De cd dood? Lang leve de platenzaak!

Gijsbert Kamer

De avonden hier in Austin zijn er natuurlijk om zoveel mogelijk live muziek te ondergaan, en hoewel de verleiding groot is om ook overdag op de fiets van barbecue naar promotieborrel te rijden, verblijf ik het liefst in het het Austin Convention Center. Hier wordt steevast op hoog niveau gedebatteerd, en vinden er interessante interviews plaats. Gisteren helaas Emmylou Harris gemist die de zaal na een interview verblijdde met een paar liedjes en ook het gesprek met My Space oprichter Tom Anderson moest ik laten lopen.Wel was ik bij een wat warrig referaat van David Byrne getiteld: 'Record companies: who needs them?' Byrne verwacht dat de cd over vijf jaar zo goed als verdwenen is en dat muziek alleen nog digitaal wordt verspreid. Platenmaatschappijen moeten zich volgens hem vooral gaan bezighouden met marketing en artiestenbegeleiding. Geestig was zijn constatering dat de geluidskwaliteit van de ¿dragers¿ alleen maar afneemt. De cd klonk minder dan de vinylplaat, mp3 weer minder dan de cd, en de ringtones nog beroerder. ¿Nog even en we zijn weer terug bij het geluid van Edison.¿Byrnes pessimisme over het voortbestaan van platenwinkels werd vanochtend overigens weersproken in een panel waarin de 'relevance of retail' centraal stond. Platenzaken vervullen een belangrijke rol in de muziekbeleving van mensen, en door kennis van zaken, en goede aanbevelingen hebben speciaalzaken als Waterloo en Amoeba nog altijd een gezond bestaan, zo bleek. Vooral de speciale aandacht voor eigen Texas Music maakt Waterloo hier een begrip. Waterloo verkocht in de eerste week meer dan 600 exemplaren van de nieuwe Lucinda Williams, en hun meest verkochte plaat ooit is van Bob Schneider. 23 duizend stuks die hij zelf kwam brengen. Ik ga er eentje halen, als ik naar binnen kan. The Stooges spelen vanmiddag in de zaak, en er is nu al geen doorkomen aan.

Meer over