DANS Kerstgala ***

Het publiek was op z'n feestbest, boven het slotapplaus hingen grote zilverkleurige glinsterballen en tijdens de elf choreografieën passeerden in elk geval Jingle Bells, Stille Nacht en een kerstboom: het Kerstgala van Introdans was best Kerst en best gala. Opvallend was het grote aantal solo's (vijf stuks) in dit jaarlijkse programma met zowel nieuwe balletten als reprises. Het tentoonspreiden van het fysiek en de fysieke kracht - spot op de bovenlijven, spot op de rollende spieren - sprong daarbij in het oog.

Pascal Schut (stagiaire nog) is helemaal thuis in Mopey, een typische choreografie van Marco Goecke met snelle molenwiekende armen en wapperende handen en een lichaam dat heel breed, lang de ruimte aftast. Ook des vogels is La Morte del Cigno van Mauro de Candia. Hierin vertolkt Zachary Chant de stervende zwaan, een prachtige samensmelting van een Atlas zo sterk dat hij de wereld kan dragen en een ballerina zo sierlijk dat ze vervluchtigt. Man nummer drie, Aymeric Aude, danst Takademe, van Robert Battle, echt prachtig. Zijn lijf verbeeldt de kathakzang van Sheila Chandra. Je ziet de snelle en hoekige ritmes terug, maar zonder dat de vloeiende lijn van zijn 4 minuten durend exposé wordt verstoord.

De twee vrouwensolo's, door de uitgesproken Karin Lambrechtse, zijn juist niet poëtisch maar kolderiek van aard. Op muziek van Barbara Streisand is de danseres een onhandig, nukkig eendje in zwarte tutu dat haar ledematen niet onder controle heeft (Best Gift van Cayetano Soto) en op Ella Fitzgerald is ze een klankdronken springveer die erop los improviseert (Ella van Robert Battle).

Tegenover al deze eenpersoonsverhalen staan een paar duetten en groepswerken, waaronder Noces van Stijn Celis, dat dit najaar bij Introdans in première ging. Het is leuk om het terug te zien, want het ensemble heeft zich het dynamische stuk op de dwingende muziek van Stravinsky duidelijk meer eigen gemaakt. Minder massa, meer interactie. Iets waarin ook in 40-FEST duidelijk is gewerkt. Deze choreografie maakte Patricia van Deutekom met bewoners uit de Arnhemse wijk Malburgen. Het is aandoenlijk hoe jong en oud serieus rondstappen in de verschillende danspatronen met daarbinnen kleine variaties in meerdere dansstijlen. Het gaat over samenwerking en vertrouwen, eenvoudig maar mooi.

Ook eenvoudig, maar indrukwekkend door de intensiteit van de uitvoering en de schoonheid van het beeld, is Adelaars, een stuk dat Jan Sevcik oorspronkelijk maakte voor het folkloristische Internationaal Danstheater. Hoog in de lucht, gezeten op palen die aan het oog zijn onttrokken door meterslange rokken, doemen geleidelijk drie naakte vrouwentorso's op. Licht scheert zo langs hun huid dat je elke spiergroep, elke rib kunt zien, in hun mysterieuze poging te vliegen. Krachtiger dan welke kerstengel ook.

Kerstgala door Introdans ***. Met choreografieën van Robert Battle, Mauro de Candia, Stijn Celis, Patricia van Deutekom, Marco Goecke, Hans van Manen, Cayetano Soto, Jan Sevcik, Ton Wiggers. 26/12, Schouwburg Arnhem. Daar ook 28/12. In Apeldoorn op 29/12. introdans.nl

undefined

Meer over