Crisis

Op Twitter willen ze altijd dat je dood bent. Of een ziekte krijgt', zei Martine Bijl in DWDD. Daarom keek ze niet, na aanvang van haar zomerhit Heel Holland bakt. Totdat ze de kers op de slagroomtaart bleek: zelfs twitterend Nederland viel voor de charme van de eeuwige jeugd met haar mild-ironische ondertoon.

Dat Twitter liegt, blijkt ook uit de (direct weer veelbekeken) start van dit nieuwe seizoen van DWDD. Terwijl het digitale gemonkel zich vanaf de eerste minuten ophoopte, beleefde het negende seizoen DWDD een vliegende start. Maandag een veelbelovende 'taalrubriek' met Paulien Cornelisse en Arjan Lubach, dat ver voorbij de vaak wat stijve traditionele taalspelletjes wist te komen.

Dinsdag zette de spurt voort. Niet alleen met Bijl, maar minstens evenzeer met 'denker des vaderlands' René Gude, die geregeld zal terugkeren met een alledaagse handreiking uit de filosofie. Hoe als individu met de crisis om te gaan, was de zinnige vraag die hij behandelde. Door twee houdingen toe te voegen aan ons optimisme en pessimisme, luidde zijn antwoord. De eerste was die van het hedonisme van de levensgenieters die van Mark Rutte een auto moeten gaan kopen. De laatste had mevrouw Gude verzonnen: het depressionisme. Gude: 'Je kijkt, en ziet dat de wereld geen zin heeft, en je denkt: ik ga die zin er toch aan geven.' Zoals de pessimist die toch elke ochtend zijn nest uitkomt. En dat met een 'melancholieke toon, die ik heel sexy vind', aldus Gude, maar dat ging ook een beetje over mevrouw Gude.

De immer optimistische 'tafelheer' Roué Verveer moest van Gude oefenen in pessimisme. Bij begroeten en de eeuwige vraag 'Hoe gaat het?', diende hij twee weken lang te antwoorden: 'Ik mag klagen'. Pessimisten kregen het omgekeerde recept: 'Ik mag niet klagen', gevolgd door een lijst van redenen. Twee weken lang innemen, en de crisis is bezworen, aldus dokter Gude.

Ook al overtuigend: de rentree van Sophie Hilbrand bij BNN in Je zal het maar zijn. De enige tol die ze moest betalen, was dat ze de avond ervoor bij de inzakkende Humberto Tan moest vertellen over haar 'bijna burn-out'.

Hilbrand volgde drie 'bijzondere relaties', wier verhaal naar tv-wetten in stukken werd verknipt. Onder hen 'voormalig sterpresentator' Peter Jan Rens (62) met zijn 42 jaar jongere vriendin Virginia. Zij zocht een vaderfiguur, en hij dacht: 'Dit is schandalig'. Nu wil hij vier kindjes.

Niet minder verontrustend was zijn aankondiging dat hij - met Oranjeklant Johan Vlemmix - bezig is met 'een nieuwe spel-, talk- en nieuwsshow', zijn 'nieuwe mediasensatie'. Hij mocht er nog niks over zeggen, maar: 'We krijgen een eigen zender.'

Aangrijpender was het verhaal van Yusif uit Togo, al twee jaar uitgeprocedeerd. Nederland wil hem kwijt, naar Togo kan hij niet terug. Zijn Anouk moet wekelijks afwachten of de vreemdelingenpolitie hem nog laat gaan. 'We hopen dat iemand uit de politiek wil luisteren. De enige zekerheid die we nu hebben, is onze liefde voor elkaar.'

Ook Bas en Hilde hadden een probleem: hij bleek seksverslaafd. Vier uur per dag keek hij naar porno, hij had seks met anderen dan Hilde. Jarenlang leefde hij 'in een soort eenzaamheid'. Seks luchtte op: 'Opgaan in je eigen droomwereld. Ontsnappen aan het gevoel dat je wat tekort komt.' Hij zocht hulp; lingeriereclames kon hij al zien als stukken karton. 'Zelfmedelijden is de motor achter de verslaving', wist hij.

Nederland is klaar voor het depressionisme.

undefined

Meer over