ReportageInternationale studenten

Buitenlandse studenten kiezen voor kwaliteit

Minister Ingrid van Engelshoven van Onderwijs wil universiteiten de mogelijkheid geven collegegelden te verhogen om de toevloed van buitenlandse studenten te dempen. Maar speelt geld wel een rol voor buitenlandse studenten? ‘Het leven is goed hier.’

Buitenlandse Studenten aan de Universiteit Wageningen.Beeld Marcel van den Bergh

Een van de dingen die haar verbaasde in Nederland? Brood, zegt Gloriana Ndibalema, een 29-jarige student uit Tanzania. ‘Wij eten brood alleen bij het ontbijt. Hier in Nederland is het ook lunch!’ Als ze dat vertelde aan haar familieleden konden die het niet geloven. ‘Eten die mensen de hele dag brood?’, vroegen ze. Inmiddels is ze eraan gewend. ‘Het is wel gemakkelijk.’

Op de campus van Wageningen Universiteit (WUR) hoef je nooit lang te zoeken naar buitenlandse studenten. Ruim een op de vijf studenten in Wageningen komt van buiten Nederland. Bij de masters opleiding ligt dat nog hoger. Daar komen vier op de tien studenten uit het buitenland.

Gloriana Ndibalema (29) uit Tanzania, studente communicatie en life sciences Wageningen URBeeld Buitenlandse Studenten aan Wageningen UR, foto Mac van Dinther

De belangrijkste reden voor buitenlandse studenten om voor Wageningen te kiezen, is de kwaliteit van de opleiding. De WUR staat internationaal hoog aangeschreven op het gebied van landbouw en voedseltechnologie. Op dat vlak is Wageningen wereldtop, zegt de Chinese Anyi Wang (22) die in de kantine aan een bord pasta zit.

Anyi Wang (22) uit China, studente voedselveiligheid Wageningen URBeeld Buitenlandse Studenten aan Wageningen UR, foto Mac van Dinther

Wang is afkomstig is uit Suzhou, een stad in de buurt van Shanghai, en begon vorig jaar in Wageningen. Ze heeft zich ook wel georiënteerd op Amerikaanse universiteiten. ‘Maar op internationale ranglijsten stond Wageningen bovenaan in mijn specialisme: wetgeving op het gebied van voedselveiligheid.’ Uiteindelijk gaat het om wat een universiteit te bieden heeft, zegt Wang. ‘Het gaat om kwaliteit. Geld speelt geen doorslaggevende rol.’

Flavio Valabrega (23), Italiaan, student bosbouw aan Wageningen URBeeld Buitenlandse Studenten aan Wageningen UR, foto Mac van Dinther

De hoogte van het collegegeld is in de overwegingen van buitenlandse studenten niet erg belangrijk. Voor studenten uit EU-landen doet het zelfs helemaal niet ter zake. Binnen de Europese Unie is het voor Nederland ook niet mogelijk om meer geld te vragen. ‘Ik betaal 2.000 euro per jaar, hetzelfde als Nederlandse studenten’, zegt Flavio Valabrega, een 23-jarige Italiaan uit Rome die met zijn hondje op het gras zit.

Collegegeld

Flavio wilde dierenarts worden, maar kon geen plekje krijgen op een Italiaanse universiteit. Nu studeert hij bosbeheer in Wageningen. Het leven in Nederland is oké, zegt Flavio. Hij heeft een kamertje gevonden voor 250 euro per maand en kookt graag voor zichzelf. ‘I like the Jumbo.’

Voor studenten van buiten de EU is het collegegeld aanmerkelijk hoger: 18.600 euro per jaar.  Minister van Engelshoven  wil universiteiten de ruimte bieden dit bedrag voor deze groep studenten nog verder te verhogen. Maar velen van hen betalen dat niet zelf. Wang studeert op een beurs van de Chinese overheid, de studie communicatie en Life Sciences van de Tanzaniaanse Ndibalema wordt gefinancierd door het Nuffic, de Nederlandse organisatie voor internationalisering in het onderwijs.

