Circussfeer past goed bij Wende

wende snijders

Merijn Henfling

haarlem Hoe haal je meer uit een album? Wende Snijders heeft dat afgelopen anderhalf jaar laten zien. Na het verschijnen van haar cd No.9 (2009), besloot ze drie totaal verschillende programma's te maken. Ze zette er een beat onder voor een tour langs het clubcircuit, ging klassiek met kamerorkest Amsterdam Sinfonietta en begeleidde zichzelf in de experimentele solovoorstelling Chaos.


Het sluitstuk is een eigenzinnige, grootschalige muziekvoorstelling, waarin haar experimenten samenkomen. Deze theatertour, die eindigt in Carré, is een nieuw hoofdstuk in het originele oeuvre van de 32-jarige Wende, die in 2002 debuteerde met Franse chansons.


De voorstelling staat in het teken van het circus, waarin alle theatergenres samenkomen en waarvan de fijne melancholische sfeer goed past bij Wendes nummers over eenzaamheid, aansluiting en teleurstelling.


Tegen een goudglimmend doek komt Wende op met een draaiorgeltje. Zoals een circusartiest die alles zelf doet, begint ze te draaien aan het zware wiel. Ze zingt heel klein Wonderful, een vriendelijk welkomstnummer. Als het glitterdoek opengaat, openbaart zich een circuspiste, met daarin een elfkoppig orkest, gekleed in wonderschone zwartwit kostuums, geënt op de Pierrot-clown, ontworpen door Dieuweke van Reij. Het Ricciotti Ensemble doet meer dan de muzikale begeleiding bij haar nummers. Ze reageren ook als acteurs op Wende, dat werkt aanstekelijk.


Dan ontvouwt zich een voorstelling die schuurt, bruist en kolkt. Of ze nu musiceert, zingt of danst: Wende doet het met volle overgave en gaat met uiterste beheersing uit haar dak.


Merijn Henfling


Meer over