Computerboekhouders met uitzicht op rimboe

AMSTERDAM Van binnen lijkt het Sri Lankaanse OnTime een doodgewoon outsourcingscentrum, zij het een van klein formaat: een kale ruimte met bureaus waarop computers staan....

Maar stap naar buiten en je staat midden in de rimboe van het plattelandsdorp Mahavilachchiya. Dicht in de buurt ligt een natuurreservaat waar olifanten, beren en luipaarden vrij rondlopen. Veel dorpsbewoners leven er van hun rijstvelden.

De belangrijkste kracht achter OnTime is Nandasiri Wanninayaka, dorpsbewoner, leraar Engels en beroemdheid in Sri Lanka omdat hij Mahavilachchiya naar het digitale tijdperk loodste: het hele dorp heeft draadloos internet, een op de acht bewoners bezit een computer, en het lezen van online-kranten is een doodgewone bezigheid.

De stichting Faro (Foundation for Advancing Rural Opportunity) benaderde Wanni met het voorstel die digitale infrastructuur ook commercieel te exploiteren. Faro selecteerde twee jeugdleiders en stuurde hen naar het buitenland om ze te scholen in outsourcing.

OnTime ging in mei van start en heeft nu twee klanten: Dialog, het grootste telecombedrijf van Sri Lanka, en John Keells, naar marktwaarde het grootste bedrijf dat onder meer actief is in vastgoed, het toerisme en de transportsector. Voor de laatste voeren de werknemers van OnTime onder meer prijzen in het boekhoudsysteem in. Over een contract met de Amerikaanse naaimachinemaker Singer wordt onderhandeld.

Kapila Gunawardana van Faro laat per e-mail weten dat de onderneming inmiddels bijna quitte speelt – het is uitdrukkelijk niet de bedoeling geld te blijven steken in OnTime. De tarieven die het rekent komen overeen met die van ‘traditionele’ outsourcingscentra in de Sri Lankaanse hoofdstad Colombo.

Zou het niet efficiënter zijn om plattelandsbewoners aan een baan te helpen bij outsourcingscentra in de stad? Gunawardana vindt van niet. ‘Ze zijn zeer blij dat ze geld kunnen verdienen terwijl ze thuis blijven wonen.’ Het alternatief was geweest in militaire dienst te gaan (voor jongens), bij een textielfabriek te gaan werken (voor meisjes) of voor een hongerloontje op het platteland blijven werken. OnTime combineert de geneugten van het platteland zoals de natuur en het familieleven, met die van de stad: werk.

Het plan is om soortgelijke centra ook in andere dorpen te beginnen. Gunawardana schat dat ze 35 duizend dollar per stuk kosten. Daarvoor krijg je vijf computers, internet, en opleiding van het personeel.Olav Velthuis

Meer over