De ambities van een gisse dame

Binnenkort stopt Judith de Bruijn met Get The Picture. De rol van volmaakte gastvrouw is haar te beperkt. Ze is toe aan het grote werk, vindt zijzelf, en vindt ook de AVRO....

KEES BEEKMANS

'JUDITH de Bruijn heeft meer kwaliteiten dan ze in Get The Picture kan laten zien', zegt Kees van Twist, hoofd cultuur en amusement van de AVRO. En dat vindt Judith de Bruijn zelf ook. Binnenkort stopt ze me Get The Picture. Twee jaar lang presenteerde ze dagelijks dit eenvoudige spelletje, waarbij kandidaten synoniemen moeten raden en een foto herkennen. Ze had voor de kandidaten altijd een glimlach over, een bemoedigend woordje klaar - als een volmaakte gastvrouw. Wat kan ze nog meer?

Negen jaar eerder begon De Bruijn bij de AVRO als omroepster, en presenteerde er kinderprogramma's als Wordt Vervolgd en De Droomshow. De afgelopen tijd is ze steeds vaker te zien in wat zwaardere programma's. Met staatssecretaris voor Cultuur Rick van der Ploeg wandelde ze over de Uitmarkt, en tijdens de uitreiking van de Trouw-publieksprijs interviewde ze schrijvers. Elke donderdag presenteert ze 45 minuten lang De Ochtenden. Op die dag heeft De Ochtenden als thema 'trends in de samenleving, lifestyle' maar als De Bruijn op de wat zwaardere vrijdag ('actueel, maatschappelijk') moet invallen voor Ria Bremer, constateert eindredacteur Gerard Brinksma tevreden dat ze 'wat inhoudelijker onderwerpen ook aan kan'.

Haar achtergrond is een academische. Judith de Bruijn, 35 jaar, moeder van twee kinderen, studeerde pedagogiek en werkte zes jaar als onderwijskundige voor ze - via de lokale Utrechtse televisie - bij de AVRO terechtkwam als omroepster.

Maar het imago van ideale schoondochter kleeft Judith de Bruijn nu eenmaal aan. Dat ze ervan af wil blijkt misschien ook uit een optreden als in Ladies Only van RTL4, waar ze vorige maand met vier andere vrouwen 'de relatie die vrouwen met hun vagina hebben' besprak. Waar mannen hun eigen geslacht doorgaans goed kennen en namen geven, luidde de stelling, zijn veel vrouwen met hun intieme delen relatief onbekend. De Bruijn onderstreepte dat, en vond het ook niet onrustbarend: 'Ik weet niet of ik een mooie of een lelijke of een grote of een kleine heb, goddank weet ik dat allemaal niet, ik weet alleen dat ie goed bevalt en dat ik m'n geld er al uit heb, zeg maar.' Die opmerking brak het ijs; men sprak makkelijker daarna.

Het was bepaald een andere Judith de Bruijn dan de gastvrouw van Get The Picture. Voor De Bruijn was het 'een mogelijkheid een andere kant te laten zien, te laten zien dat je ook worstelt'. Even niet die ideale schoondochter te zijn maar gewoon een vrouw voor wie het leven geen sprookje is, net zomin als voor vrouwen die níet in Hilversum werken. Volgens Asjha van den Akker, eindredacteur bij Ladies Only, typeert het Judith de Bruijn dat ze meedoet aan zo'n discussie. 'Ze kan ook in het panel van Waku Waku gaan zitten, en zeggen: Ik denk dat de bever de banaan wél opeet. Maar ze wil meer.'

Ze wil meer - en haar baas Kees van Twist steunt haar daarin. 'Judith beschikt inmiddels over het vakmanschap en de vlieguren om een wekelijks programma op prime time te dragen', vindt hij. Ze is bovendien in staat 'een programma een eigen touch te geven', iets dat volgens Van Twist 'noodzaak is, wil je overleven naast acht concurrerende Nederlandse netten'. Het enige dat ontbreekt is 'een goede context waarin dat alles tot uiting komt. Een programma dat past bij haar kwaliteiten'.

Maar welke zijn die talenten - behalve dan de vrijmoedigheid benodigd om op televisie over je geslacht te praten. Eindredacteur van Ladies Only Asjha van den Akker: 'Judith is alert, snel, zeer grappig, slim, en ze is niet gemakkelijk van haar stuk te brengen.' Kees van Twist: 'Judith beschikt over een zeer scherpe intelligentie en ze is ad rem. Ze kan luisteren, ze kan formuleren en ze kan nadenken. Ze is toe aan de grote stap.'

Die grote stap zal ze voorjaar 1999 zetten: dan zal De Bruijn in een nieuw programma, wekelijks op prime time, te zien zijn. Mogelijk wordt het 'een leesclub-achtig boekenprogramma', waarin lezers hun ervaringen uitwisselen en De Bruijn dan vooral 'het menselijke naar boven wil halen'. Ze acht zich daar ook toe in staat. 'Als presentator van zo'n programma moet je snel contact kunnen maken met een gast, en de goede vragen stellen. Het één heb ik geleerd bij Get The Picture, het andere bij De Ochtenden.'

Maar de kans is groter dat het 'een debating-spel' wordt. Want daarvoor zijn de voorbereidingen al wat verder gevorderd. Eindredacteur Frans Warffemius: 'Judith is heel geschikt voor een debating-programma. Ze heeft een brede belangstellling, een hoge mate van spontaniteit, en dringt snel tot de essentie door. Een gisse dame.'

Als - wat verwend - nakomertje in een gezin van vier kinderen ('Ik was het uitprobeersel van het eerste pessarium', zei ze in Ladies Only) lijkt het erop dat het Judith de Bruijn in alles voor de wind is gegaan. School en universiteit zonder problemen doorlopen, leuke baan, leuke man, leuke kinderen. Toch vindt ze zelf dat het met haar carrière 'eigenlijk niet zo hard is gegaan. Ik heb mezelf nooit op één ding gericht, was niet zo iemand die al op haar vijfde fluitiste wilde worden, ik heb aangepakt wat naar me toekwam'.

Inmiddels weet ze beter wat ze met haar carrière wil. Uiteindelijk ambieert ze 'een grote talkshow, live, met veel publiek'. Dat is wat ze 'het allerliefste wil. Maar ik weet niet of ik die kans krijg'. Ze mist de journalistieke achtergrond. En het is ook wel de vraag of ze het in zich heeft, zo'n talkshow te leiden, of ze daarvoor wel kritisch genoeg is. De Bruijn: 'Ach, ik weet een heleboel nog niet, of niet zeker. Wat wil en vind ik nu eigenlijk? Dat aspect van mij is wat minder ontwikkeld. Maar is die kritische zin nu het belangrijkste om een talkshow te presenteren? Je in een ander inleven, goed met mensen kunnen praten, die dingen lijken me belangrijker.'

Kees Beekmans

Meer over