Cynisch en zwartgallig

'Al mijn films gaan over mensen die een verandering ondergaan, en het effect daarvan op hun omgeving. Kun je dan nog bij elkaar blijven, of raak je van elkaar vervreemd? Ik vind dat eindeloos fascinerend.'

Noah Baumbach in de Volkskrant over zijn favoriete thematiek.

De tweede grote film van cynicus Noah Baumbach draait om de machtsstrijd tussen zussen Margot (Nicole Kidman) en Pauline (Jennifer Jason Leigh), die op het punt staat te trouwen met de somberende sukkel Malcolm (Jack Black). Met The Squid and the Whale maakte Baumbach eerder een zwartkomisch drama over pijnlijke verhoudingen binnen een disfunctioneel gezin, gebaseerd op de scheiding van zijn ouders. En met Greenberg (2010) slaagde hij erin om een film met een uiterst onsympathiek hoofdpersonage toch te laten beklijven. Maar waar Baumbach in die twee films knap het midden hield tussen humor en pijn, slaat de balans in Margot at the Wedding volledig naar het laatste door. Het zijn hier een stelletje vervelende, naargeestige horken bij elkaar, die Baumbach-personages. Ze zijn eigenlijk alleen bij elkaar omdat ze familie zijn - of omdat ze niet beter kunnen krijgen. Het is een originele en ongewone film, maar wanneer iedere verhaalrichting ontbreekt, resulteert die aanpak louter in verveling.

Margot at the Wedding (Noah Baumbach, 2007)

RTL 8, 20.30-22.15 uur.

From Paris with Love

(Pierre Morel, 2010) Subtiliteit is geen kenmerk van door Luc Bessons geproduceerde actiefilms en dat was het ook al niet van Pierre Morels eerdere film Taken, maar dit clichématige From Paris with Love, dat óók nog krampachtig leuk wil zijn, veroorzaakt vooral hoofdpijn. Gelukkig speelt John Travolta zijn rol als vadsige, oneliners spugende spion Charlie (met hilarisch-ridicuul ringbaardje), tegen wil en dank gekoppeld aan een jonge, beginnend geheim agent (Jonathan Rhys Meyers), met een flinke dosis zelfspot.

Veronica, 20.30-22.25 uur.

The Osterman Weekend

(Sam Peckinpah, 1983) Bloed, inslaande kogels en langzaam neerzijgende lichamen. Het zijn voorname ingrediënten van de films van Sam Peckinpah, de grote verbeelder van geweld, eenzaamheid en mannelijk lijden. Hij schreef en regisseerde klassiekers als The Wild Bunch (1969) en Straw Dogs (1971), maakte zich door drank- en drugsmisbruik en lastig gedrag langzaam maar zeker onmogelijk in Hollywood, maar bleef tot aan zijn dood op 59-jarige leeftijd in 1984 een held en voorbeeld voor veel filmmakers. The Osterman Weekend, Peckinpahs laatste film, naar het gelijknamige boek uit 1972 van Robert Ludlum, is zeker niet zijn beste. Toch valt er nog voldoende te genieten: van Rutger Hauer bijvoorbeeld, die een mooie rol neerzet als televisiejournalist die door CIA-agent John Hurt wordt verteld dat zich onder zijn vrienden spionnen bevinden.

WDR, 23.15-1.00 uur.

Greenfingers

(Joel Hershman, 2000) Vederlichte Britse feelgood van Amerikaan Joel Hershman, die zijn verhaal baseerde op een verhaal over tuinierende gevangenen dat in 1998 in The New York Times verscheen. Moordenaar Colin Briggs (Clive Owen), bijna aan het eind van zijn straf in de gevangenis van Edgefield, is daarin onbedoeld de aanvoerder van een groep zware jongens die inziet dat tuinieren het beste in de mens naar boven haalt. Ze trekken de aandacht van een tuinspecialiste (Helen Mirren) en er is zelfs ruimte voor een romantische noot. Zeer zoetsappig, maar de uitstekende cast maakt deze vergeten komedie uitstekend te pruimen. Greenfingers is perfect vermaak voor een late, koude januarinacht.

BBC 1, 0.30-1.55 uur.

undefined

Meer over