Column: Elektrocutie

Filemon Wesselink (26) is de brutaalste BNN-verslaggever van dit moment. Na Betuwe-TV en BNN University is hij binnenkort te zien in een nieuwe portie kattenkwaad-tv....

Filemon Wesselink

Mijn eindexamen was één groot succes. Dat verbaasde vriend en vijand omdat de jaren daarvoor vrij desastreus waren geweest: nablijven, in de hoek staan, op de gang staan, het plein vegen, de gang vegen, het fietsenhok vegenï Ik heb die school een veeg gegeven!

Vlak voor het eindexamenjaar werd ik nog geschorst omdat ik op een nacht samen met een vriendje had ingebroken om onze rapporten te vervalsen. Dat ging heel makkelijk omdat ik op een Vrije School zat. En daar doen ze alles anders dan op andere scholen. Zo hadden we een systeem van plusjes en minnetjes. Nu heeft het minnetje als voordeel dat je daar heel gemakkelijk een plusje van kan maken. Eén verticaal streepje van een halve centimeter scheelt toch al gauw een hele dag werk.

Helaas betrapte de conciërge ons toen we de school net wilden verlaten. Aangezien de Vrije School creativiteit hoog in het vaandel droeg, smoesden we dat we aan het kleien waren. 's Nachts hadden we nou eenmaal meer inspiratie. We kwamen ervan af met twee dagen schorsing. We hebben minstens vijf minnetjes veranderd in plusjes, maar daar is nooit iemand achter gekomen (ik zou die gezichten nu wel eens willen zien!) Het succesverhaal van mijn eindexamen begon in de eerste week van dat schooljaar. Ik was met mijn beste vriend Lars aan het voetballen toen ik de bal over een prikkeldraadhekje schoot. Toen ik over het hek wilde klimmen, gleed ik uit op een van de wankele paaltjes en belandde in het prikkeldraad. Een snelle opeenvolging van gigantische stroomschokken volgde.

Terwijl ik werd geëlektrocuteerd, rolde Lars over de grond van het lachen. Z'n handen hielden krampachtig zijn net iets te dikke buik vast (die heb je terug, Lars!) Toen ik mezelf, ondertussen half naakt, uit het prikkeldraad had bevrijd, sprak ik de legendarische woorden: 'Ik pak je terug met natuurkunde!'

Dat was het startschot voor dé titanenstrijd van het examenjaar. Al snel stegen onze natuurkundecijfers naar achten en negens. De concurrentiestrijd sloeg ook over naar andere vakken. Elke dag studeerden we de hele middag samen in het café, afgewisseld met potjes biljart.

Mijn val in het prikkeldraad leidde tot de hoogste cijfers van de school en we slaagden allebei cum laude. Alle cijfers bij elkaar opgeteld, kwam ik eentiende hoger uit dan Lars. Toen we een week na ons examen voor de gein meededen met een biljartwedstrijd werden we eerste en tweede. Lars won en ging er met de hoofdprijs vandoor: een supersonische mountainbike. Ik won een voetbal (verdomme).

Meer over