Ceumar * * *

Van bevallig gekweel naar diep doorvoelde emotie

TON MAAS

Ceumar met Krasz Collective en Mike del Ferro Trio (Brasil Festival). 21 oktober, Concertgebouw, Amsterdam.

Het was vreemd om aan het eind van een geweldig concert zangeres Ceumar te horen aankondigen dat ze na de pauze terug zou komen met een andere band. Een beetje onbeholpen vertelde Ceumar in de kleine zaal van het Concertgebouw dat ze het eigenlijk ook een raar idee vond om één zangeres en twee bands uit te nodigen.

En het had ook beter niet kunnen gebeuren, want het tweede deel van de avond, met pianist Mike del Ferro en zijn trio, leek meer op een gezellig en ontspannen onderonsje dan op een treffen waarbij de deelnemers elkaar inspireren en uitdagen.

Gelukkig was daarvan vóór de pauze volop sprake geweest. Krasz Collective, bestaande uit contrabassist Jaap Berends en de violisten Tessa Zoutendijk en Anneke Frankeberg, doorkruiste samen met Ceumar het gevarieerde muzikale landschap van Brazilië, van volkse sambas uit Bahia, via de geraffineerde choromuziek van Jacob do Bandolim tot een klassiek werk van Heitor Villa-Lobos, gelardeerd met lichtvoetige bossanova à la Astrud Gilberto. Aan Ceumar zijn die contrasten wel besteed, want ogenschijnlijk moeiteloos schakelt ze tussen bevallig gekweel, diep doorvoelde emotie en muzikale spierballentaal.

De samenwerking met Krasz Collective voegt aan Ceumars toch al niet bepaald smalle palet nog interessante dimensies toe. In de typische staccato-stijl van de western swing geven de strijkers extra vaart aan de ritmes en bij een stuk van Villa-Lobos brengen ze de gelaagdheid van de compositie in beeld. Batuque van Itamar Assumpçao, een zwarte songwriter uit de alternatieve scene van São Paulo in de jaren zeventig en tachtig, krijgt mede dankzij hun ongegeneerd rauwe spel zelfs een heuse rockbehandeling. Waar de ene collaboratie in creatief opzicht op dood spoor lijkt te zijn beland, lonken bij de andere spannende nieuwe vergezichten.

undefined

Meer over