De haarvlecht van Corsön rook naar de kerosine

Ivy Davelaar (60) verloor bij de Bijlmerramp haar zoon en schoondochter.

VAN ONZE VERSLAGGEVER JAAP STAM

'Het was een chaos in de Bijlmersporthal, waar een crisiscentrum was ingericht. Maandag, daags na de crash, heb ik ze als vermist opgegeven. 'Het zijn jongelui, het zal wel loslopen, die melden zich wel', kreeg ik te horen. Maar ik voelde aan alles dat ze niet meer leefden.

'Mijn zoon Corsön en zijn vriendin Morena waren die zondagavond op de brommer naar de avondwinkel gegaan, melk kopen voor hun zoontje Gerson van anderhalf. Corsön was 17, Morena 18.

'Vier dagen heb ik in de sporthal gewacht, 's avonds ging ik naar huis. 'Hebt u onderdak nodig?', vroegen ze. 'Nee, hebben jullie nieuws over mijn zoon?' Ik dacht niet aan hulp, ik dacht alleen maar aan mijn zoon. Ik vroeg: 'Hebben jullie niks van zijn brommer gevonden? Niemand kon me iets zeggen.

'Donderdagavond kreeg de familie van Morena te horen dat ze was geïdentificeerd. Vrijdagavond kreeg ik het bericht dat Corsön was gevonden, hij was de laatste die was geïdentificeerd. Ze lieten me een zwarte haarvlecht van hem zien, die rook naar de kerosine. Op het moment dat het vliegtuig neerstortte, reden zij onder de flat door.

'Mijn verdriet was zo intens. Ik had geen idee hoe ik ermee moest omgaan. Uiteindelijk heb ik door de stichting Nabij, de stichting Nabestaanden Bijlmerramp, weer zin in het leven gekregen. Zij begrijpen me. Ik kan niet zeggen dat ik hulp heb gemist. Ik wist niet beter. Ik kende niemand, niemand kende mij. Ik ben niet boos. Op wie? Op wat? Niemand heeft me iets aangedaan. Misschien is de hulpverlening tekortgeschoten. Iedereen kan fouten maken. Waar ik wel boos over ben, is dat een vliegtuig met mankementen mocht opstijgen.

'Ik ben gehoord door de enquêtecommissie. Voor mij maakt het niet zo veel uit of er wel of geen gevaarlijke stoffen in het vliegtuig hebben gezeten. Ik krijg er mijn zoon niet mee terug. Ik heb niet meegedaan aan het bevolkingsonderzoek. Ik had destijds wel heel vaak hoofdpijn, maar dat was volgens mij niet het gevolg van de aanwezigheid van gevaarlijke stoffen in het vliegtuig.

'Elke avond steek ik een kaarsje bij Corsöns foto aan en praat ik met hem. Dat geeft me rust.

'Drie jaar geleden kwam het bericht uit Aruba dat Gerson, de zoon van Corsön, was verongelukt. Weer zat ik helemaal stuk. Pas toen ik veel later besefte dat Corsön zijn zoon is komen halen, kon ik er vrede mee hebben. Het gezinnetje is weer bij elkaar.'

undefined

Meer over