Bush: ‘Ook vandaag zou ik tot een oorlog in Irak besluiten’

President Bush zou ook met de kennis van nu een oorlog tegen Irak niet uit de weg gaan. ‘Wetende wat ik nu weet, zou ik het opnieuw besluiten.’..

Het was ‘een zware beslissing’. ‘Maar 11 september veranderde mijn kijk op de buitenlandse politiek. Het maakte duidelijk dat oceanen ons niet langer beschermen, en dat als we een dreiging zien, we ermee moeten afrekenen.’

De Amerikaanse president hield gisteren voor de derde keer in twee weken een toespraak over de vooruitgang die zijn inziens wordt geboekt in Irak. Hij sprak deze keer in Philadelphia over het politieke proces van hervorming, aan de vooravond van de parlementsverkiezingen in Irak van aanstaande donderdag.

Bush verklaarde dat dertigduizend Irakezen zijn gedood sinds het begin van de oorlog in maart 2003. Het was voor het eerst dat hij openlijk een getal noemde. Maar de woordvoerder van het Witte Huis verklaarde daarna dat het geen officiële schatting was.

Bush gaf enerzijds hoog op van het politieke klimaat in Irak. Hij sprak van ‘een opmerkelijke transformatie van een land dat eigenlijk geen ervaring heeft met democratie’.’

Anderzijds waarschuwde Bush tegen hooggespannen verwachtingen: ‘Het is voor elk land onmogelijk de overgang naar een vrije maatschappij te maken zonder geconfronteerd te worden met tegenvallers en valse starts.’

Bush hield zijn gehoor voor dat ‘een vrij Irak geen rustig Irak zal zijn’. De president voorziet een land ‘vol gepassioneerd debat en heftige politieke activiteit. Het zal een land zijn dat geconfronteerd blijft met een zeker niveau van politiek geweld.’ Bush zei dat Amerikanen ‘het geduld en de moed’ moeten opbrengen de Irakezen te blijven steunen.

De president ging in op de vrees van velen dat Irak ten prooi zal vallen aan een burgeroorlog en als zelfstandige staat ophoudt te bestaan. ‘Ik geloof niet dat deze vrees gerechtvaardigd is’, aldus Bush. ‘De vrees is niet gerechtvaardigd zolang wij het Iraakse volk niet in de steek laten nu zij ons nodig hebben. (...) Als Irakezen een vrije samenleving verder blijven ontwikkelen, zullen zij vertrouwen winnen in de toekomst en zeker stellen dat Iraaks nationalisme het wint van Iraaks sectarisme.’

Meer over