Büchs dood bleef gelukkig gewoon dood

Enkele honderden lezers en kijkers namen gisteren in in Amsterdam afscheid van Boudewijn Büch. De overledene, wars van openbaar rouwbeklag, werd niet teleurgesteld....

Niet eerder dit jaar miezerde het zo fijn als gistermorgen op de Herenmarkt in Amsterdam. De regen viel bijna als condens neer op gezichten die alleen maar in de plooi hoefden te blijven om de juiste staat van ingehouden verdriet te bereiken.

Na de dood van politicus Pim Fortuyn en prins Claus werd nu die van de schrijvende verteller Boudewijn Büch betreurd. 2002 Heeft een hoop in gang gezet, zo ook openbare rouw. Opeens is het de gewoonste zaak dat een privé-aangelegenheid als de dood aan de gemeenschap wordt geschonken. En als iemand zich daartegen teweer heeft gesteld, dan was het juist Boudewijn Büch.

Na het uitgelaten afscheid van Pim Fortuyn zei hij: 'De dood dient dood te blijven. Stil, verdrietig en doodstil.' En: 'Nu de dood van ons allemaal is geworden en live op de televisie wordt uitgezonden, is er geen plaats meer voor die verstilde woede van binnen.'

Maar toch zal het goed komen, had Erica Reijmerink, manager en beste vriendin, een dag eerder beloofd. Büchs dood zou stil, verdrietig en doodstil zijn, want Büchs lezers en kijkers zouden het echt niet anders willen.

En het kwam goed donderdagmorgen. Geen yells, geen aangedikt verdriet. Hier werd slechts respect betoond en het West-Indisch Huis was ook de uitgelezen locatie voor het afscheid van een man die publiekelijk zo'n bereisde Roel was en privé zo aan zijn Amsterdamse huis gebakken zat.

Op de vergadertafel van de Heren XIX, die bijna vier eeuwen geleden in dit huis de West-Indische Compagnie bestierde, lag een aantal blocnotes. Iedereen kon zodoende met een persoonlijke boodschap afscheid nemen.

Allen, dat zullen er bij elkaar niet meer dan een paar honderd zijn geweest en Boudewijn Büch waren vast enorm ingenomen geweest met zo'n bescheiden huldeblijk. In ladingen van dertig mochten de fans het West-Indisch Huis betreden en de stilte werd eigenlijk allleen doorbroken door de gezagsdragers van de uitvaartdienst, die zo nu en dan tot spoed maanden.

Guus van Rijswijck stond al ruim op tijd voor de deur. Negen jaar geleden had hij de overledene voor het eerst ontmoet. Dat was in Maastricht geweest waar Boudewijn Büch sprak over 'primitieve volken'.

Na voltooiing van zijn studie belandde Van Rijswijck in Amsterdam en als werknemer van boekhandel De Slegte zou hij de schrijvende verteller nog vaak tegenkomen. Onder de kassa lag altijd wel een stapeltje curiosa te wachten met een kaartje waarop 'Büch' stond geschreven.

Afgelopen zaterdag was Guus van Rijswijck naar het hoofdstedelijke theater De Meervaart afgereisd. Daar zou Boudewijn Büch 'een dia-voorsteling zonder dia's' verzorgen. Maar vlak voor aanvang kreeg het publiek te horen dat de spreker spoorloos was. 'Een vreemd voorgevoel maakte zich van mij meester', heeft Van Rijswijck geschreven op een A4tje dat zijn herinneringen aan de schrijvende verteller samenvat.

'De volgende dag werden mijn onheilspellende gevoelens bevestigd. Büch is niet meer. No one will harm you, nothing will stand in your way, zingt Mick Jagger in het decennia oude Stones-nummer Heaven. Laat het vooral zou zijn. Dat-ie gewoon een bakkie zit te drinken met Goethe.'

Meer over