Bruggenbouwer

Wat zijn de beste platen volgens Coco Harmsen alias Qeaux Qeaux? 'Mensen vinden getoonde kwetsbaarheid vies.'

Of Coco Harmsen het nu wil of niet, we gaan het toch even hebben over dat Seasick Steve incident in 2009. Die keer dat zij bij de bebaarde blanke bluesman op het podium klom, tijdens diens optreden in Paradiso en spontaan een heel nummer met hem meezong.


Waarom wilde ze dat nou zo graag? Qeaux Qeaux, artiestennaam van Harmsen: 'Het was een kwestie van connectie. Vanuit de sterke verwantschap die ik voelde met zijn muziek, moest ik er gewoon deel van uit maken.' Het is een dingetje dat breed werd uitgemeten in de media. Daarbij kwam nog dat Seasick Steve zo onder de indruk was van de nu 29-jarige Amsterdamse dat ze twee jaar later mee mocht als voorprogramma op zijn Nederlandse toer.


Nu oogst ze lof voor haar live-shows. Na een mooi optreden bij DWDD schoten de verkoopcijfers van haar onlangs verschenen debuutalbum omhoog. No Man's Land is een verzameling radiovriendelijke liedjes met een rhythm 'n' blues-basis.


Het zat er al vroeg in. Toen ze nog aan het conservatorium van Amsterdam studeerde, jamde Harmsen tot diep in de nacht met muzikanten in Amsterdamse bluescafés. Het conservatorium? Nooit afgemaakt. 'Het was misschien ook niet de meest logische keuze. Maar daarvóór was ik al twee keer afgewezen bij de rockacademie. Omdat ik te jong zou zijn en ze vonden dat ik stemproblemen had.' Maar linksom of rechtsom, een opleiding muziek zou het worden.


Harmsen zong al als peuter. En de liefde voor Amerikaanse soul en rhythm 'n' blues werd aangewakkerd toen ze als meisje op het carnaval van Arnhem voor het eerst James Browns Sex Machine hoorde en dacht: 'Wat is diiiiiiit?'


'Ik ben toen steeds dieper gaan graven. Heb Janis Joplin ontdekt, Billie Holiday, tot aan de veldopnamen van Alan Lomax toe.' Ze voelt een zekere herkenning, een saamhorigheid, met haar voorbeelden, dwars door decennia heen. En die mag ze graag overdragen aan haar publiek. 'Ja, niet dat ik tegen ze zeg dat ze elkaars handje moeten vasthouden. Nee, gatver! Maar als ik bijvoorbeeld live L.O.V.E. speel, zingt het publiek spontaan mee. Zelfs als ik al van het podium ben verdwenen. Dat is wat ik uiteindelijk wil als mens, bruggen bouwen.'


1


MICHAEL JACKSON

DANGEROUS


'Ja, ik weet het. Thriller of anders misschien Bad zouden zijn beste albums zijn. Dangerous wordt minder op waarde geschat omdat dit het eerste album was waarop Quincy Jones niet meewerkte. Dat maakt het een beetje een ondergeschoven kindje. Onterecht, wat mij betreft. Je hoort bijvoorbeeld dat Timbaland Jackson exact kopieerde wat sound betreft. Maar ook de teksten zijn een stuk heftiger dan op zijn vorige platen. Dangerous is het album waar nummers als In the Closet, Black or White en Heal the World op staan. Songs met grote boodschappen.'


2JANIS JOPLIN


I GOT DEM OL' KOZMIC BLUES AGAIN MAMA!


'Janis Joplin hoefde maar een schreeuw te geven en alle woede, verdriet en frustratie kwamen eruit. Haar muziek heeft zo een hoog empatisch gehalte, er spreekt zoveel urgentie uit haar stem. Als zangeres is ze een voorbeeld voor me, maar niet op de manier dat ik haar in vorm probeer te volgen. Het is haar eigenheid als zangeres waaraan ik me spiegel en het paradoxale daarvan is nu juist dat je iemands eigenheid niet kan navolgen, zonder jezelf geweld aan te doen. Trouwens, ik vind dat er tegenwoordig veel te makkelijk covers van mensen als Joplin worden gedaan door artiesten die in de verste verte niet hetzelfde leven hebben geleid. Niet goed, hoor je meteen.'


3SOLOMON BURKE


DON'T GIVE UP ON ME


'Wat ik zo goed vind is dat voor deze plaat een team van de beste muzikanten en songschrijvers bij elkaar is gezocht om Burke te laten schitteren. Alles is er op gericht om hem volledig tot zijn recht te laten komen en ik vind dat hij voor het eerst klinkt zoals hij zou moeten klinken. Het is een rustige plaat, het schreeuwt niet en zit vol wijze levenslessen. Ik heb toch wel wat met songteksten. Ik trek het niet als een zanger alleen maar 'baby baby' eruit krijgt. Dat leidt me af en ik kan ik niet meer verder luisteren. Zelfs niet als de muziek op zich al prachtig mooi is. Dan kun je wat mij betreft net zo goed je mond houden.'


4HET PIANO ENSEMBLE


CANTO OSTINATO (SIMEON TEN HOLT)


'Ik word er elke dag mee wakker want hij staat op mijn wekker. Vorige maand had ik kaartjes voor een uitvoering en zelfs de koningin kon het schudden als ze met me wilde afspreken. Maar ja, toen belde de De Wereld Draait Door en als je daar niet komt opdagen, hoef je ook nooit meer te komen. Het stuk is heel simpel maar vertaalt de essentie van alles in een paar uur muziek waarin steeds minuscule veranderingen plaatsvinden. Van geboorte tot dood en alle emoties daartussen. Het is in zijn kalmte heel hypnotiserend, heel Zen. Als ik een kutdag heb, ga ik fietsen met de Canto op mijn koptelefoon en in vier minuten heb ik een glimlach op mijn gezicht.'


5ANTONY & THE JOHNSONS


SWANLIGHTS


'Ik zag hem tien jaar geleden al op de Mode Biënnale in Arnhem. Hij kwam op in een zwart gewaad, begon te zingen en het leek alsof iemand in het duister van mijn bestaan een speer wierp met een lampje daarop. Het raakte me helemaal. Vooral ook omdat hij zich daar in al zijn kwetsbaarheid en eerlijkheid opstelde en overgaf aan het publiek. Maar mensen zijn rare wezens. Ze vinden getoonde kwetsbaarheid vaak vies, waarschijnlijk omdat het hun aan hun eigen kwetsbaarheid herinnert. Er liepen daar wat jongens rond die snapten het niet en hadden zoiets van 'stomme homo'. Ik ben daar zo ziedend van geworden dat ik huilend ben weggelopen.'


Qeaux Qeaux Joans treedt morgen op in P60 in Amstelveen, 15/2 in Pllek in Amsterdam en 22/2 in Simplon in Groningen.


Podiumbeklimmer


Geheel spontaan sprong Coco Harmsen in 2009 het podium op van Paradiso tijdens een optreden van Seasick Steve. In plaats van haar van het podium te laten verwijderen, liet hij haar een heel lied meezingen. Het leverde haar een plek op in het voorprogramma tijdens zijn Nederlandse tour.


Meer over