De beste nieuwe muziek van de week (33): Mirel Wagner, John Hiatt en Wolfgang Voigt

In razend tempo volgen de nieuwe bandjes, beloftes en platen-die-je-geluisterd-moet-hebben elkaar op. In de rubriek Luie Luisteraar loodst Volkskrant.nl je elke week door de nieuwste releases en selecteert de drie platen die je niet mag missen. Deze week: Mirel Wagner, John Hiatt en Wolfgang Voigt.

Mirel Wagner Beeld Persfoto
Mirel WagnerBeeld Persfoto

Mirel Wagner - When The Cellar Children See The Light Of Day (Sub Pop/Konkurrent)

Zorg dat je niet bang bent voor het donker als je begint met luisteren naar When The Cellar Childers See The Light of Day, waarschuwt Mojo in een vijfsterrenrecensie. 'Zet je schrap. Dit album grijpt je als drijfzand. Het is compromisloze voodoo.'

When The Cellar Children is de tweede plaat van de jonge Finse singer-songwriter Mirel Wagner. Ze werd als baby geadopteerd uit Ethiopië en groeide op in Espoo in het zuiden van Finland. Ze werkt graag 'zonder de wereld' aan haar liedjes, zei ze in NRC Handelsblad. Daarom sluit ze zich ieder jaar voor lange tijd op in haar huis.

Volkskrant-recensent Gijsbert Kamer trekt net als Mojo de parallel met de Murder Ballads zoals Nick Cave en PJ Harvey die op plaat hebben gezet. Ze kreeg bij de productie hulp van de vooral in dancekringen actieve Vladislav Delay. 'Met een prachtig diepe bluesstem zingt Wagner haar bittere, vaak sinistere liedjes.'

Kamer geeft vier sterren: 'Wagner maakt een soort mengeling van hedendaagse country-blues en folk. Haar wereldbeeld is bepaald niet rooskleurig, maar wel intrigerend. En de intensiteit die ze met heel weinig weet te bereiken, is immens.'

Op 14 september staat Mirel Wagner 's middags in BIRD Rotterdam en 's avonds in het MC Theater in Amsterdam.

Mirel Wagner - Oak Tree

null Beeld Albumhoes When The Cellar Children See The Light of Day
Beeld Albumhoes When The Cellar Children See The Light of Day

Mirel Wagner - When The Cellar Children See The Light Of Day

John Hiatt - Terms of My Surrender (New West)

De songwriterveteraan John Hiatt is getekend door het leven, zoals dat dan heet. Hij verloor op zeer jonge leeftijd zijn oudste broer door zelfmoord, was zwaar aan de drank en drugs en zijn tweede vrouw Isabella pleegde zelfmoord, Hiatt achterlatend met hun pasgeboren dochter Lily.

Muziekmaken hield hem op de been. En nog steeds, want de 61-jarige Hiatt maakte met Terms of My Surrender alweer zijn 22ste studioalbum. 'Hiatt blijft een meester van het verhalende lied, waarin karakters rondwaren met wie je graag eens in de kroeg zou hangen', schreef Volkskrant-recensent Robert van Gijssel naar aanleiding van zijn vorige album Mystic Pinball.

The New York Times (4 sterren) schrijft over Terms of My Surrender: 'Er is maar een betrouwbare relatie op Terms, en dat is die tussen Hiatt en de blues.' Uit de recensie van Uncut Magazine (ook 4 sterren): 'Er is een old timer die nog steeds op z'n best is, en hij doet zijn best om alles wat hij in zich heeft op te gebruiken.'

John Hiatt - Baby's Gonna Kick

null Beeld Albumhoes Terms of My Surrender
Beeld Albumhoes Terms of My Surrender

John Hiatt - Baby's Gonna Kick

Wolfgang Voigt - Rückverzauberung 9 (Kompakt)

Waarom Resident Advisor een cd bespreekt waarvan slechts een zeer beperkte oplage beschikbaar is? Waarom een recensie van een cd die niet tot stand kwam als album, maar als een geluidsinstallatie voor de expositie Doofe Musik, Lieder zum Träumen, Betäuben Und Vergessen?

'Omdat het Wolfgang Voigt is, een man die onder het pseudoniem GAS misschien wel een nieuw idioom heeft gecreëerd voor elektronische muziek', beantwoordt Resident Advisor in hun recensie (4/5 sterren) zelf de vraag.

'Minimale techno en tranceopwekkende 'ambient' doen het de laatste jaren goed als hedendaagse geluidskunst in cultuurinstituten van naam. Brian Eno was met zijn conceptuele geluidsinstallaties al een vaste gast in de musea, en Kraftwerk dook twee jaar geleden op in het New Yorkse MoMa. En de onlangs besproken nieuwe plaat van Plastikman werd live opgenomen in het Guggenheim in New York.

Uiteraard verdient de Duitse minimal- en ambientmuzikant Wolfgang Voigt - ook de oprichter van het illustere Duitse dancelabel Kompakt - een plek in de rij giganten', schrijft Volkskrant-recensent Robert van Gijssel. Vier sterren voor 'een gewichtsloze trip door een onmetelijk universum van onaardse muzikale schoonheid'.

Greep uit de bands die in het nieuws waren. Abonneer je op de Luie Luisteraar-playlist van @JustFontein en blijf op de hoogte.

Meer over