Charisma is het enige dat evenwichtige Prodi mist

Iedereen in de Europese Commissie lijkt gelukkig met de Italiaanse ex-premier Prodi. De nieuwe voorzitter heeft bewezen zijn financiële huishouding in orde te hebben én hij wist afstand te houden tot de politieke snelkookpan in Italië....

WELKE Europeaan had eigenlijk wel serieus bezwaar kunnen maken tegen Romano Prodi (59)?

De Italiaanse ex-premier is als de nieuwe voorzitter van het dagelijks bestuur van de EU te verteren voor zowel de noordelijke als zuidelijke lidstaten. In de landen boven pakweg de breedte-as Parijs-Wenen zien politici hem als iemand die heeft bewezen er een nette financiële huishouding op na te kunnen houden. Daar beneden geldt de man als één van hen; het is mooi dat na een Luxemburger (Santer) en een Fransman (Delors) nu eindelijk een volbloed-mediterraan in Brussel aan de macht komt.

Aan de politieke kleur mankeert ook al niks. Hij is een overtuigd katholiek, dus uit christen-democratische hoek valt hem niks aan te wrijven. Ook de sociaal-democraten hebben vrede met hem. Hij smeedde in Italië de zogeheten centrum-linkse Olijfboomcoalitie, waarin voormalige christen-democraten met ex-communisten samenwerkten en toonde zich als premier een ware hervormer.

Zelfs de huidige Italiaanse premier Massimo D'Alema zal niet rouwig zijn om het vertrek van zo'n politiek zwaargewicht. Prodi was bezig met de oprichting van een Italiaanse Democratische Partij, die iets links van het midden zou gaan opereren. Daarmee kwam hij in de vijver waarin ook D'Alema naar kiezers hengelt.

Onder Prodi's regie slaagde Italië voor het examen van de euro. Dat leek bij zijn aantreden in 1996 nog een kansloze operatie. Het land kampte met torenhoge staatsschulden en begrotingstekorten. Zelfs minister van Financiën Zalm, die zich meer dan eens uiterst sceptisch had getoond over Italië als euroland, moest later toegeven dat er een bijzondere prestatie was geleverd.

De feitelijke invoering maakte Prodi niet meer mee. Zijn kabinet sneuvelde vorig jaar na een, voor Italiaanse begrippen, lange zitting van ruim twee jaar. Dat gebeurde na een ruzie met de communisten over het krappe uitgavenbeleid waarmee hij deelname aan de euro probeerde te verzekeren.

Prodi wordt geprezen voor de manier waarop hij erin is geslaagd afstand te bewaren tot de snelkookpan van de Italiaanse politiek. Hij geldt als rustig en evenwichtig. Bovendien heeft hij nooit het hectische mediacircus betreden, waarin zijn grootste opponent en voorganger, de rechtse mediamagnaat Silvio Berlusconi, zo geregeld een prominente, maar omstreden rol speelt. Onder Prodi's leiding maakte Italië een betrekkelijk windstille periode door.

De zoon van een ingenieur en een onderwijzeres, afkomstig uit de streek Emilia Romagna in Noord-Italië, staat te boek als een integere en harde werker. Gebrek aan charisma is misschien wel het enige dat hem wordt nagedragen. Op tv 'komt hij niet erg over', zeggen waarnemers.

Niemand betwist zijn economische kennis. Hij doceerde aan de universiteiten van Bologna en Harvard, na een scholing aan de Katholieke Universiteit van Milaan en de Londen School of Economics. In 1978 en 1979 was hij minister van Industrie in het kabinet van Giulio Andreotti.

In het bedrijfsleven bekleedde hij sleutelfuncties. In de jaren tachtig had hij zeven jaar de leiding over het Instituut voor Industriële Wederopbouw, waaronder veel grote ondernemingen vallen als Air Italia en het telecommunicatiebedrijf Stet. Ook die club haalde hij uit de rode cijfers, ondermeer door een reeks privatiseringen. Zo kwam Alfa Romeo in handen van Fiat. Hij beschouwde die tijd als tropenjaren. 'Wie IRI heeft geleid, kan alles aan.'

Maar economie is niet zijn enige passie. Een fietstochtje op zondag laat hij zelden schieten. Daar zal hij dan ook zijn zuinigheid kunnen etaleren: op de tracés van de Vlaamse en Waalse klassiekers moet je niet met krachten smijten.

Meer over