De Boer bewijst dat schokeffect echt bestaat

almere - Als speler van Volendam maakte Dick de Boer het 'Korbach-effect' mee, het schokeffect van een nieuwe trainer die een dolende ploeg weer tot leven wekt. 'En dat kunstje heeft Fritz Korbach meerdere keren geflikt.'


Bij zijn debuut als trainer van Almere City bewees de 62-jarige De Boer uitgerekend tegen zijn oude liefde Volendam dat het schokeffect soms meer dan een mythe is.


Toen Volendam ondanks een vroege rode kaart voor verdediger Hovestad in de 90ste minuut op 2-2 kwam, leek de hekkensluiter van de eerste divisie weinig te zijn opgeschoten met de trainerswissel. Na het ontslag voor Henk Wisman kwam Almere City via zijn adviseur Tonnie Bruins Slot uit bij de ervaren De Boer, die de ploeg meteen op de schop nam.


Invaller Özturk was dit seizoen nauwelijks aan bod gekomen, maar juist hij bezorgde Almere City in de 91ste minuut een kostbare 3-2-overwinning. 'De club was toe aan iets nieuws', aldus De Boer. 'Het had niks te maken met de kwaliteiten van Wisman. Maar wat moet je nog zeggen als je elke week verliest? Ik heb aan Louis van Gaal gezien hoe eenzaam de verliezende coach is. De pijn was van zijn gezicht af te lezen.'


Warme gevoelens riep het weerzien met Volendam niet op bij De Boer, die vanuit zijn woonkamer uitkijkt op het stadion waar hij vijftien jaar speelde. Daarvoor is de herinnering aan zijn periode als hoofdtrainer in Volendam te pijnlijk. 'Mijn zoon is zelfs in elkaar geslagen, terwijl ik dag en nacht voor die club aan het werk was.'


De teloorgang van de ploeg, die in het seizoen 1997-1998 zelfs met 10-0 van PSV verloor, werd De Boer persoonlijk aangerekend. 'Mijn huis is in brand gestoken, vuilnis werd in de tuin gestort. Fans hebben ook mijn auto beklad. Het was echt ziek.


'En dan kreeg ik nog eens wekelijks twintig seizoenkaarten door de brievenbus geduwd. Bij een thuiswedstrijd zat mijn vrouw op zolder met een deken over haar hoofd, om het geschreeuw van de fans niet te horen. Ik heb erover gedacht om mijn boeltje te pakken en het dorp te verlaten. Maar ik liet me niet wegjagen.'


Een avonturier is De Boer nooit geweest, zegt hij, lachend. Toch reisde de Volendammer als trainer door Europa en Afrika. In 2010 werkte hij zes maanden in Congo. 'Ik ben daar echt geschrokken van de armoede. Nu begrijp ik waarom elk Afrikaans jochie droomt van een loopbaan als profvoetballer. Het is de enige kans om aan de ellende te ontsnappen.'


En nu moet De Boer het zieltogende Almere City zien te behouden voor de eerste divisie. 'Veel mensen verklaren me voor gek. Maar het is de uitdaging om te bewijzen dat Almere City niet al dood en begraven is.'


Meer over