De beste nieuwe muziek van de week (39): Tweedy, Aphex Twin en Goat

In razend tempo volgen de nieuwe bandjes, beloftes en platen-die-je-geluisterd-moet-hebben elkaar op. In de rubriek Luie Luisteraar loodst Volkskrant.nl je elke week door de nieuwste releases en selecteert de drie platen die je niet mag missen. Deze week: Tweedy, Aphex Twin en Goat.

Just Fontein
Jeff Tweedy Beeld anp
Jeff TweedyBeeld anp

Tweedy - Sukierae (dBpm/Epitaph)

Tweedy is de achternaam van Jeff, die we kennen van Wilco, en Spencer. Vader en zoon (duo interview bij The Colbert Report hier). Sukierae is de bijnaam van vrouw en moeder Sue Miller Tweedy. Een muzikaal familie-album dus.

Tijdens de opnames werd Miller gediagnosticeerd met een zeldzame vorm van lymfklierkanker. Dat gegeven geeft teksten als 'I want to watch you growing old and dumb/ I want to see what you and I become' (uit Where My Love) een 'vreemd ontroerend gevoel, vooruitkijkend naar de laatste jaren'. 'Realistisch, op een lieve en hoopvolle manier', zoals Paste Magazine schrijft.

De 18-jarige Spencer drumt, en behoorlijk goed, vindt Volkskrant-recensent Gijsbert Kamer. 'Meer behept met jazz dan met standaardrockmuziek, zo te horen. Het mooist zijn die waarin vader gitaar speelt en zingt en zoon drumt. De kleinere liedjes als Summer Noon en Nobody Dies Anymore zijn breekbaar en zouden op Wilco-platen niet misstaan', aldus Kamer in zijn viersterrenrecensie.

Van Rolling Stone krijgt Sukierae - 'een nieuw hoofdstuk in de 'tour de force' van Tweedy - ook vier sterren. Consequence of Sound geeft de Amerikaanse beoordeling B: 'Het album staat vol met de persoonlijkste liedjes die Jeff tot nu toe heeft geschreven. En wat misschien gezien kan worden als een gebrek aan avontuur, wordt goedgemaakt door het klinkende hart. Jeff Tweedy is verdomd dicht bij het benutten van zijn volledige potentieel.'

Tweedy - High as Hello op YouTube

null Beeld Albumhoes Sukierae
Beeld Albumhoes Sukierae

Tweedy - Sukierae op Spotify

Aphex Twin - Syro (WARP/V2)

Bijzonder was de luistersessie voor Syro twee weken geleden in Utrecht. Want deze keer waren er niet alleen journalisten aanwezig, ook fans en andere liefhebbers kwamen naar Ekko om tien dagen voordat de nieuwe Aphex Twin uitkwam te horen of het wat was. Er was genoeg animo ook, want de gastenlijst was al snel gevuld.

Laten we Aphex Twin eerst maar weer even voorstellen, want het is alweer dertien jaar geleden dat de producer een album uitbracht. Aphex Twin is de Brit (geboren Ier, 1971) Richard D. James. Vaker dan eens omschreven als een van de grote pioniers in de dansmuziek. Bekend van hits als Windowlicker, of van de krankzinnige video van Rubber Johnny (12+, donkere kamer, volume op 10).

Terug naar de luistersessie. Er was dus dertien jaar naar uitgekeken. Maar is het ook een goede plaat? Volkskrant-recensent Gijsbert Kamer vindt van wel: hij geeft vier sterren. 'Geluiden verdringen elkaar op Syro en toch raak je niet verstrikt in kluwen elektronica zoals voorheen nogal eens het geval was, en word je ook niet afgeschrikt door spervuren van gecomputeriseerd slagwerk. De technologie heeft zich in dertien jaar ontwikkeld en Aphex Twin uiteindelijk ook. Ontregelen is geen noodzaak meer, muziek van Aphex Twin mag ook gewoon mooi zijn. Dat is de gedachte waarmee we na een dik uur Ekko verlieten.'

Er waren overigens meer luistersessies, waaronder in grote steden als Londen, New York en Tokio. De internationale muziekpers is bijna unaniem lovend over Syro. Met een 8,7 Best New Music op Pitchfork, het toonaangevende danceblog Resident Advisor geeft 5/5 en The Guardian geeft vier sterren: 'Ongelooflijk. Alsof het van een hele andere planeet komt. Het klinkt als vrijwel niets dat de afgelopen 15 jaar is uitgebracht.'

Aphex Twin - minipops 67 [120.2][source field mix] op YouTube

null Beeld Albumhoes Syro
Beeld Albumhoes Syro

Aphex Twin - Syro op Spotify

Goat - Commune (Rocket/Suburban)

In de Volkskrant werden ze deze week omschreven als de band die elk festival en elke zaal op het lijstje heeft staan. Hun optreden werd een van de hoogtepunten van het Incubate-festival. Volkskrant-recensent Kamer: 'De muziek van Goat komt overal vandaan. Je hoort afrobeat, Arabische zang, funk en zelfs duistere metalgrooves worden door Goat zeldzaam knap gecombineerd. Funkadelic, Talking Heads met een vleugje Slayer: het kan, en het werkt. Het lijkt alsof alle ideeën die de vijf muzikanten en twee zangeressen in de studio krijgen, op het podium pas echt verwezenlijkt worden.'

De livereputatie van het Zweedse zevental werd in de huiskamers op de platenspeler aangevuld met doorbraakalbum World Music uit 2012, de opvolger heet Commune. 'Op Commune zijn ze zowaar nog overtuigender', schrijft New Music Express, dat een 8 geeft. The Observer (zondageditie van The Guardian) geeft vier sterren: 'Al luisterend krijg je het gevoel dat Goat de kronkelende groove voor eeuwig vol kan houden.'

Uit de recensie van The Quietus: 'Luisteraars waren na het horen van World Music misschien nog wat twijfelachtig over de oprechtheid van Goat. Maar we zijn nu volledig overtuigd van het feit dat band daadwerkelijk iets te zeggen heeft. Luister naar Goatslaves: 'Too many people living on their knees', schreeuwt een vrouwenstem over een strakke, militante beat. 'Dying of freedom, Dying of peace'.'

Goat - Talk to God op YouTube

null Beeld Albumhoes Commune
Beeld Albumhoes Commune

Goat - Commune op Spotify

Greep uit de bands die in het nieuws waren. Abonneer je op de Luie Luisteraar-playlist van @JustFontein en blijf op de hoogte.

Meer over