot op de dag van vandaag in Argentinië is onthouden. Toen een van zijn spelers, George Cohen, op het punt stond van shirt te ruilen met een Argentijn, greep Ramsey persoonlijk in.

Een klassieke anekdote is ook de klap waarmee Daniel Bertoni in 1977 de Engelsman Trevor Cherry twee tanden uit de mond sloeg. Bertoni hield er twee littekens aan over, op zijn hand.

Vreemd is het niet dat de Argentijnen worden afgeschilderd als wilde beesten: ze zijn meedogenloos. (De woeste lange haren van een aantal spelers maken het er dit WK voor de Engelsen ook allemaal niet makkelijker op; hun tegenstander ziet er afschrikwekkend uit.)

Bij de twee meest recente incidenten was David Beckham betrokken, de primadonna van het Engelse voetbal. Twee keer tuimelde Beckham in een valkuil die door een Argentijn was gegraven, tweemaal steunde en kreunde de natie - en werd in Argentinië luidkeels gelachen.

De eerste val van Beckham had plaats in 1998 in het Franse Saint Etienne waar Engeland en Argentinië streden om een plaats in de kwartfinale van het zestiende wereldkampioenschap. Simeone slaagde in zijn opzet Beckham te provoceren, met een rode kaart tot gevolg die hem een jaar lang parten speelde.

Vier jaar later was Beckham opnieuw het slachtoffer van een Argentijns spel. De beul was ditmaal Aldo Duscher, de Argentijnse middenvelder van Deportivo die in een Champions League-wedstrijd met een zware overtreding de deelname aan het WK van Beckham in gevaar gebracht.

Beckham brak een middenvoetsbeentje en de Engelse kranten, aangevoerd door de taiblods, huiverden van angst. Net zo interessant was de reactie in Argentinië.

De Argentijnse sportkrant Ole, geen schandaalblaadje overigens, schreef gniffelend: `Het Engelse rijk, de koningin en London Bridge trillen: ooit was het de hand van Diego Maradona, nu de voet van Aldo Duscher.'

Véél meer dan een voetbalwedstrijd, inderdaad.

Meer over