Canadese sprinter Big Ben kent nog immer geen bescheidenheid

Het is dit jaar vijftien jaar geleden dat Ben Johnson na 9,79 seconden klaar was met zijn 100 meter. Seoul 1988: de vuist omhoog en zijn concurrenten meters achter zich....

De Canadees probeerde nadien nog wel terug te komen, maar hij werd vervolgens opnieuw betrapt op het gebruik van verboden middelen. Wat restte waren races tegen paarden, en trainingsadviezen geven aan bijvoorbeeld Maradona.

Zijn oude coach, Charlie Francis duikt af en toe ook op. Recentelijk toen bekend werd dat hij Tim Montgomery, inmiddels de snelste man op de 100 meter met 9,78 achter zijn naam, en Marion Jones ging trainen.

Ben himself laat zich soms interviewen, zoals door The Times. Hij vindt zich nog steeds de beste sprinter die er ooit geweest is. Sterker: in de vorm die hij in Seoul bezat, had hij alle olympische kampioenen ná hem, Linford Christie, Donovan Bailey en Maurice Greene, ruim klop gegeven.

Die kampioenen sprintten, zegt Ben, allemaal op betere, want hardere en dus snellere banen dan hijzelf indertijd deed. En over dat record van Tim Montgomery, die met 9,78 twee jaar terug eindelijk beter was dan die verbazingwekkende 9,79 van Big Ben uit 1988, zegt hij: Tim liep met een rugwind van 2,0 meter per seconde, ik liep met 1,1. Bovendien hield ik na 94 meter al in.' Nee, er is maar één man uit de geschiedenis die Ben had kunnen verslaan. Bob Hayes, de olympisch kampioen van 1964.'

Meer over