De Britten raken overtuigd: hun leven is geen pretje

Het is een typisch Britse gave onheil te neutraliseren middels een grap. Neem de man die aan de dood ontsnapte, nadat hij vier dagen opgesloten zat op het toilet van een sportclub in Aberdeen....

Gert-Jan van Teeffelen

Hij glipte even binnen tijdens de winterstop. De deurklink brak echter af – een telefoon had hij niet. Zijn redding kwam in de persoon van een schoonmaker. Toen hem werd gevraagd hoe hij de dagenlange gevangenschap in het wc-hok had ervaren, klonk het droogjes: ‘Ik had liever opgesloten gezeten achter de bar. Maar ik had in elk geval een toilet.’

‘Always look on the bright side of life’, zong Monty Python. Maar het wordt Britten erg moeilijk gemaakt de zonnige kant te zien. Het regent onderzoeken die beweren dat hun leven miserabel is. Woensdag was het weer zover met een rapport van vergelijkingssite uSwitch. ‘Britse eilanden slechtste plek om te wonen in Europa’, luidden de koppen.

Het leven van de Britten werd in 16 indicatoren vergeleken met andere Europeanen. Met de Ieren bungelen de Britten onderaan. Ze maken langere werkweken, gaan later met pensioen, hebben minder zonne-uren, leven korter, betalen meer voor boodschappen, hebben minder vakantie, en hun regering besteedt minder aan onderwijs en medische zorg.

Ook vorig jaar waren de Britten laatsten. Frankrijk en Spanje bieden de beste kwaliteit van leven.

Er valt heel wat af te dingen op dergelijke ‘studies’. Op veel gebieden zitten de Britten helemaal niet zo ver van het gemiddelde. En vraag Spanjaarden maar eens hoe leuk hun leven is, met de hoogste werkloosheid van Europa en een inktzwarte recessie.

Maar het bleek al eerder dat de Britten verre van het gelukkigste volk zijn. De vraag is hoe dat komt. De grote sociale ongelijkheid speelt mee. Anderen wijzen op de stress die het gebrek aan een sociaal vangnet veroorzaakt.

‘Als we kijken welke landen in de wereld het gelukkigst zijn, gaan Denemarken en Nederland steevast aan kop’, analyseerde Andrew Oswald dinsdag. De hoogleraar aan de Warwick University is specialist op dit gebied. ‘De overheid neemt in die landen veel onzekerheid weg, met name de angst werkloos of ernstig ziek te worden. De staat speelt, soms onbewust, een cruciale rol in het welzijn van mensen.’

In Groot-Brittannië is dat vangnet flinterdun. Wie zijn baan verliest, krijgt bijna niets – de landing is keihard. Vandaar dat veel Britten doodsbenauwd zijn voor hun baas. De vooruitzichten voor hun geluk lijken niet best, aangezien de regering hard op uitkeringen wil bezuinigen.

Helemaal zorgwekkend wordt het als je John Cleese hoort. De komiek woont in Californië, en zei vorige week dat de Britse ‘herrieschopperscultuur’ hem afstoot. Hij hekelt de ‘triviale en vulgaire’ media. De tv deugt ook niet meer, Londen is te kosmopolitisch, de omgangsvormen zijn te ruw.

Cleese, in een Oostenrijks blad, bekende zelfs dat hij zich altijd aangetrokken heeft gevoeld tot de Duitse cultuur. Dat zal vast. Maar ‘Schau immer auf die helle Seite des Lebens’ – het is de vraag of het net zo’n wereldhit was geworden.

Meer over