Burgemeesters kunnen volgens 'coming man' de Regt hun hart vasthouden CD'ers komen eraan met veel ophef en rumoer

Martin de Regt heeft de smaak te pakken. 'Laten de burgervaders van de andere gemeenten hun hart maar vasthouden, we komen eraan....

Van onze verslaggever

Hans Moleman

UTRECHT

Extreem-rechts laat zich niet langer doodzwijgen, als het aan De Regt ligt. Hij is een coming man in het kamp der Centrumdemocraten: 32 jaar, rechterhand van de fractie van Janmaat in de Tweede Kamer, gemeenteraadslid in Utrecht en een van de motoren achter een campagne van ophef en rumoer die de partij deze maand heeft ingezet.

Want het is de CD veel te stil geworden, in de anderhalf jaar na de gemeentelijke verkiezingen van begin 1994, die de partij 77 raadszetels opleverde. Als er al publiciteit kwam, was het over intern geruzie, afscheidingen en crimineel gedrag van partijkader.

De opzet van de campagne is simpel: aandacht trekken door stennis te maken in de gemeenteraden. De middelen: provocerende interrupties in de raadszaal, aanhang met spandoeken op de publieke tribune. Zo dient het isolement te worden doorbroken waarin de CD-raadsleden in den lande verzeild zijn geraakt.

In Den Haag gaat De Regt, aubergine pak, bril, ouder ogend dan hij is, voor naar de gewelfde zijbeuk van het kamergebouw waar de CD haar vertrekken heeft. Achter zijn bureau prijkt een fors statieportret van het koninklijk paar, in een hoek staat de Hollandse driekleur.

'Ze doen of je een melaatse bent. Daarom hebben we deze campagne bedacht, onder het genot van een kop koffie, het kamerlid Schuurman, de heren Rietveld en De Jong, ikzelf en nog een paar anderen', meldt hij tevreden.

Zelf leidde hij onlangs als raadslid de aanval in Utrecht. De raad zit vol zakkenvullers, buitenlandse vrouwen poepen in de bosjes en burgemeester Opstelten moet weg, waren de hoofdpunten van De Regts bijdrage aan de begrotingsbehandeling. Ingrijpen van Opstelten bracht het raadslid tot zwijgen. Als de Centrumdemocraat het nog een keer probeert, hangt hem een schorsing boven het hoofd.

Ook in Den Haag, Rotterdam en Hoorn veroorzaakten CD'ers rumoer. De Regt geniet er nog van na. 'Donderdag waren we met een groepje in Den Bosch om onze fractie daar te ondersteunen. Op de publieke tribune hebben we een spandoek ontrold met ''CD vindt ook dit college zakkenvullers''.'

De Regts loopbaan in de politiek begon in 1983. Eerst monsterde hij aan bij de Centrumpartij. Hij maakte de interne ruzies van extreem-rechts mee, de brand in Kedichem, stapte over naar de CD. In 1991 deed Janmaat een beroep op hem. 'De heer Janmaat vond dat Utrecht een strakke arm nodig had. . . of een sterke arm, hoe noem je dat.'

Buiten de CD vlotte zijn carrière minder. De Regt zag na de lagere detailhandelschool in Zeist in korte tijd diverse horecabedrijven van binnen. 'Lange dagen zonder vergoeding van overuren, werken als je vrienden vrij zijn. Zwaar.'

Na diverse andere baantjes nam hij in 1989 een snackkar over. Daarmee stond hij tot 1993 in het centrum van Zeist. Toen moest hij weg. 'De gemeente vond dat de wagen het straatbeeld ontsierde.' Alleen in de zomer haakt De Regt de wagen nog wel eens achter zijn bejaarde Mercedes 300 diesel, voor een braderie.

De CD'er is ook actief in de direct sales. Met zijn bv Multilevel Marketing International is hij vertegenwoordiger van M-Way en Golden Yacca, uit de VS overgewaaide thuisverkoopformules. Tandpasta, pannen, huishoudelijke apparatuur, vitaminepreparaten. 'Het systeem van wie werkt kan succes hebben, wie niet werkt niet.' Hoe hij draait? 'Het kan altijd beter.'

De politiek is nu het hoofdberoep geworden. 'Een heel interessant beroep', zegt De Regt. Drie dagen per week zit hij bij de fractie in Den Haag, de rest in Utrecht. Zijn vriendin Caroline, die in de catering werkt, is aangenomen als fractie-assistent.

In zijn kale werkkamer in een uithoek van het Utrechtse stadhuis hangt de partijposter 'Vol=Vol' aan de wand. 'Het is verboden iets op te hangen, maar niemand heeft 'm nog weggehaald', meldt De Regt tevreden. Op tafel ligt CD-info, 'Orgaan van de Stichting Politieke Kadervorming der Centrumdemocraten'.

Het oog valt op een verhaal met de kop 'oerwoudgeluiden', waarin partijmedewerker J. Meijer terugverlangt naar de tijden dat er alleen nog witte mannen op de voetbalvelden rondliepen. De kleurrijke ploegen van heden doen het vaak maar matig, vindt de voetbalkenner van de CD. Logisch dat je dan oerwoudgeluiden van de tribune krijgt: 'Het lijkt een afkeer in te houden naar de multi-culturele groep.'

Een treffend betoog, aldus De Regt. 'Het niveau van het voetbal is lager geworden. De cultuur is bepalend. Als je nou kijkt naar die lama Frank Rijkaard, die speelde hier een aardig balletje, maar in Italië lukte het niet meer. En Gullit heeft altijd een smoesje klaar.'

Zelf heeft hij nooit gevoetbald. 'Ik surf en sla wel eens een balletje golf.' Maar FC Utrecht heeft zijn belangstelling 'als raadslid in deze gemeente'. Daar bespeurt hij ook al de gevreesde opmars van andere culturen. 'Als ze hoger gaan spelen, zullen ze toch door de overheid worden gedwongen om meer gekleurde spelers op te nemen.'

Meer over