De afscheidstournee van Vliegenthart

Demissionair staatssecretaris van Sport, Margo Vliegenthart, is aan haar afscheidstournee bezig. Zondag bezocht ze de FBK Games, gisteren Roland Garros....

Voor sport staat er 76 miljoen euro op de begroting van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Het is nog geen half procent van het multi-miljarden bedrag dat staatssecretaris Margo Vliegenthart jaarlijks aan zorg mag uitgeven.

Het verbaast haar, zegt de bewindsvrouw bij haar nakende afscheid, dat sport ondanks die hoedanigheid van begrotingsdetail zoveel aandacht trekt.

Indirect waarschuwt zij dat een bezuiniging ten koste van de sport - de recordcorrectie van tien miljard euro zal toch ergens vandaan gehaald moeten worden - beter elders gevonden kan worden. De sportbijdrage afromen levert weinig op en er zal veel gekrakeel ontstaan in die zo emotionele en lang misdeelde wereld van de sport.

Vliegenthart, een hockeymeisje dat volgende week in het parlementselftal de stick weer ter hand zal nemen, werd in vier jaar vertrouwd met de sport die vele jaren na de kille bezuinigingsdrift van de kabinetten-Lubbers steeds nadrukkelijker probeert te leunen op rijksmiddelen. Na de miskenning is er nu de erkenning van de maatschappelijke rol van de sport en daar hoort klinkende munt bij.

Het Manifest Nederland Sportland van sportkoepel NOCNSF keek vanaf 2000, het Sydney-succesjaar, steeds nadrukkelijk naar de geldpotten van de overheid.

Vliegenthart dacht wegens de hogere plaats van sport op de politieke agenda - dat is een serieuze ontwikkeling van de laatste vier jaar, beweert zij - steeds constructief mee, maar speelde geen mecenas zonder voorwaarden.

Zo verwierf zij zich na een aarzelend en schuchter begin het vertrouwen van de sportwereld. Politiek leider Ad Melkert van de PvdA gaf haar bij een sportdebat in januari, waar alvast vijftig miljoen euro werd uitgedeeld, de eretitel die voorganger Terpstra altijd voorin de mond had. Hij noemde Vliegenthart de 'enige, echte kanjer van de Nederlandse sport'.

Enkele maanden later, na de omwenteling in het politieke landschap, werd ze wegens een emotionele bui bij het tv-programma Barend & Van Dorp vooral 'de vrouw met die prachtige traan'.

Vliegentharts verrichtingen van de laatste jaren horen in elk geval in de sport, waar tranen van vreugde en verdriet zo makkelijk rollen, haar naam voor enkele decennia te vestigen. Had je vroeger het Erica-fonds, naar staatssecretaris Terpstra die de vaste onkostenvergoeding voor topsporters invoerde, nu is er het Margo-fonds, de stipendiumregeling.

Vliegenthart riep de nooddruftige atleten naar haar kantoor en richtte een al lang wachtende regeling slagvaardig in. Het stipendium, per 2001, is voor topsporters die tegen de top van de wereld aanzitten, opdat zij niet meer hoeven te twijfelen tussen baantje en training, zo luidde de formulering.

Ze verdubbelde het sportbudget, maar dat karwei was al geklaard onder voorgangster Terpstra. Ze gaf veertig miljoen gulden ter verzilvering van de Sydney-bonus, waaruit mede het nieuwe zwemstadion van Eindhoven gebouwd gaat worden.

Vliegenthart stond ook aan de basis van het dit jaar opgerichte evenementen- en accommodatiefonds dat met 23 miljoen euro gevuld werd.

Royaal geld geven was er ook bij voor Olympic Aid, het charitasfonds van de Noorse ex-schaatser Johann Olav Koss dat sinds Salt Lake City het nietige Nederland als zijn voornaamste donor kent.

Vliegenthart kreeg ook dopingwetgeving van de grond, maar bij haar voornaamste successen noemt ze graag de breedtesportimpuls. Ze ondersteunt projecten uit de breedtesport, wanneer de lokale overheid net zo veel geld bijpast.

Vliegenthart, vierde op de PvdA-lijst bij de Tweede Kamer-verkiezingen, had haar paarse sportbeleid heel graag nog eens vier jaar willen doorzetten. Ze is na de verkiezingsnederlaag afgehaakt, maar ze verwacht in de toekomst terug te keren in een sportbestuurlijke positie. 'Aan vrijwilligers is toch een ernstig gebrek', sneert ze.

Meer over