Cross-spikes

Zesmaal was Klaas Lok tussen 1979 en 1985 nationaal kampioen veldlopen, hij draafde door veld en bos in een tijdperk dat de tegenstand nog stevig was....

Rolf Bos

Lok was voor de wedstrijden altijd flink bezig met de 'puntjes' die hij onder zijn spikes monteerde, hij verbaasde zich vaak over de te korte punten die andere atleten onder hun schoeisel staken. 'Ik gebruikte meestal 15 millimeter of versleten 15 millimeter puntjes. Soms op een hard parcours was het 12, nooit korter.'

Het maakt nogal wat uit hoe het terrein waarop gedraafd moet worden, er uit ziet. Soms is de ondergrond keihard, de volgende keer modderig en nat. Lok: 'Mijn clubgenoot Ad Buys liep een cross in de sneeuw met punten van 25 millimeter! Hij versloeg toen toppers als Cor Vriend en Gerard Tebroke die met kortere punten liepen.'

Gelopen wordt er op cross-spikes, en dat zijn weer andere schoenen dan sprintspikes (zonder hakje), middenafstandspikes (licht hakje) of langeafstandspikes (hoger hakje).

Gepensioneerde veldlopers missen de kennis omtrent de puntjes vaak bij de huidige generatie veldlopers. Roelof Veld, nu bestuurslid bij de KNAU, vertelde vorig jaar bij de Sylvestercross in Soest dat hij altijd een 'blikken trommel bij zich had vol met verschillende punten'.

Michel Lukkien mist tegenwoordig de 'viskoffertjes vol punten' die atleten vroeger met zich meedroegen naar de wedstrijden. Alleen in België, bakermat van de veldloop, worden die koffertjes nog wel eens in het veld gezien.

Jos Hermens, in de jaren zeventig ook geducht draver in het terrein ('Ik hield van lánge punten'), reed afgelopen donderdag naar Lausanne, waar vandaag en morgen de WK veldlopen worden gehouden. En ja, hij had dus wel een doos met puntjes in de kofferbak.

Veel van zijn Afrikaanse lopers hebben namelijk schoeisel van hun sponsors gekregen waar standaard 6 millimeter onder zit. 'En dat is te kort. In een droog terrein zou ik er 9 millimeter onder doen, bij nat weer 12 tot 15 millimeter.'

Hermens adviseert zijn atleten bij extreem nat weer ook altijd de spikes met tape vast te zetten aan de voet. 'De schoenen willen anders wel eens in de modder blijven steken.' Alleen strak veteren is vaak geen optie: 'Dan gaan de voeten bij koud weer tintelen, want er is geen doorbloeding meer.'

Over veters gesproken: Klaas Lok liep altijd met hele korte veters, om 'extra gewicht bij nat weer te vermijden'. Daarom liep hij ook meestal zonder sokken.

Lok was echt een grammenjager, ook het profiel van kunststofmateriaal van de spike, de kleine ribbels onder de schoen, schuurde hij vaak weg: 'Daar gaat modder tussen zitten, waardoor je weer een tiental grammen aan modder of zand meeneemt.'

Lok haalde daarom ook altijd de middelste punt van de achterste rij onder de schoen weg. 'Dat deed ik omdat je soms een takje of een dennenappel meenam. Al lopende kon je dit ongerief door met je voet schuin over de grond te schuren wel van de buitenste punten afkrijgen, maar met de middelste punt op de achterste rij was dat lastiger.'

Meer over