Cliché met een cup dubbel D

Cécile Narinx en Arno Kantelberg geven elke week ongevraagd maar gratis stijladvies aan bekende mensen. Deze week:

Bobbi Eden en Mark Lourenz Waker. Beeld Mischa Schoemaker  en Hendrik Jan van Beek
Bobbi Eden en Mark Lourenz Waker.Beeld Mischa Schoemaker en Hendrik Jan van Beek

Het is in principe een beetje mal om een pornoster in een stijlrubriek te behandelen, want we kunnen stellen dat in deze branche de duiten zonder kleren worden verdiend. Toch heeft televisiekijkend Nederland de laatste weken een aardig beeld gekregen van de garderobe van Bobbi Eden, in 1980 te 's Gravenhage geboren als Priscilla Hendrikse. In de reallifesoap Dubbel D in LA volgen we Bobbi bij haar dagelijkse bezigheden in Californië, van erotisch dartelen voor de webcam tot hondenvoer prakken en het ondergaan van een paragnostische reading. Bobbi's aura blijkt lichtblauw, volgens de eerste de beste auraduidingssite 'de kleur van de idealist die in een mondiaal perspectief oplossingen kan bedenken'.

Bobbi, uiterlijk een hybride van Caroline Tensen en Pamela Anderson, blijkt behalve een idealist een gezellig en zorgzaam type. Onhebbelijkheden van haar man, manager/muzikant Mark, treedt ze warmhartig en eufemistisch tegemoet: 's mans darmgas wordt liefdevol 'een ruftje' genoemd. Ook wat kleding betreft is Bobbi behoorlijk gematigd. Ze houdt van simpele jurkjes en T-shirts en kiest vaker voor zwart en wit dan voor hysterische kleuren. Ook bovenstaande leren jurk is qua kleur en snit beslist geen snollenvod. Bobbi werkt uitsluitend voor haar eigen sites, schreef columns en een boek en is mede-eigenaar van Cock & Balls ondergoed. Blonde Bobbi is dus niet van gisteren en ook niet op haar achterhoofd gevallen - maar dat zou zwaartekrachttechnisch ook niet logisch zijn, met een cup dubbel D.
Cécile Narinx, hoofdredactrice Harper's Bazaar

Bobbi Eden. Beeld Mischa Schoemaker
Bobbi Eden.Beeld Mischa Schoemaker

De manager

De streng kijkende meneer hierboven is de man annex manager van de blonde mevrouw die een klinker is kwijtgeraakt in haar voornaam. Ik hoef u, die niet van gisteren is, niet te vertellen dat we hier te maken hebben met een rocker pur sang. De - niet zichtbare - spijkerbroek, de - idem - knoeperd van een riem, de woeste manen, de overbodige zonnebril en het verdwaalde leer: het is alsof het nog gewoon keihard 1987 is en Adje van den Berg de solo speelt op Here I go again. Genieten.

Meneer heet Mark Lourenz Waker (die z was ooit een s, maar het koppel speelt op bijna conceptuele wijze met letters). Dankzij de realitysoap van zijn vrouw heeft hij inmiddels landelijke roem, maar in Groningen was hij jarenlang een lokale held als zanger-gitarist van de hardrockband Wang! Dang! De line-up van de band leest als een boek van Dick Bruna (Siep Wip, Eddo Pol...), maar make no mistake; hier wordt rock-'n'-roll gespeeld in de toonsoort t van testosteron. Op YouTube staan enkele aandoenlijke clips ter illustratie.

Wat kunnen we leren van bovenstaand uniform? Dat er een Rob de Nijs in ons allemaal schuilt, maar dat we die niet per se moeten willen ontbolsteren. Als meneer een driedelig geruit pak, een das met een streepje en duotoon-schoenen zou hebben aangeschoten, zou de rock-'n'-roll er vanaf hebben gespat (zie Triggerfinger). Moraal van het verhaal: vermijdt het cliché; niemand wil een karikatuur zijn.

Arno Kantelberg, hoofdredacteur Esquire

Mark Lourenz Waker. Beeld Hendrik Jan van Beek
Mark Lourenz Waker.Beeld Hendrik Jan van Beek
Meer over