Buikje wil maar niet rood worden

Product: Vochtbeest pinguïn (9,95 euro), ei (18 euro), juten zakjes (10 euro) voor natte ruimten...

Wat doen ze? Ze halen waterdamp uit vochtige lucht.

Werkt het? Ja, maar langzaam.

De vochtslurpende pinguïn op de wasmachine in de badkamer staat er zielig bij. Het blauwe hartje op zijn buik wil maar niet rood worden. Al meer dan twee weken niet, terwijl toch na elke douche een condenslaag op de spiegel achter blijft.

Vocht genoeg dus. De vochtvreter doet zijn best, maar kan de snelle stoomstoot van het douchen niet bijhouden. De meeste waterdamp slaat neer op spiegel en raam.

Het pinguïnetje is een luchtontvochteraar in de Vochtbeest-lijn die het Rotterdamse bedrijf InnoGoods heeft ontwikkeld met het Taiwanese Drytech. De producten zijn net in Nederland op de markt, Europa volgt.

Naast de pinguïn zijn er jutezakjes en een groot keramisch ei. Die halen ook waterdamp uit de lucht, net als twee schoenvormen die zweet en regenwater op kunnen zuigen uit natte schoenen.

In de verschillende vochtbeesten zit silicagel, een hygroscopische stof, een netwerkpolymeer van siliciumoxide-moleculen. Watermoleculen worden in dit netwerk ingesloten, een al 'eeuwen' bekende eigenschap.

In dozen met nieuwe elektronische apparaten zitten meestal jutezakjes met silicagel, kleine. Ze houden vocht weg uit de elektronica, tijdens transport en opslag.

Vochtbeest-producten zijn voor het drogen van afgesloten ruimten zoals een vochtige kelderkast, een kruipruimte of een badkamer. Of een caravan of zeilboot, tijdens de winteropslag op de wal, om muffe vochtgeur te voorkomen.

De vorm is uniek, net als de vilten kleurenindicator. Die 'sensor' op de producten geeft aan of ze verzadigd zijn met waterdamp. Zo ja, dan verkleurt het vilten hartje op de pinguïn en op de zakken silicagel, van blauw naar helder roze.

In het viltje zit kobaltchloride. Is die stof droog, zonder watermoleculen dan is hij blauw. De hydraatvorm vol water is roze. Het is een vervelende stof: in hoge dosis is de stof kankerverwekkend, is ontdekt in muizen.

Luchtontvochteraars zijn al enige jaren te koop bij bouwmarkten. Vochtvreter Bison, te koop bij de meeste kluswinkels als Gamma, Karwei en Hornbach, is marktleider.

In een vochtige badkamer houdt een vochtvreter de luchtvochtigheid op 50 à 60 procent, maanden achtereen. Met die restrictie dat snelle douchedamp eerst condenseert op de spiegel. In andere vochtige ruimten, de kelderkast bijvoorbeeld, verloopt dit proces geleidelijk. Vochtvreters kunnen het proces daar bijbenen.

Bison gebruikt net als de concurrentie (Henkel) droog, hygroscopisch calciumchloride als vochtvreter, een irriterend bijtertje. Van Bison mag overigens het begrip vochtvreter (met kleine lettertjes) niet worden gebruikt omdat die naam als handelsmerk is gedeponeerd.

Calciumchloride neemt zijn eigen gewicht aan water op in het kristalrooster. De vloeistof die ontstaat, gaat uiteindelijk door het toilet. Vies dus.

De wat duurdere vochtbeest-producten kunnen (gerekend per kilo) weliswaar de helft minder water opnemen. Ze zijn opnieuw te gebruiken, en daarom uiteindelijk goedkoper.

Tien minuten in de magnetron op de hoogste stand en een groot deel van het water is er uitgestookt. Klaar voor hergebruik.

Maar dat uitstoken moet wel gebeuren in een ruimte waar wat extra waterdamp geen kwaad kan.

Meer over