Chirac: Sarkozy hunkert naar macht

'Nerveus, onstuimig, overlopend van ambitie, twijfelend aan niets en vooral niet aan zichzelf.' Dat is het niet al te vleiende portret dat Jacques Chirac in het tweede deel van zijn memoires schetst van zijn opvolger: Nicolas Sarkozy.

Jacques Chirac en Nicolas Sarkozy in 1981 Beeld
Jacques Chirac en Nicolas Sarkozy in 1981

Natuurlijk, Chirac is politicus genoeg om te weten dat tegenover zo'n krasse typering altijd een heleboel waarderende woorden moeten worden gezet. Dus prijst hij de president om zijn 'werkkracht, energie, tactische vermogens, talent voor de media.' Maar het voelt niet alsof de balans daarmee in evenwicht is.

Tot op heden was Chirac opvallend mild voor Sarkozy, die toch een heel andere invulling aan de presidentiële functie geeft en bovendien zelden een woord van waardering voor zijn voorganger overheeft. Maar in het deze week verschenen tweede deel van Le Temps présidentiel (uitgeverij NiL, 624 pagina's), houdt hij zich niet langer in.

Niet dezelfde visie
De afstand tussen beide presidenten is volgens Chirac niet alleen een kwestie van stijl, nee: 'We hebben niet dezelfde visie op Frankrijk.'
'Er zijn te veel schaduwzones tussen ons en misverstanden', stelt Chirac vast in het boek, dat zijn twee mandaten als president (1995 - 2007) beslaat. Om die reden benoemt hij in 2002 niet Sarkozy, maar de oudgediende Jean-Pierre Raffarin tot eerste minister. Een enorme teleurstelling voor Sarkozy, die al doende was zijn kabinet te formeren.

Twee jaar later grijpt Sarkozy opnieuw mis. Niet hij, maar aartsrivaal Dominique de Villepin wordt door Chirac als premier aangewezen. 'Hij is mijn beste commandant', stelt Chirac vast. Sarkozy valt af, hij hunkert te nadrukkelijk naar de macht.

Jean-Marie Le Pen
Maar ook zichzelf spaart Chirac niet. Als in 2002 Jean-Marie Le Pen tot de tweede ronde van de presidentsverkiezingen doordringt, zit er ook voor de linkse stemmers niets anders op dan voor de rechtse Chirac te kiezen. 'Zonder twijfel had ik toen alles in het werk moeten stellen om een regeringsploeg te formeren die meer representatief is voor de 82 procent van de kiezers die me 4 mei 2002 hun steun hebben gegeven', stelt hij achteraf vast. In plaats daarvan benoemde hij een klassiek-rechtse regering. 'Dat was waarschijnlijk een vergissing in het licht van de nationale eenheid die ik moest garanderen.'

Van het eerste deel van zijn memoires werden 350 duizend exemplaren verkocht. De 78-jarige Chirac, over wie het gerucht gaat dat hij aan alzheimer zou lijden, zal weinig ondernemen om het boek te promoten. Hij wordt ervan verdacht als burgemeester van Parijs partijfunctionarissen te hebben betaald uit gemeenschapsgeld. In september wordt de rechtzaak heropend, in theorie kan hij worden veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf.

Meer over