De boekenkast van Marjolein van Heemstra

Een lastig karwei, je boekenkast opruimen, ondervindt theatermaker/dichter/schrijver Marjolein van Heemstra (32).Waar zet je bijvoorbeeld je lievelingsboeken?

'Ik heb voor de gelegenheid mijn boekenkasten afgestoft en opgeruimd, maar ik ben er nog niet helemaal uit. De Nederlandse schrijvers staan nu bij elkaar. In diezelfde kast heb ik ook de boeken uit het interbellum gezet. Ik ben lid van een interbellum-leesclubje, vandaar dat het een aardig rijtje is. Ik heb het zo ingedeeld dat je meteen ziet wie op wie reageert. Dan is er een plankje Suriname, waarover ik een voorstelling heb gemaakt, met hier de enige biografie die over Bouterse is verschenen, een heel slecht boek. De boeken uit de tijd dat ik godsdienstwetenschappen studeerde, staan bijeen op twee planken in weer een andere kast.


'Het ging van een leien dakje, tot ik een van mijn lievelingsboeken, Een geschiedenis van de wereld in 10 ¿ hoofdstuk van Julian Barnes, van een stapel pakte. Logisch zou zijn om die bij de andere boeken van Barnes te zetten, maar dat voelde niet goed. Het moest apart, bij de andere lievelingsboeken, waaronder Maanstof van Andrew Smith en de dichtbundels van Anne Sexton, Szymborska en Tracey K. Smith, die er dus niet bij staat, want die heb ik uitgeleend - een soort gat op de plank is het nu. Ik zie trouwens dat Congo bij de lievelingsboeken staat, dat klopt niet. Dat hoort op het plankje ongelezen. En waarom Het pauperparadijs van Suzanna Jansen daar nu staat? Dat hoort bij de non-fictie. Ben ik de hele ochtend bezig geweest met het afstoffen en het indelen van mijn boekenkasten en nog is de chaos niet bedwongen.'


Is dit niet ook hét moment om de kasten eens flink uit te mesten?

'Ik heb een paar stapels naar de zolder afgevoerd, waaronder een aantal boeken van mijn vriend. Hij leest, zoals veel mannen, voornamelijk non-fictie. Maar al die boeken over Napoleon interesseren mij niet. Een aantal boeken kan ook weg, die van Mulisch bijvoorbeeld. Ik weet vrijwel zeker dat ik die niet meer zal lezen. Ik had ze al in plastic zakken gedaan en in de auto gezet. Dat is nu een jaar geleden, ze liggen nog steeds in de auto. Niemand wil ze hebben en ik kan het niet over mijn hart verkrijgen ze in een container te gooien.'


Naast Barnes staan de bijbel en de koran. Wat is daar de logica van?

'In het boek van Barnes staat de ark van Noach centraal. Het zijn losse verhalen met de ark als bindend thema. Hij schrijft zoals ik graag zou willen schrijven, fragmentarisch, tijdloos cirkelend rond een vaste kern. In mijn theaterteksten en gedichten lukt dat aardig, in mijn proza - nog - niet.


'Deze grote koran was van mijn grootvader, een streng gelovig man. Hij zag het bijna als een opdracht om te proberen de islam en het christendom met elkaar te verzoenen. Zo grappig, al die briefjes met aantekeningen tussen de bladzijden die volgens hem bewijzen dat het christendom en islam stammen uit dezelfde bron. Over deze kwestie heeft hij uitgebreid gecorrespondeerd met Mohammed B., die het uiteraard niet met hem eens was.


'Het adellijke milieu van mijn grootouders vormde het decor van mijn eerste roman, De laatste Aedama. Ik had een plan een vervolg te schrijven op dit boek, maar daar zie ik voorlopig van af. Ik heb nog niet een vorm gevonden die daarbij past. En daarbij, ik wil niet die barones zijn die altijd maar weer over haar familie schrijft. Eerst maar weer een dichtbundel.'

Meer over