Buitenechtelijke relatie: zal ik wachten of breken?

Vier jaar heb ik een relatie met een gebonden man. We zien elkaar geregeld, we bellen elkaar meerdere malen per dag....

onder redactie van Machteld van Gelder

Besodemieteren

Ja, u wacht tevergeefs. U maakt een kans als zijn vrouw hem aan de kant zet. Dan komt hij bij u uithuilen: een man die in staat is om zijn vrouw vier jaar lang te besodemieteren en te laf is om voor u te kiezen. Hij zal u ook gaan besodemieteren. Kies voor uzelf. Liefdesverdriet gaat over.

Tecla Boonstra (48), Amsterdam

Slachtoffer

Stap uit dit slachtofferbootje en zorg ervoor dat het altijd leuk is bij u. Claim nooit, bied diepgang en wijsheid, zorg dat hij naar u blijft verlangen en vergeet niet ook zelf te genieten. Ga in de weekeinden niet zielig zitten zijn, maar doe leuke dingen en zorg dat u tevreden bent met uw eigen gezelschap. Hiermee stijgen uw kansen. Veel succes.

Irma van Steijn (42), Leeuwarden

Bindingsangst

Het heeft iets aanlokkelijks; gestolen ontmoetingen lijken spannender dan elke avond samen op de bank. Misschien is er iets in uw persoonlijkheid wat zich aangetrokken voelt tot zo'n relatie. Bindingsangst? Een gevoel niet meer waard te zijn dan die gestolen momenten? Een hang naar spanning en passie? Als u in deze relatie volhardt zult u altijd 'in de wacht' staan. Probeer te achterhalen waarom u zich aangetrokken voelt tot dit soort relaties. Als u dat niet weet, bent u gedoemd hetzelfde scenario te herhalen.

Annemarie, Delft

Ondergronds

Ik was jarenlang zo'n gebonden man met vriendin. Ik hield van twee vrouwen tegelijk. En van mijn zoons. Ik ging 'ondergronds'. Op een zeker moment moest ik toch kiezen, ik kon niet meer zo leven. Ik koos voor mezelf. En voor mijn vriendin. Dat was smartelijk voor mijn vrouw en zoons. Welke keuze jij of je lief ook zult maken, allemaal doen ze pijn. Begrip uit je omgeving zullen jullie beiden maar mondjesmaat krijgen, omdat dit zo knaagt aan ieders waarden. Maar hoe pijnlijk ook, keuze brengt uiteindelijk iets positiefs. Niet kiezen werkt niet.

René de Veen (55), Enschede.

Slagroom

U zult altijd op de tweede plaats komen: eerst komen zijn kinderen. Maar voor zijn seksbehoefte bent u de slagroom op de cake.

Frans van der Linde (61), Den Haag.

Ego

Anderhalf jaar zat ik in uw positie en door manipulatieve opmerkingen als 'ik wil je een kind geven' en 'bij jou kan ik eindelijk mezelf zijn' werd ik aan het lijntje gehouden. Hij weet vast uw ego ook te strelen. De meeste mannen met een buitenechtelijke relatie verlaten vrouw en kinderen nooit. Dus waar wacht u op? Op nog een vakantie alleen? Weer op oudejaarsavond wachten tot u om 00.37 uur eindelijk een nieuwjaarswens krijgt per sms? Voel u inderdaad te goed voor deze positie en hak onmiddellijk en zonder enige twijfel de knoop door: breken en vasthouden aan uw besluit. Houd vol, want hij zal nog vele malen laten blijken hoe geweldig u bent.

Dieuwke (34), Amsterdam

Eigenwaarde

Uit onderzoek is gebleken dat slechts 1 procent van de mannen zijn vrouw verlaat voor een minnares. Zij doen dat ofwel binnen enkele maanden of helemaal niet, ook al houdt hij nog zoveel van de minnares. Als u deze positie niet wilt, kan ik u maar één ding adviseren: wees sterk en breek met hem. Vaak hebben minnaressen latent een laag gevoel van eigenwaarde. De buitenechtelijke relatie bevestigt dat gevoel, dus daar bewijst de minnares zichzelf geen dienst mee. U houdt misschien wel zijn huwelijk in stand, want omdat u bestaat houdt hij het vol. Kies voor uzelf.

Astrid Joosten, Amsterdam

Het nieuwe dilemma Niet of wel bemoeien met de keuze van onze dochter?

Toen ik het dilemma van vorige week las, vroeg ik mij af of mijn dochter er de inzender van is. Zij heeft namelijk ook een getrouwde man als vriend. Het is haar eerste relatie. Hij is vijftien jaar ouder dan zij, heeft twee kinderen en volgens mijn dochter is hij bang dat zijn vrouw 'moeilijk gaat doen' als hij bij haar weggaat, en dat hij zijn kinderen dan niet meer te zien krijgt. Het is alweer een jaar geleden dat we erover spraken. Wij zijn niet van die makkelijke praters. Wij willen onze liefdevolle relatie met haar niet op het spel zetten, we beginnen dus nergens (meer) over. Is dit de juiste houding? Moeten we meer doen dan afwachten tot ze met de boodschap thuiskomt dat ze eindelijk de kracht heeft gehad om met hem te breken?

N.B. Dit artikel is op verzoek van een van de inzenders en na goedkeuring van de hoofdredactie van de Volkskrant geanonimiseerd.

undefined

Meer over