Club

Gerhard Hormann noemt het vertonen van de Ajax-film in Rotterdam een provocatie (Forum, 9 december). Hij vergelijkt dit met het dragen van clubkleuren op vijandelijk terrein....

AMSTERDAM Sytze de Boer

Als Hormann zijn standpunt consequent volhoudt, zou elke uiting in woord of beeld met betrekking tot Ajax in Rotterdam als een provocatie moeten worden opgevat. Het zou betekenen dat hij in actie moet komen tegen Bruna omdat die in zijn kiosk op het Centaal Station van Rotterdam het Ajax Magazine en het supportersblad de Ajacied rug aan rug legt met de Feyenoord-krant. Sterker, er zou uiteindelijk een Rotterdamse cultuurkamer aan te pas moeten komen om na te gaan of beeld en geschrift wel genoeg 'Ajaxvrij' zijn.

Echter, Hormann blijkt zich helemaal niet geprovoceerd te voelen. Hij heeft de film gezien en ervan genoten! Hij vind het 'een uiterst geslaagde documentaire'. Want Hormann spreekt niet voor zichzelf, maar namens mensen uit 'voetbalkringen'. En in die 'kringen is zoiets onbestaanbaar'. Ook heeft hij het over 'de cultuur van supporters' of 'een club die al sinds mensenheugenis geldt als absolute aartsvijand'.

En dit raakt de kern van het probleem. Waar speelse rivaliteit op zijn plaats is, cultiveert en vergoelijkt hij de vaak beangstigende animositeit tussen supportersgroepen. Erger nog, hij werpt zich op als spreekbuis van intolerantie en intimidatie. Als Hormann het heeft over 'de cultuur van supporters' heeft hij het over een gedeelte van hen, maar stelt hij wel hun norm als vaststaand en allesoverheersend. Respect en bewondering voor de tegenstander zijn daarbij niet aan orde.

Meer over