Commentaar

'Cynisme om ingrijpen VS kan worden overstemd door opluchting Irakezen'

De VS hebben terecht besloten niet weg te kijken bij een dreigende humanitaire ramp in Noord-Irak, schrijft Arnout Brouwers vandaag in het commentaar van de Volkskrant.

OPINIE - Arnout Brouwers
De Amerikaanse president Barack Obama in 'The Oval Office'. Beeld getty
De Amerikaanse president Barack Obama in 'The Oval Office'.Beeld getty

Amerikaanse jachtvliegtuigen hebben vrijdag posities van de Islamitische Staat (IS) in het noorden van Irak aangevallen, daartoe geautoriseerd door president Barack Obama. De Amerikaanse wapens worden, net als de Amerikaanse voedseldroppings, ingezet om een slachting te voorkomen onder duizenden Iraakse Yezidi's en andere minderheden die op de vlucht zijn geslagen, en om de snelle opmars van de jihadisten naar Koerdisch gebied - en de ook door veel Amerikanen bevolkte stad Erbil - een halt toe te roepen.

De bedreiging met 'genocide' van tienduizenden Yezidi's die, op een door IS omringde bergketen, voor de keus werden gesteld tussen afslachting of verhongering, lijkt doorslaggevend te zijn geweest bij het overwinnen van Obama's weerzin opnieuw militair bij Irak betrokken te raken.

'Responsibilty to protect'
Terecht. 'Als we een unieke kans hebben een slachting te voorkomen, kunnen de Verenigde Staten niet wegkijken', zei Obama. Cynische commentaren - alsmede gezond wantrouwen - blijven nooit lang uit als de VS hun militaire macht inzetten, en dat zal dit keer niet anders zijn. Maar deze geluiden kunnen ditmaal worden overstemd door een zucht van opluchting bij Irakezen en anderen, uiteenlopend van bezorgde Amerikaanse bondgenoten tot mensenrechtenactivisten die zich de in VN-verband aangenomen 'Responsibility to Protect' herinneren, over deze bevestiging dat Washington in specifieke gevallen bereid blijft zijn unieke militaire middelen in te zetten.

President Obama hamert er terecht op dat de VS niet van zins zijn zich in een nieuw, grootschalig militair avontuur in Irak te storten. De ultieme remedie tegen de snelle opmars van de legers des doods van de Islamitische Staat ligt bij Iraakse politici in Bagdad, voorop premier Al-Maliki, die eigenbelang en sektarisme voortdurend hebben laten zegevieren boven de urgente noodzaak tot samenwerking en politieke compromissen, vooral tussen sjiieten en soennieten in Irak.

USS George Bush
Opvallend was dat zelfs de gezaghebbende sjiitische ayatollah Al-Sistani gisteren tijdens het vrijdaggebed opriep tot eenheid en politici die aan het pluche kleven betichtte van het maken van 'een grote vergissing'.

Intussen kan men zich in ver van dit slagveld afgelegen gebieden als West-Europa achter de oren krabben over de ironie van wat hier gebeurt. Terwijl Europese landen debatteren over de vraag of hier woonachtige en hevig verdwaasde jongeren nu wel of niet hun steun voor de IS-barbarij mogen uitdrukken door met hun vlaggen te zwaaien, vertrekken de jachtvliegtuigen die deze barbarij althans enigszins pogen in te tomen van een Amerikaans vliegdekschip onder de naam, jawel, USS George Bush. De oude, wel te verstaan.

Arnout Brouwers is chef van de opinieredactie van de Volkskrant.

Straaljagers op vliegdekschip 'USS George Bush' Beeld belga
Straaljagers op vliegdekschip 'USS George Bush'Beeld belga
Meer over