De eeuwige jeugd van Rossi lijkt voorbij, net als zijn prestaties

ASSEN - Motorsport

TT Assen

De man die voor eeuwig jong leek te blijven, vertoont zowaar tekenen van aftakeling. Valentino Rossi, het Italiaanse joch met de oorbellen, de gekke helmen, de kleurige pakken en de extravagante haardracht, is niet langer een zorgeloze tiener. Hij is 32. De tijd heeft hem ingehaald. Zijn gezicht is getekend. Er zijn kraaienpootjes zichtbaar.

In zijn teamonderkomen, een enorme caravan van motorenfabriek Ducati in het rennerskwartier van Assen, zit een ouder wordende man achter een bureautje om commentaar te leveren op zijn verrichtingen. Rossi, negenvoudig wereldkampioen motorracen, hangt voor zijn gehoor een enorm ingewikkeld verhaal op over de laatste technische veranderingen aan zijn 800cc Ducati Desmosedici.

Na zes kansloze Grote Prijzen in de MotoGP heeft de raceleiding van de fabriek uit Bologna besloten de GP 11, de machine voor dit WK-seizoen, om te bouwen naar een sterk gemoderniseerde versie. Die heet de GP 11.1. Sommigen noemen het een geheel nieuwe motor. Het rood-witte monster met het eigenwijze uitlaatje is voorzien van de betere onderdelen uit de GP 12, de machine voor 2012. Het zou gaan om een ander frame, een gewijzigde voorvork en een andere versnellingsbak.

Schreef

Daar is publiekslieveling Rossi over de schreef gegaan. Hij heeft in elk geval moreel tegen de reglementen gezondigd, zo melden waarnemers van deze snelheidssport. Onderdelen testen op de machine voor 2012 en die met aan stalen gezicht overzetten naar de motor van 2011, is op zijn minst tegen de geest van de regels. Testen buiten de toegewezen trainingsdagen om, dat hoort niet in deze sport.

Het doet denken aan de trucs die Ferrari, dat andere Italiaanse rode racemerk, vorig jaar toepaste om kopman Alonso een kans te geven de Red Bulls van Vettel en Webber in te halen. Er werden tests georganiseerd, onder het mom van het opnemen van een commercial. Het had effect. Alonso reed een sterke tweede helft van het Formule 1-seizoen.

Rossi is, zeker in Italië, nog een maatje groter dan de Spanjaard Alonso. Hij is het wonderkind met wie de Italianen graag pronken. Hij doet denken aan de motorlegende Giacomo Agostini. Die werd in 1974 door Yamaha bij de grote Italiaanse renstal MV Agusta weggehaald. Dat stond bijna gelijk aan landverraad. Een trots land stampvoette.

Rossi, eerder rijdend voor Honda en Yamaha, werd vorig jaar door Ducati verleid tot de overstap naar eigen land, een revanche voor het afpikken van Agostini. De multimiljonair tekende een tweejarig contract, toen bleek dat Yamaha hem geen ongeclausuleerd vertrouwen meer bood.

Hij was voor de oorspronkelijke pianofabriek in zeven jaar tijd vier keer wereldkampioen geworden, maar na een beenbreuk en een mislukt seizoen was hij voorbij gereden door zijn Spaanse teamgenoot Jorge Lorenzo, die ongenaakbaar was op de YZR M1. Het was tijd om uit te zien naar een andere motor.

De Italiaanse coureur had zijn faam verdiend als de man die bewees dat de rijder boven de machine gaat. Hij vertrok in 2003 na drie wereldtitels bij Honda naar concurrent Yamaha, die een kansloze machine leek te hebben gebouwd. Met Rossi achter de stroomlijn bleek dat echter anders liggen. Het was een van de grootste triomfen uit de geschiedenis van de motorracerij.

Bij Ducati werd van Rossi een soortgelijk kunststuk verwacht, maar de man die een machine kan ontwikkelen en in een race de limieten kan benaderen, heeft bij zijn nieuwe werkgever niet aan die verwachting kunnen voldoen.

Reputatie

De vragen aan de man achter het bureautje gaan over zijn reputatie. Is hij zijn magie kwijt? Is hij oud geworden? Is zijn geluk voorbij? Is de zegen omgezet in een vloek?

Zelf geeft hij toe op een machine te zitten die maar door één rijder echt beheerst werd, de naar Honda vertrokken Australiër Casey Stoner. Het heeft te maken met het carbonfiber frame van de motorfiets. Rossi pleit voor een aluminium chassis dat hem meer steun zal geven gezien zijn rijstijl.

Misschien is de neergang van zijn loopbaan ingezet met de val op Mugello, vorig jaar juni. Hij brak toen zijn rechteronderbeen. Hij miste vier races en veertig dagen van actie. Zoiets was hem nog nooit overkomen. Rossi reed 230 Grote Prijzen op rij. Hij miste er niet één, een wereldrecord.

Het ombouwen van de Ducati bleek vrijdag, bij de kwalificatie voor de TT, nog geen resultaat op te leveren. Lange tijd stond Rossi vijftiende op de scoreborden. Pas aan het eind schoof hij op naar de voor hem nog steeds onwaardige elfde plaats.

undefined

Meer over