country

The Felice Brothers: idem. Loose Music...

VROLIJK JOELEN, LEKKER PINGELEN
*****

VROLIJK JOELEN, LEKKER PINGELEN
Het wemelt van de Brothers in de muziek, maar Simone, Ian en James zijn het echt. Dat zal vroeger grote harmonie zijn geweest in huize Felice in de Catskill Mountains in de Verenigde Staten. Er hangt iets zeer aanstekelijks rond hun muziek. Dat zit ’m in de vrolijk joelende blazers, het pingelende pianootje en de accordeon. Maar ook in de leadzanger, die klinkt alsof je al je geheimen bij hem kwijt kan. Met The Band en The Gourds ben je als referentie niet heel ver uit de buurt.

HOOG OP HET SCHILD
*****

HOOG OP HET SCHILD
Jason Ringenberg: Best Tracks and Side Tracks 1979 – 2007. Blue Rose.

HOOG OP HET SCHILD
Hij zou heel hoog op het schild moeten worden geheven. Vanwege zijn grote en originele bijdrage aan de moderne country/punk/rock. Om zijn aanstekelijke gitaarspel en klassieke countrystem. En omdat hij met zijn kritische en vaak toch opgewekte teksten een waardige erfgenaam van Woody Guthrie is. Bij gebrek aan schild zijn deze twee cd’s met deels opnieuw opgenomen of gemasterde classics en een paar buitenbeentjes een waardig alternatief.

HELEMAAL NIET DWARS
Justin Townes Earle: The Good Life. Bloodshot Records.

HELEMAAL NIET DWARS
*****

HELEMAAL NIET DWARS
Een vader als de zijne is in dwarsheid niet te overtreffen. Justin Townes Earle, zoon van Steve en vernoemd naar Townes van Zandt, hangt van de weeromstuit de andere kant op. Z’n stem lijkt zo uit de jaren vijftig te komen, en z’n zelfgeschreven liedjes eigenlijk ook. Beetje blues, beetje ragtime, beetje gemoedelijke western swing. Alleraardigst, maar gek genoeg verwacht je van een jonge Earle toch wat anders.Ariejan Korteweg

Meer over