Sausan Nafisah (28) uit Indonesië, studente bio-informatica aan Wageningen URBeeld Buitenlandse Studenten aan Wageningen UR, foto Mac van Dinther

De 28-jarige Sausan Nafisah zit in een programma van de Indonesische overheid om een selecte groep studenten in het buitenland kennis te laten opdoen. De overheid betaalt alles, inclusief levensonderhoud en huisvesting. In ruil daarvoor moet Sausan na het behalen van haar diploma bio-informatica terugkeren om zich nuttig te maken voor haar land.

Zelf had Sausan haar studie nooit kunnen betalen. Haar vader is boer op Soembawa, een van de kleine Soenda-eilanden. Indonesiërs zijn met velen in Wageningen, zegt Sausan. ‘Ik denk dat wij in totaal met zo’n driehonderd zijn.’ De komende jaren zal dat aantal drastisch afnemen omdat de Indonesische regering studenten meer wil spreiden over de wereld.

Europeanen zijn de grootste groep buitenlandse studenten in Wageningen (1.426 op de in totaal 12 duizend studenten), op grote afstand gevolgd door Aziaten (1.055) – vooral Chinezen en Indiërs – en daar weer heel ver achter Noord- en Zuid-Amerikanen (184) en Afrikanen (114). In totaal studeren op de WUR 103 verschillende nationaliteiten; diversiteit is een van de pluspunten die veel studenten noemen.

Toelatingseisen

Het percentage van ruim 20 procent buitenlandse studenten is al jaren stabiel, aldus Simon Vink, woordvoerder van het universiteitsbestuur. Wat het bestuur betreft is die verhouding prima. Dat wil niet zeggen dat een maatregel om het collegegeld te verhogen voor buitenlandse studenten niet handig zou kunnen zijn als het nodig is, zegt Vink.

Maar er zijn meer mogelijkheden om de toevloed van buitenlandse studenten te dempen, zoals het verhogen van toelatingseisen voor sommige groepen. ‘Wij zoeken vooral naar diversiteit. Zodat er niet alleen maar Chinezen en Nederlanders in één klas zitten.’

Aditya Subramanyam (24) uit India, student molecular life sciences, Wageningen URBeeld Buitenlandse Studenten aan Wageningen UR, foto Mac van Dinther

Aditya Subramanyam (24) uit Bangalore in India is een van de weinigen wiens vader opdraait voor de kosten van zijn studie molecular life sciences. Zijn vader heeft een goede baan als ingenieur. ‘De meeste Indiase studenten gaan naar de Verenigde Staten’, zegt Aditya. ‘Ik wilde wat anders. Ik heb vrienden die in Delft studeren. Zij adviseerden mij in Wageningen te kijken. Nederlanders zijn vriendelijk zeiden ze, en het leven is goed hier.’

Nederland bevalt de meesten prima. Het is een vrij en open land, zegt de Chinese Wang. ‘Iedereen wordt hier gelijk behandeld.’ In het verkeer gelden tenminste regels, zegt Aditya. ‘In India is het een chaos.’ De Tanzaniaanse Ndibalema moest wel wennen aan de spreekwoordelijke directheid van Nederlanders. ‘In het begin was ik soms geschokt door hoe mensen dingen zeiden.’

Wat ze niet zullen missen zijn de Nederlandse winters. ‘Er zijn dagen dat het altijd regent’, klaagt Wang. Wat ze wel zullen missen: de fiets. Ze zou willen dat ze die kon meenemen naar Dar es Salaam, zegt Ndibalema. ‘Maar in Tanzania hebben we niet zulke mooie fietspaden. Ik zou zo van de weg worden gereden.’

Minister Van Engelshoven: 'meer ruimte voor, maar ook meer toezicht op Engels in hoger onderwijs'

De grote toestroom van buitenlandse studenten moet worden ingeperkt en er komt meer toezicht op het oprukkende Engels in het hoger onderwijs. Tegelijkertijd krijgt het Engels als onderwijstaal in de wet meer ruimte.

Meer over