Champions Trophy voor Nederland verloren zaak

Een handjevol toeschouwers, voortdurend neerkletterende regen, een geblesseerde aanvoerder en een 1-0 nederlaag tegen Australië. Een slechtere avond konden de Nederlandse hockeyers, die dinsdag in Berlijn de kans op een finaleplaats verspeelden, zich niet bedenken....

Van onze hockeymedewerker

BERLIJN

Het door Pakistan bedachte evenement, dat op 17 januari 1978 zijn première beleefde en inmiddels de zeventiende aflevering kent, is niet geschapen voor de Nederlanders. In 1981 won Nederland in Karachi voor de eerste maal de Trophy, een jaar later in het Amstelveense Wagenerstadion voor de laatste maal. 'Het is inderdaad niet ons toernooi', erkende Oltmans.

De bondscoach realiseerde zich na afloop van het duel dat de kansen op een finaleplaats verkeken zijn. 'Theoretisch hebben we nog een kansje', sprak de Oegstgeester, 'maar dan moeten er wel hele gekke dingen gebeuren. Nee, die finale kunnen we wel vergeten.'

Voordat er één seconde was gespeeld leed Nederland al een gevoelige klap. Aanvoerder Delissen, die in het duel tegen Engeland een hamstringblessure had opgelopen, bleek na de warming-up nog te veel hinder te ondervinden van zijn kwetsuur. Het bleek een aderlating voor de dolende nummer twee van de wereld en Europa, die het nu moest doen met de onervaren Sander van Heeswijk.

Oltmans: 'Delissen heeft 160 interlands onafgebroken op de midden-midden positie gestaan. Die vervang je niet zo maar. We proberen een oplossing voor die positie te vinden, maar die is hier niet voorhanden. Het is duidelijk dat als Bovelander hier gestaan had, hij centraal op het middenveld was geposteerd. Maar 'Flop' komt pas aan het einde van het jaar uit Chicago.'

Naast de afwezigheid van vormgever Delissen en aanjager Bovelander lieten ook de nog overgebleven routiniers het afweten. Spits Van den Honert speelde verstoppertje en rechtsbuiten Veen was geen schim van de man die op het EK de sterren van de hemel speelde. Alleen de derde aanvaller, Remco van Wijk, liet de Australische achterhoede bij tijd en wijle zijn hielen zien.

Zijn sterke individuele optredens schenken Van Wijk maar ten dele voldoening. 'Ik speel een geweldig toernooi maar daar koop je niets voor als je steeds verliest. Aan de andere kant is het niet erg als we eens goed op ons flikker krijgen, als het maar niet te vaak gebeurd. Vandaag toonden we eindelijk een gezonde portie inzet, in tegenstelling tot het duel tegen Duitsland. Toen speelden de meesten als oude wijven, ongelooflijk. Ik bedoel, in wedstrijden tegen Duitsland en Australië moet je met je hart spelen. Anders kan je net zo goed thuisblijven.

Nederland kon knokken wat het wilde, rond de cirkel ging de ploeg ten onder aan onkunde en gebrek aan inventiviteit. Oltmans vond het duel 'een typische 0-0 wedstrijd', maar feit was dat de Aussies vijf veldkansen kregen en Nederland geen.

In de 57ste minuut ging laatste man Erik Jazet, uitgerekend de beste man aan Hollandse zijde, kinderlijk in de fout. De Bloemendaler verdedigde voor het eigen doel wat al te lichtzinnig uit, wat Lewis de kans bood de bal af te pakken. Diens pass bereikte de opgekomen middenvelder Matthew Smith, die vervolgens geen enkele moeite had om doelman Jansen in de luren te leggen.

Meer over