Catcher Koenen speelt toneel achter de plaat

Achter de plaat is Jurjan Koenen een acteur. Daar treedt de speler van HCAW in de rol van catcher die zijn pitcher leidt, de binnenvelders motiveert en met zijn coaches en de scheidsrechter communiceert....

Van onze honkbalmedewerker

Peter Bruin

BUSSUM

Maar tegen het imponerende Pioniers kon Koenen nog zoveel sturen, de tegenstander was gewoon beter. Vooral aan slag waar een hoofdrol was weggelegd voor Daniel de Haan. Bijna alles wat hij op de knuppel kreeg werd een rake klap. Koenen treurde niet om de eerste nederlaag van HCAW. 'Wij hebben niet van onszelf verloren maar van een sterke tegenstander.'

Toch zorgde Koenen ook tegen Pioniers dat hij het optimale haalde uit zijn pitchers, in dit geval Tensen, Hubert en Van Rijnbach. Dat is ook zijn taak. Aan de communicatie met hen lag het in elk geval niet dat de ontmoeting met 6-14 verloren ging. 'En Tensen gooide niet slecht, Hubert had pech en Van Rijnbach werd geconfronteerd met een ontketende tegenstander die in de achtste innings zowat alles raak sloeg en de wedstrijd in die ene slagbeurt besliste.'

Koenen, 25 jaar pas, is aan zijn negende hoofdklassejaar begonnen. Eind vorig seizoen, nadat hij had gehoord dat catcher Martha zou stoppen, zag hij zijn kans schoon. Doorgaan als derde-honkman zag hij niet meer zitten. Koenen zocht een nieuwe uitdaging. Hij wenste te worden omgebouwd tot catcher.

De coaches dachten diep na en oordeelden humaan. Koenen zou een kans krijgen. Een voordelige oplossing bovendien. Want een catcher van buitenaf aantrekken, er werd al even gedacht aan international Vielvoye, zou aanmerkelijk duurder uitvallen dan de ingreep die Koenen te wachten stond, inclusief de daaraan verbonden risico's.

Als het ombouwproces niet zou slagen kon men nog altijd terugvallen op de jonge Nick Fridsma die alleen zo timide is en daarom uitstraling mist.

De transformatie van Koenen voltrok zich in een achteraf gelegen sportzaal in Bussum. De operatie, uitgevoerd door honkbal-specialisten Floor Blaauw en Rob Wentink, slaagde wonderwel. Nu is Jurjan Koenen als catcher de stuwende kracht achter de succesvolle seizoenopening van HCAW en is de kans groot dat hij straks de revelatie van dit honkbaljaar zal worden genoemd.

Goed beschouwd is honkbal geen sport voor Jurjan Koenen. Er zijn te veel dooie momenten. Hij tafeltennist ook. Op heel behoorlijk niveau zelfs in het aanpalende Laren. Maar dat doet hij voor de reflexen en oog-hand-coördinatie. Koenen wil meer inspanningen leveren. Daarom is hij op zoek naar fysieke uitdagingen.

Maar die vindt hij nauwelijks bij honkbal. En helemaal niet op het derde honk. Drie, vier ballen per wedstrijd verwerken en dat is het dan. 'En die ballen moet ik dan ook goed verwerken. Anders presteer ik slecht. Daar heb ik moeite mee. Het werkte ook door op mijn slaan. Dat werd minder. Ik moet echt van begin tot eind in de weer zijn.'

Zware conditieoefeningen bij HCAW vindt hij prachtig. En dan de beste zijn. Hij zou dan tot het uiterste gaan. Uitgeput en leeggekotst tegen de kleedkamermuur hangen. Hij beseft dat dit niet gauw zal gebeuren. De meeste jongens vinden het niet prettig aan zulke oefeningen mee te moeten doen.

Ondanks de nederlaag tegen Pioniers is Jurjan Koenen niet aangeslagen. Wel schor. 'Ik heb nu eenmaal een lekker gevoel als ik na afloop blauwe plekken en schrammen op m'n lichaam zie. Zoals nu. Voor mij hoort dat er bij. Sommigen noemen dat psychische zelfbevrediging.' De catcher is weer Jurjan Koenen geworden.

Meer over